Οι καταγγελίες της ΚΑΕ Μαρούσι για τον κ. Λιόλιο, αντιστρέφουν το τεκμήριο αθωότητας: «Ένοχος, μέχρι απόδειξης του εναντίου»

Οι αποκαλύψεις για το sms πριν ορισθούν οι διαιτητές και τη διοίκηση που ασκούσε στον Προμηθέα, έπρεπε να προκαλέσουν εισαγγελική παρέμβαση πριν ολοκληρωθεί η συνέντευξη Τύπου

Οι περισσότεροι εξ ημών γεννηθήκαμε στη χώρα που φωτογράφιζε απόλυτα η ρήση «στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις», η οποία με το χρόνο εξελίχθηκε στη χώρα που «δεν υπάρχει ένας εισαγγελέας;»
Κρίνοντας βεβαίως από την επίκαιρη υπόθεση του Μακάριου Λαζαρίδη η πρώτη εκδοχή ζει και βασιλεύει, συνυπάρχοντας αρμονικά με τη δεύτερη.

Μετά τις χθεσινές καταγγελίες της ΚΑΕ Μαρούσι δια στόματος Μιχάλη Δημητρακόπουλου για τον κ. Λιόλιο, το «δεν υπάρχει ένας εισαγγελέας;» ακούγεται passe και αναχρονιστικό.

Οι αποκαλύψεις για το sms με τους διαιτητές που είχαν ορισθεί πριν ακόμη…ορισθούν και τη διοίκηση που ασκούσε στον Προμηθέα, έπρεπε να προκαλέσουν εισαγγελική παρέμβαση πριν ολοκληρωθεί η συνέντευξη Τύπου.

Άπαντες σεβόμαστε το τεκμήριο αθωότητας πως «ο καθένας είναι αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου», στις περιπτώσεις όμως που τα ντοκουμέντα είναι αδιάσειστα και χειροπιαστά όπως πχ βιντεοληπτικό υλικό, αποστολή μηνυμάτων και παρόμοια ακράδαντα τεκμήρια, τα δεδομένα αντιστρέφονται.

Για έκνομη πράξη πχ που τελείται στις 11 στο βράδυ και υπάρχει εικόνα που δείχνει τον Πέτρο -τυχαίο το όνομα- να επισκέπτεται το χώρο τέλεσης μισή ώρα πριν και να αποχωρεί δέκα λεπτά μετά, το τεκμήριο αθωότητας γυρίζει ανάποδα και μετατρέπεται ως εξής: «Ο Πέτρος είναι ο ένοχος, μέχρι αποδείξεως του εναντίου».

Μπορεί να μην ήταν ο Πέτρος αλλά κάποιος που του έμοιαζε ή να εμφανίσει άλλοθι πως τη στιγμή της πράξης βρισκόταν σε διαφορετικό σημείο ή ότι επισκέφτηκε άλλο διαμέρισμα.
Τα πάντα είναι αποδεκτά, θα εξεταστούν και τίποτα δε θα απορριφθεί.

Ότι κι αν ισχυριστεί ο ύποπτος πάντως το βάρος της απόδειξης βαραίνει τον ίδιο, εκείνος οφείλει να στοιχειοθετήσει την αθωότητα του κόντρα σε ακράδαντα τεκμήρια, που μαρτυρούν την ενοχή του.
Όταν υπάρχει εικόνα που επιβεβαιώνει τις πράξεις, το «του εναντίου» αφορά τη δική του καθαρότητα και μόνο.

Αντί λοιπόν γλυκανάλατων και τυποποιημένων δήθεν απαντήσεων του τύπου «το ποτάμι δε γυρίζει πίσω – καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται» που ο πρόεδρος της ΕΟΚ ανακάλυψε στο εγχειρίδιο «ξεπλύματος ενοχής» όφειλε να εξηγήσει πως γνώριζε τους διαιτητές που θα ορισθούν, πριν τον ορισμό τους.

Και για πιο λόγο ενημέρωσε στέλεχος της ομάδας. Του είχαν κλέψει το κινητό τηλέφωνο και αποστολέας δεν ήταν ο ίδιος;

Mήπως έκανε πλάκα;

Συνήθιζε τις προγνώσεις με ορισμούς διαιτητών όπως οι στοιχηματικές εκπομπές στο youtube και έτυχε να μαντέψει σωστά; Και πως γίνεται με την ιδιότητα του προέδρου της ΕΟΚ, να διευθετεί διοικητικά – οικονομικά ζητήματα που αφορούν συγκεκριμένη ομάδα;

Δεν είναι απαγορευτικό να υποστηρίζει κάποιο σύλλογο, ο ομόλογός του στην ΕΠΟ Μάκης Γκαγκάτσης είναι δηλωμένος ΠΑΟΚτσής, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος ήταν Παναθηναϊκός.

Άλλο υποστηρίζω μια ομάδα όμως κι άλλο λειτουργώ ως ιδιοκτήτης της ενόσω βρίσκομαι στην κεφαλή Ομοσπονδίας, το πρώτο είναι αυτονόητο το δεύτερο συνιστά σκάνδαλο.

Σε ένα πραγματικά ευνομούμενο κράτος όπου το τεκμήριο αθωότητας και ενοχής θα βρίσκονταν στην ίδια αφετηρία, ο κ. Λιόλιος θα βρισκόταν ήδη ενώπιον εισαγγελέα παρέχοντας εξηγήσεις για δικές του αυταπόδεικτες πράξεις και όχι για καταγγελίες κάποιου τρίτου που απλώς τον αφορούν…