Ολυμπιακός: Όλα στραβά και ανάποδα!

Ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε στον τελικό κατώτερος των περιστάσεων, πληρώνοντας τα ρίσκα που πήρε, αλλά και τα λάθη του - Οφείλει να τον προβληματίσει ο τρόπος που έχασε το τρόπαιο - Γράφει ο Νότης Ψιλόπουλος.

O Oλυμπιακός έκανε ένα από τα χειρότερα του παιχνίδια μέσα στη σεζόν και αναμφίβολα το πιο απογοητευτικό μέσα στη χρονιά. Οι «ερυθρόλευκοι» ήταν μία ταχύτητα πίσω, κατώτεροι των περιστάσεων, απογοητευτικοί. Ένα ανεξήγητο άγχος, δισταγμός, αλλά και μία εικόνα ομάδα η οποία έδειχνε να μην έχει χημεία, συνοχή και ομοιογένεια. Δεν υπήρχε προσήλωση στο πλάνο, έλλειψη συνεργασιών, αλλά και μία ανεξήγητη βιασύνη. Αρκετά λάθη στην άμυνα, με τους «πράσινους» να φτάνουν με άνεση για λέι-απ στο καλάθι. Όλα αυτά έβγαζαν... μάτια, ειδικά στο καταστροφικό δεύτερο δεκάλεπτο, με τον Παναθηναϊκό να πατάει «γκάζι», να μετρά επί μέρους σκορ 28-12 και να ξεφεύγει με + 16 (29-45) στο ημίχρονο. Οι Πειραιώτες δεν κατάφεραν ποτέ να συνέλθουν στο δεύτερο μέρος, το «τριφύλλι» συνέχιζε να ελέγχει τον ρυθμό, με τους παίκτες του Γιώργου Μπαρτζώκα να μην καταφέρνουν ποτέ να αντιδράσουν. Δεν ήταν τόσο η ήττα, όσο ο τρόπος, με τον Ολυμπιακό να παρουσιάζεται εκτός τόπου και χρόνου.

Ο Ολυμπιακός ήταν απελπιστικά άστοχος. Το τρίποντο είναι ένα πολύτιμο στοιχείο στο σύγχρονο μπάσκετ, οι «ερυθρόλευκοι» φέτος ποντάρουν -και- σε αυτό, αλλά στον τελικό τα... έσπασαν. Είναι αδύνατον να κερδίσεις ένα τόσο κρίσιμο ματς όταν ξεκινάς το παιχνίδι με 1/14 τρίποντα και το ολοκληρώνεις με 6/26 σουτ πίσω από τα 6.75 μέτρα. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο οποίος είναι φέτος ο δεύτερος επιθετικός πόλος των «ερυθρολεύκων», παίζοντας το καλύτερο μπάσκετ της καριέρας του, στον τελικό έδειχνε... ξένο σώμα! Ορθώς η ομάδα του έδωσε άδεια για προσωπικούς λόγους, αλλά στην πράξη φάνηκε πως το γεγονός τον επηρέασε. Τέλειωνε το ματς με μόλις 4 πόντους και 1/5 σουτ σε 23 λεπτά, δείχνοντας παντελώς εκτός κλίματος.

Ακόμη και αν ο Ολυμπιακός νικούσε τον Παναθηναϊκό και κατακτούσε το τρόπαιο, στα μάτια θα παρέμενε τραβηγμένη η απόφαση του Γιώργου Μπαρτζώκα να πάει στον τελικό χωρίς τον Άλεκ Πίτερς. Κατανοητή η λογική να έχει τρεις σέντερ, από πλευράς πως ένας εκ των Μιλουτίνονφ ή Τζόουνς ενδεχομένως να μην ήταν σε θέση να αποδώσει εξαιτίας των τραυματισμών τους. Ήταν όμως μεγάλο ρίσκο να αφήσει εκτός εξάδας ξένων έναν υγιή παίκτη, αλλά και τον καλύτερο σουτέρ της ομάδας.

Και αυτό το ρίσκο το... πλήρωσε. Γιατί τα έφερε έτσι το παιχνίδι και όλα του πήγαν στραβά και ανάποδα. Πέρα από το γεγονός πως στο «4» έμεινε λειψός στο δεύτερο ημίχρονο εξαιτίας του τραυματισμού του Σάσα Βεζένκοφ, οι Πειραιώτες ήταν και άστοχοι από την περιφέρεια. Δεν είχαν, λοιπόν, τη δυνατότητα να πάρουν έξτρα ώθηση από τον πάγκο με την παρουσία του Πίτερς, ούτε και παράλληλα τη δυνατότητα ο Γιώργος Μπαρτζώκας να δοκιμάζει μαζί στο παρκέ τους Πίτερς-Βεζένκοφ -κυρίως στο πρώτο μέρος- ένα σχήμα το οποίο αρέσκεται να δοκιμάζει όταν η ομάδα του ψάχνει -και δεν βρίσκει- το σουτ από την περιφέρεια.

Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ φαινόταν πως δεν ένιωθε καλά με τον νάρθηκα στο χέρι του, δεν μπορούσε να αποδώσει και δικαιολογημένα είδε όλο το δεύτερο ημίχρονο από τον πάγκο. Ο Ταϊρίκ Τζόουνς έδειχνε ξεκάθαρα πιο έτοιμος, δεν έμοιαζε επηρεασμένος από τον τραυματισμό του και προκαλεί απορίες το γεγονός γιατί δεν πήρε χρόνο καθόλου στο πρώτο ημίχρονο. Με εξαίρεση την ποιότητα, την ετοιμότητα και τη συνέπεια του Σάσα Βεζένοκοφ στην επίθεση, αλλά και τη διάθεση του Τόμας Ουόκαπ, οι υπόλοιποι αδυνατούσαν να βοηθήσουν. Λίγα πράγματα από τον Τάισον Γουόρντ, δεν βρήκε ποτέ ρυθμό ο Εβάν Φουρνιέ, δεν έκανε τίποτα στα πέντε λεπτά που έπαιξε ο Ντόντα Χολ, σε κακή βραδιά και ο Κώστας Παπανικολάου.

Ο Ολυμπιακός διαθέτει μία εξαιρετική ομάδα, ένα γεμάτο ρόστερ, έναν κορυφαίο προπονητή και παίκτες με κλάση, ποιότητα και προσωπικότητα. Το έχει δείξει στην EuroLeague με τις μεγάλες νίκες που έχει σημειώσει, αλλά και με το θελκτικό μπάσκετ που έχει παρουσιάσει. Οφείλει όμως να αναλύσει τα λάθη του στον τελικό και να μάθει από αυτά, καθώς ο Παναθηναϊκός έφερε στην επιφάνεια τις αδυναμίες του. Έχασε ένα τρόπαιο με τον αντίπαλό του να κυριαρχεί και αυτό οφείλει να τον προβληματίσει ενόψει της συνέχειας.