Το Red Club γράφει για τη μεγάλη βραδιά του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ και τη νίκη επί της Φενέρμπαχτσε για την εξ αναβολής 14η αγωνιστική της Euroleague.
104 πόντοι, απέναντι στην καλύτερη άμυνα της Euroleague. 104 πόντοι, απέναντι στην πρώτη της βαθμολογίας, Φενέρμπαχτσε. 36 ο Εβάν Φουρνιέ, 24 ο Σάσα Βεζένκοφ. Πραγματικά αδιανόητα πράγματα στο «καμίνι» του ΣΕΦ χθες βράδυ.
Όλοι όσοι είχαμε την τύχη να βρεθούμε στο γήπεδο, αλλά και όλοι όσοι είδαν από τις οθόνες τους το συγκεκριμένο ματς, θα το θυμούνται για χρόνια. Η κορυφαία επίθεση της Ευρώπης, συναντήθηκε με την κορυφαία άμυνα και το αποτελέσμα ήταν μοναδικό.
Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης, διέλυσε εκείνη του Σαρούνας Γιασκεβίτσιους, αναγκάζοντας την, σε μία από τις πιο βαριές ήττες της φετινής σεζόν.
Ίσως οι παίκτες του Ολυμπιακού να μην είχαν ξεχάσει τις περιβόητες δηλώσεις του Σάρας, στις αρχές του χρόνου περί βροχής και για το αν στάζει, το ιστορικό κατά τα άλλα, γήπεδο του ΣΕΦ.
Η ουσία όμως ήταν πως οι ερυθρόλευκοι δεν είχαν όρεξη για αστεία. Μπορεί να αιφνιδιάστηκαν στις αρχές του πρώτου δεκαλέπτου, όμως, πολύ γρήγορα βρήκαν τα πατήματα τους μέσα στο γήπεδο, έφεραν το παιχνίδι στα ίσια και με το ανεπανάληπτο κοουτσάρισμα του Γιώργου Μπαρτζώκα, ο Ολυμπιακός σκόρπισε τους Τούρκους, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Τάκερ, να χαλάσει τη γιορτή, στο κατάμεστο, για ακόμα μία φορά ΣΕΦ.
Μία γιορτή, που οι παίκτες του Ολυμπιακού, την γιόρτασαν δίπλα στους φιλάθλους της ομάδας, μετά την λήξη του αγώνα, όλοι μαζί αγκαλιά, εκεί μπροστά στην Θύρα 7. Επόμενος στόχος το δύο στα δύο αύριο βράδυ, με τους Βάσκους στο φαληρικό στάδιο, με τους ερυθρόλευκους να μοιάζουν ασταμάτητοι. Επειδή όλοι στις χαρές είναι πρώτοι, καλό είναι να ειπωθεί ακόμα μία φορά, το αυτονόητο.
Αυτή η ομαδα, που τόσο πολύ έχει δεχθεί τόση άδικη και σκληρή κριτική, οι ίδιοι οι παίκτες, η διοίκηση αλλά και ο προπονητής του Ολυμπιακού, είναι σίγουρο πως αξίζουν τον απόλυτο σεβασμό μας. Και αυτό πρέπει να ειπωθεί απόψε, μετά από μία μεγάλη νίκη.
Σιγά σιγά μπαίνουμε στην τελική ευθεία και ο οργανισμός μάς χρειάζεται δίπλα του, όλους μαζί ενωμένους, σαν μία γροθιά! Δεν περισσεύει κανένας.