Ένα θηρίο δεν φέρνει την άνοιξη στον Παναθηναϊκό!

Ο Κώστας Σωτηρίου γράφει για την επάνοδο του συγκλονιστικού Ματίας Λεσόρ, ωστόσο αναλύει την επίθεση και την άμυνα του Τριφυλλιού, που εξακολουθούν να εμφανίζουν χτυπητές αδυναμίες…

Η επιστροφή του Ματίας Λεσόρ στη δράση είναι το κορυφαίο γεγονός στην μπασκετική «οικογένεια» του Παναθηναϊκού. Ένα «θηρίο», που περίμενε κουρνιασμένο στη γωνιά του, και που χρειάστηκε να περάσουν δεκαπέντε μήνες για να ακουστεί ξανά ο τρομακτικός βρυχηθμός του, ο οποίος συντάραξε το «Telecom Center» και ο αντίλαλος έφτασε σε κάθε παρκέ της Ευρωλίγκας!

Από την πρώτη φάση (ποστάρει τον Μόουζες Ράιτ και τελειώνει για το 2-0) ως την κρίσιμη απόφαση στην καθοριστική κατοχή στο τέλος (πάσα από μέσα προς τα έξω προς τον ακροβολισμένο Χουάντσο για το τρίποντο του Ισπανού, που έκανε το σκορ 88-82 στα 42,6’’), ο Γάλλος σουπερστάρ πρόσφερε στους Πράσινους αυτό ακριβώς που τους έλειπε τόσο καιρό: Ένα μυϊκό «θαύμα» στη ρακέτα, που θα το «καταλάβει» η άμυνα σε κάθε φάση και ένεση αυτοπεποίθησης για τους συμπαίκτες του στην επίθεση, κάτι που δεν κατάφεραν ποτέ να προσδώσουν με συνέπεια οι άλλοι σέντερ του ΠΑΟ.

«Προσπάθησα να ακολουθήσω τη ρουτίνα μου, ό,τι ακριβώς έκανα και πριν τον τραυματισμό μου. Ήθελα να φρεσκάρω το κορμί μου, να το έχω ήρεμο. Ήθελα να είμαι κομμάτι της νίκης, δεν προσπάθησα να κάνω τον ήρωα, αλλά να βοηθήσω πραγματικά την ομάδα μου να πάρει τη νίκη», σχολίασε ο 30χρονος σέντερ, τον οποίο εξύμνησαν συμπαίκτες και προπονητές στις δηλώσεις τους. Αρκεί, όμως, ένα τέτοιο «θηρίο» για να αντιστρέψει την αγωνιστική εικόνα του Παναθηναϊκού; Το σίγουρο είναι ότι η επιστροφή του στη δράση γυρίζει τον διακόπτη ως προς την ενέργεια και την ένταση, που βγάζουν οι Πράσινοι στο παρκέ.

Όσο για την τακτική σε άμυνα και επίθεση; Πονεμένη ιστορία! Στην άμυνα πρέπει να είσαι ο… Πατ Ράιλι για να καταλάβεις τι ακριβώς παίζει ο Παναθηναϊκός. Υπάρχουν στιγμές, που άλλος παίζει αλλαγές, άλλος κάνει hedge out, άλλος κάνει παγίδα και χάνει τον παίκτη του και άλλος ξεχνιέται στις περιστροφές, με αποτέλεσμα οι Πράσινοι είτε να δέχονται ελεύθερα σουτ (από τις χειρότερες άμυνες στην Ευρωλίγκα σε off ball καταστάσεις), είτε να δέχονται εύκολα καλάθια μέσα στη ρακέτα, όπως το νικητήριο του Ηρακλή στο Ιβανώφειο.

Στην επίθεση, υπάρχει η βασική αρχή, που διέπει τη φιλοσοφία του κόουτς Άταμαν, δηλαδή ένα αρχικό «pick and roll», αλλά αν αυτό δεν πετύχει, αρχίζει ο αυτοσχεδιασμός του χαρισματικού Κέντρικ Ναν, η τρεχάλα του Τζέντι Όσμαν και οι δημιουργίες του Κώστα Σλούκα. Τώρα, που αναφέρομαι στον Σλούκα, άκουγα προσφάτως το κομμάτι του Immune, και σκέφτηκα ότι οι στριγγλιές του Ζέλικο Ομπράντοβιτς αντηχούν ακόμη στα αυτιά του 36χρονου άσου. Με τη διαφορά ότι εκείνα τα χρόνια της συνεργασίας του στην Φενέρμπαχτσε, ο «Ζοτς» σχεδίαζε και κάποια συστήματα στο πινακάκι του, ενώ τώρα ο Σλούκας πρέπει να αποφασίζει για όλα μόνος του!

Προφανέστατα, η επιστροφή Λεσόρ δημιουργεί θετικό πρόσημο στον Παναθηναϊκό, ο οποίος έχοντας «τρεις πεντάδες», όπως εύστοχα παρατήρησε ο Χρήστος Σερέλης, με αποτέλεσμα να μείνουν εκτός δωδεκάδας δύο ποιοτικοί διεθνείς (Τολιόπουλος, Ρογκαβόπουλος) και ένας ακόμη να είναι DNP (Μήτογλου), καλείται να ξεκαθαρίσει άμεσα τους ρόλους και εν συνεχεία να προσπαθήσει να κάνει το παιχνίδι του λιγότερο προβλέψιμο στην επίθεση και ακόμη πιο συμπαγές στην άμυνα, όπου όντως παρουσίασε βελτίωση.

Αν συνδυάσει αυτά τα δύο στοιχεία, τότε πράγματι η επανεμφάνιση του «θηρίου» στη σκηνή της Ευρωλίγκας, θα κάνει τον Παναθηναϊκό ομάδα, που δεν θέλεις να συναντήσεις σε νοκ άουτ ματς ή σε σειρά αγώνων. Σε αντίθετη περίπτωση, απέναντι σε ομάδες με προηγμένη τακτική, οι Πράσινοι, που στο άμεσο μέλλον αντιμετωπίζουν κατά σειρά Χάποελ (2/4), Μπαρτσελόνα (7/4) και Βαλένθια (9/4) και μάλιστα εκτός έδρας, θα αντιμετωπίσουν πολύ περισσότερες δυσκολίες από αυτές, που συνάντησαν στη μάχη με την εξαιρετική Ζάλγκιρις Κάουνας. Με τον αστερίσκο ότι και η επικείμενη αναμέτρηση με τον Ερυθρό Αστέρα στο «T-Center» (20/3, 21.15), είναι ένας ακόμη τελικός!