Λουτσέσκου και Νίκολιτς τα «συμφώνησαν»... αν δεν μπορούμε να κερδίσουμε, ας μη χάσουμε

H νίκη υπήρχε ως ενδεχόμενο στα πλάνα τους, χωρίς πρόθεση όμως να ρισκάρουν το παραμικρό, εάν το αντάλλαγμα ήταν έστω και μισή πιθανότητα ήττας.

Η πιο ρεαλιστική εκτίμηση της συνολικής εικόνας του χθεσινού ντέρμπι, γίνεται με αναδρομή στο προ διετίας τον Απρίλιο του 2024, τότε που καταγράφηκε το πιο «ψυχοβγαλτικό» πρωτάθλημα όλων των εποχών. Δυο χρόνια μετά, ουδείς έχει αναδείξει το προφανές. Ότι ο ΠΑΟΚ χρωστάει εκείνο το πρωτάθλημα εν πολλοίς, στις Ευρωπαϊκές πορείες του ίδιου και του Ολυμπιακού.

Στην εξέλιξη των play off του 2024 και λόγω της πορείας τους στην Ευρώπη, αμφότεροι ζήτησαν αναβολή του μεταξύ τους αγώνα της Τούμπας, όπως είχαν δικαίωμα. Επόμενος αντίπαλος των Θεσσαλονικέων που δεν έδειχναν να πολυπιστεύουν στον τίτλο, ήταν η ΑΕΚ που βρισκόταν στο +7. Με αγώνα περισσότερο βέβαια, που σήμαινε ότι το +7 ήταν πλασματικό, αλλά ποιος έδινε σημασία στη λεπτομέρεια;

Σε τέτοιες περιπτώσεις όλοι μένουν στη μεγάλη εικόνα που αναγράφεται στο βαθμολογικό πίνακα, κανείς δεν παίρνει σοβαρά τους αστερίσκους. Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε, η ΑΕΚ ισοφάρισε και στο 75 πήρε προβάδισμα, βρισκόμενη εκείνη τη στιγμή στο +10. Με τέτοια βαθμολογική απόσταση και δεδομένου πως ο αγώνας διεξαγόταν στη πρωτεύουσα του φραπέ, η αυθόρμητη σκέψη των θριαμβευτών της στιγμής ήταν «δεν πάμε να πιούμε κάνα καφεδάκι στην παραλία, να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα;».

Με τους αντιπάλους να ρουφάνε φραπέδες ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε στο 81, στο 90 το γύρισε και μέσα σε μόλις 9 λεπτά της ώρας, το +10 μετατράπηκε σε +4. Το οποίο λόγω του αγώνα που υπολειπόταν, μπορούσε να είναι και +1, όπως και τελικά συνέβη αφού ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον Ολυμπιακό στο εξ΄αναβολής.

Προηγήθηκε με Τάισον στο 26, οπότε προσθέτοντας τα λεπτά της ανατροπής στο προηγούμενο, καταλήγεις πως 9 ολόκληροι βαθμοί εξαϋλώθηκαν μέσα σε μόλις 35 αγωνιστικά λεπτά! Κανείς δε γνωρίζει την προσέγγιση της ΑΕΚ και αν θα αντιμετώπιζε με την ίδια «αφέλεια» τις διακυμάνσεις του σκορ, σε περίπτωση που η αναμέτρηση ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός δεν είχε αναβληθεί.

Ίσως το latin ταπεραμέντο του Αλμέιδα να οδηγούσε στον ίδιο επίλογο, σε τέτοιες περιπτώσεις όμως «τρως τη μπάλα» παίζοντας στην ανάγκη σύστημα Εθνικής Ελλάδος στο 0-0 του 1983 στο Γουέμπλεϊ. Κι ας σε βαφτίσουν «Αργεντινό Αρχοντίδη», το πρωτάθλημα μετράει.

Όχι ακριβώς αλλά σε περίπου ίδια θέση βρέθηκε χθες και ο Νίκολιτς, με προβάδισμα 3 βαθμών και αγώνα παραπάνω. Αντιμετώπισε το παιγνίδι με σύνεση και σεβασμό, παίζοντας για το Χ. Όχι πως η νίκη δεν υπήρχε ως ενδεχόμενο στο πλάνο του, φάνηκε άλλωστε από τις -όχι πολλές αλλά καλές- φάσεις που έβγαλε με αποκορύφωμα το δοκάρι του Γιόβιτς.

Δεν είχε πρόθεση όμως να ρισκάρει το παραμικρό, εάν το αντάλλαγμα ήταν έστω και μισή πιθανότητα ήττας. Κάθε επιλογή του γινόταν με μέτρο, χωρίς να διακινδυνεύσει να γίνει το ματς ροντέο όπως το 2024. Την ίδια τακτική ακολούθησε και ο Λουτσέσκου, αντιμετωπίζοντας τον αγώνα με πανομοιότυπη φιλοσοφία. Ασχέτως αν μπορούσε κι αυτός να το κλέψει -αλά Γιόβιτς- με τον Καμαρά, κατέβηκε με βασικό σκοπό να μη χάσει.

Έχοντας να διαχειριστεί μάλιστα περισσότερες και σημαντικότερες απουσίες, καθώς και βεβαρημένο πρόγραμμα. Συμπερασματικά, ο Λουτσέσκου συμφώνησε με Νίκολιτς κι ο Νίκολιτς με Λουτσέσκου, πως «αν δε μπορούμε να κερδίσουμε, τουλάχιστον να μη χάσουμε».

Προσμετρώντας μάλιστα και τον ψυχολογικό παράγοντα που ειδικά στην Ελλάδα επιδεινώνεται λόγω της περιρρέουσας και πολυδιάστατης ασχετοσύνης, αν κάποιος εκ των δυο έφευγε ηττημένος, ίσως να μην κατάφερνε να σηκώσει ξανά κεφάλι. Για τον ίδιο λόγο βέβαια όποιος έφευγε νικητής θα αποκτούσε ξεκάθαρο προβάδισμα, προηγουμένως όμως θα έπαιζε αναγκαστικά με τη φωτιά, κινδυνεύοντας να κάψει όλη τη χρονιά.

Προτίμησαν να μην καούν λοιπόν και να συνεχίσουν να ζούνε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...