Πικουλίν Ορτίθ: Born to be wild

Ο Δημήτρης Καρύδας αποχαιρετά τον Χοσέ Πικουλίν Ορτίθ με ιστορίες από την πλούσια διαδρομή του.

Οσοι γνώρισαν τον Πικουλίν Ορτίθ στο πέρασμα του από τη Λάρισα και την Κρήτη (κυρίως) είχαν να το λένε. Ο Πικουλίν ανήκε σε μια γενιά παικτών που ήταν κυριολεκτικά άλλης εποχής και λογικής. ‘’Οσο σκληρός ήταν μέσα στο γήπεδο, τόσο καλή ψυχή ήταν έξω από τις τέσσερις γραμμές’’, μου είχε πει πριν από αρκετά χρόνια ο άνθρωπος που ενορχήστρωσε εν μια νυκτί τον ερχομό του στη Λάρισα! Ο ελληνοαμερικάνος ατζέντης Γκας Πολίτης μέσα σε απόλυτη μυστικότητα τον είχε φέρει στην Ελλάδα, τον πήγε με το αυτοκίνητο του στη Λάρισα και τον….ενθρόνισε ουσιαστικά στην προπόνηση της ομάδας, ενώ ο τότε προπονητής των Θεσσαλών Βαγγέλης Αλεξανδρής είχε μάθει περί της μεταγραφής μόλις λίγες ώρες νωρίτερα. Προφανώς και δεν ζητήθηκε η έγκριση του γιατί μόνο τρελός θα έλεγε όχι το 1994 στο να παίξει ο Πορτορικάνος σε μια μικρομεσαία ομάδα της Α1.

Διότι ο Πικουλίν μόνο τυχαίος δεν ήταν. Είχε παίξει κολεγιακό μπάσκετ στο Όρεγκον Στέιτ παρέα με τον μετέπειτα θρύλο του ΝΒΑ Γκάρι Πέιτον. Ήδη είχε περάσει μια διετία από το ΝΒΑ παίζοντας στη Γιούτα και είχε φορέσει τη φανέλα και των δύο αιωνίων του Ισπανικού μπάσκετ παίζοντας μάλιστα και σε ένα Final Four του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1991 στο παλέ ντε Μπερσί με τη Μπαρτσελόνα. Εκεί πάντως βρήκε, παρέα με τον Οντι Νόρις, τον δάσκαλό του γιατί ο Ζόραν Σάβιτς αποδείχθηκε πιο σκληρός και από τους δύο μαζί με αποτέλεσμα η Γιουγκοπλάστικα να πανηγυρίσει τον τρίτο της τίτλο στη σειρά και η Μπαρτσα να προσθέσει λίγο νερό στον ανεμόμυλό που έφτιαχνε τον μύθο της ηττοπαθούς υπερδύναμης!

Στον Πικουλίν η Ελλάδα ταίριαξε. Και της ταίριαξε και ο ίδιος. Όπως μου έλεγε εκείνα τα χρόνια ο Γκας Πολίτης: ‘’Γιατί να μην μείνει. Του θυμίζει το Πόρτο Ρίκο. Είναι δημοφιλής, ο κόσμος τον αγαπάει, μπορεί να γλεντάει χωρίς να τον σχολιάζουν γιατί όλοι ξέρουν ότι το Σάββατο θα δώσει την ψυχή του στο παρκέ’’. Και παρότι παντρεμένος με μια εστεμμένη μις Κόσμος, τη Νιρίτα Ρουίθ ήταν και πολύ δημοφιλής στις ελληνίδες… Κάπως έτσι ήρθε το 1994 και έφυγε από την Ελλάδα τέσσερα χρόνια αργότερα έχοντας παίξει σε Ηράκλειο και Άρη αμέσως μετά τον ένα χρόνο του στη Λάρισα. Ο Άρης ήταν η τελευταία ομάδα εκτός Πουέρτο Ρίκο που αγωνίστηκε αλλά παρότι 35 ετών έπαιξε άλλα επτά χρόνια στην καλύτερη ομάδα της πατρίδας του τη Σαντούρτσε κερδίζοντας πέντε πρωταθλήματα.

Ο Πικουλίν έκτισε τον μύθο του κυρίως με την εθνική. Επαιξε σε τέσσερις Ολυμπιακούς αγώνες, Μάλιστα παρότι είχε ανακοινώσει το 2002 ότι σταματάει από την εθνική επέστρεψε δύο χρόνια αργότερα σε ηλικία 39 ετών, αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς της Αθήνας και μάλιστα οι Πορτορικάνοι ξόφλησαν ένα παλιό γραμμάτιο στις ΗΠΑ. Ένα γραμμάτιο 14 χρόνων από το παγκόσμιο της Αργεντινής. Εκεί οι Πορτορικάνοι είχαν νικήσει σε όμιλο της β΄φάσης την τελευταία ερασιτεχνική αμερικάνικη ομάδα αλλά είχαν χάσει το χάλκινο μετάλλιο μετά από ένα συγκλονιστικό μικρό τελικό στην παράταση με 105-107! Σε εκείνη τη διοργάνωση αλλά και σε πολλές ακόμη ο Ορτίθ είχε δημιουργήσει το τέλειο δίδυμο ψηλών παρέα με τον Ζερόμ Μίντσι. Και αλλοίμονο σε όποιο αντίπαλο δεν ήταν αρκετά δυνατός ή αποφασισμένος και δοκίμαζε να περάσει μια βόλτα από την Πορτορικάνικη ρακέτα! Μετά το 1990 έψαχναν μια ευκαιρία για ρεβανς αλλά οι λογής λογής dream team τους είχαν πετσοκόψει δύο φορές με διαφορές 51 και 37 πόντων. Στο Ελληνικό όμως και μάλιστα στην πρεμιέρα των Ο.Α. οι Πορτορικάνοι με 24 πόντους του Αρόγιο και 6 ριμπάουντ του αγέραστου Πικουλίν είχαν διαλύσει τον Αϊβερσον και την παρέα του με 92-73!

Ο Πικουλίν δεν ήταν ‘’φρόνιμο παιδί’’ και μάλλον δεν τον ενδιέφερε ιδιαίτερα. Οταν εγκατέλειψε το μπάσκετ δεν πήγε πολύ καλά με διάφορες επιχειρήσεις που έφτιαξε, χώρισε το 2006 με την σύζυγό του και ξαναπαντρεύτηκε τη Σίλβια Ριος που έμεινε δίπλα του μέχρι το τέλος της ζωής του, είχε δυο καταδίκες για κατοχή ναρκωτικών αλλά κάθε παράβαση ή υπέρβαση ήταν κάτι αναμενόμενο για σούπερ σταρ που είχαν ζήσει και ανδρωθεί στην παράξενη δεκαετία των 90’s. O Πικουλίν δεν ήταν καν το μαύρο πρόβατο αλλά ένα παιδί, κυριολεκτικά και μεταφορικά, που έπαιζε μπάσκετ και πέρναγε καλά στη ζωή του. Μερικές φορές χωρίς να βλέπει όρια και διαχωριστικές γραμμές.