Ο Απόστολος Μαυράκης γράφει για τη γκίνια του Παναθηναϊκού ΑΚΤΟR, τον σέντερ Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και τις αστειότητες του Μπόλντουιν για να προκαλέσει.
«Η υπομονή είναι πικρή αλλά ο καρπός της είναι γλυκός» αναφέρει το ρητό του Ελβετού φιλόσοφου Ζαν Ζακ Ρουσσώ και στο πρώτο σκέλος αντικατοπτρίζει πλήρως την περίοδο που περνάει ο Παναθηναϊκός ΑΚΤOR, προσδοκώντας ν’ αλλάξει η ρότα του μετά την έλευση του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις το επόμενο διάστημα. Η αλήθεια είναι πως σα να μην έφταναν όλα όσα έχουν περάσει οι «πράσινοι» τον τελευταίο τουλάχιστον μήνα δικαιούνται να τα έχουν και με την τύχη τους όπως εξελίχθηκε το ματς με τους Τούρκους. Σε μια βράδια που ξεκίνησε στραβά κόντρα στη Φενέρ, το πάλεψαν το γύρισαν και με το καλάθι του Σορτς ήθελαν να διεκδικήσουν τις δικές τους πιθανότητες για νίκη που τους στέρησε ο Γουέιντ Μπόλντγουιν.
Ο σαφώς πιο τυχερός Αμερικανός γκαρντ ο οποίος στο τέλος έβαλε «φωτιά» με την προκλητική του στάση ξεσηκώνοντας τον κόσμο και τους παίκτες του Παναθηναϊκού. Οι γηπεδούχοι δεν κατάφεραν να εκμεταλλευτούν τα στραβοπατήματα των αντιπάλων τους και μετά το Κύπελλο θ’ αναζητήσουν τη δική τους… άνοιξη μπαίνοντας στην τελική ευθεία της EuroLeague. Η εξαιρετική παρουσία του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ για πολλή ώρα στη θέση «5» ήταν το σημαντικό στοιχείο που μπορούμε να κρατήσουμε αγωνιστικά και το πιθανότερο είναι να το βλέπουμε αρκετά με την έλευση του Χέιζ-Ντέιβις. Ανάλογα βέβαια, με το πώς θα εξελιχθεί η επιστροφή του Ματίας Λεσόρ για τον οποίο θα υπάρχουν περισσότερα δείγματα τις επόμενες ημέρες.
Χαμήλωσε το σχήμα και πάτησε γκάζι
Μία καλή αντίδραση ήταν το ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό AKTOR μετά από έναν κακό μήνα. Η παρουσία του Κέντρικ Ναν έδωσε ώθηση και στην υπόλοιπη ομάδα τους «τριφυλλιού» από πολλές απόψεις. Εξαρχής βέβαια, η αποστολή ήταν δύσκολη και οι «πράσινοι» με τις κακές περιστροφές στην άμυνα τους, έδωσαν το δικαίωμα στους Τούρκους να βρίσκουν λύσεις από τα 6.75 και να έχουν το προβάδισμα στην πρώτη περίοδο και από πολύ νωρίς ν’ αναζητούν τον τρόπο ανάκαμψης. Απέναντι σε μία ομάδα που βάζεις τις βάσει για το πλεονέκτημα έδρας στα playoffs, οι γηπεδούχοι όσα προσπαθούσαν να «χτίσουν» επιθετικά τα «γκρέμιζαν» με την άμυνα τους.
Με χαμηλό σχήμα (Γκραντ, Σορτς, Ναν, Οσμάν στο «4» Χουάντσο) ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να ελέγξει τον ρυθμό -παρότι θυσίασε κάποια αμυντικά ριμπάουντ- και να επιστρέψει σε θέση οδηγού. Με τον Οσμάν να δίνει το σύνθημα και τον Ερνανγκόμεθ να είναι εντυπωσικός οι γηπεδούχοι ανέβασαν την ένταση στις δύο πλευρές του παρκέ. Σταμάτησαν τις εύκολες συνεργασίες των Τούρκων κι έφεραν το ματς στα μέτρα τους παίρνοντας το προβάδισμα.
Το εξαιρετικό δεύτερο δεκάλεπτο είχε και συνέχεια. Ο Παναθηναϊκός βρήκε την ισορροπία του σε άμυνα και επίθεση. Ο Αταμάν άνοιξε το ροτέισον κι έπαιρνε λύσεις απ’ όλους τους παίκτες του που έμπαιναν στη μάχη. Από τη στιγμή που ο Ναν βρήκε ρυθμό το ματς πήγαινε ολοένα και καλύτερα αναγκάζοντας αυτή τη φορά τον Σάρας να «πονοκεφαλιάζει». Η υπεροχή του «τριφυλλιού» δεν είχε την ανάλογη διάρκεια αφού δέχτηκαν 14 (!) πόντους σε τρία λεπτά και χρειάστηκε ο τεχνικός των «πράσινων» να πάει ξανά με τη συνταγή της δεύτερης περιόδου, δηλαδή με τον Ερνανγκόμεθ στο «5». Έστω κι αργά οι γηπεδούχοι αντέδρασαν σταματώντας το σερί της Φενέρμπαχτσε. Ο Ναν μοίρασε τη μπάλα, ο Σλούκας μπήκε στην εξίσωση και η μάχη συνεχίστηκε μέχρι το τέλος με τις δύο ομάδες να συμβαδίζουν στο σκορ.
Η αλήθεια είναι ότι σε αντίθεση με όσα συνηθίσαμε το τελευταίο διάστημα ο Παναθηναϊκός στάθηκε όπως ακριβώς έπρεπε στη μάχη με τη Φενέρ. Ναι, είχε αδυναμίες ξανά, ναι παρουσίασε το κακό του πρόσωπο σε κάποια διαστήματα αλλά όταν στράβωσε το ματς ήταν εκεί. Πάλεψε και επανήλθε. Το καλάθι του Μπόλντγουιν φυσικά πληγώνει τους «πράσινους» βαθμολογικά αλλά δεν αναιρεί την μαχητικότητα που έδειξαν ν’ ανατρέψουν την εις βάρος τους κατάσταση. Τώρα θέλει την ηρεμία του ενόψει Κυπέλλου και να βρει τη δική του… άνοιξη για να μπει στην τελική ευθεία των playoffs της EuroLeague.