Το τέλος της κανονικής περιόδου δεν σηματοδοτεί το φινάλε του πρωταθλήματος, αλλά τη μετάβαση στα play offs και play outs που αποτελούν τη συνέχειά του.
Άκρως βασανιστική η χθεσινή βραδιά για τον Έλληνα ποδοσφαιρόφιλο, που συνηθίζει να παρακολουθεί δυο με τρία παιχνίδια κάθε αγωνιστική κατά μέσο όρο. Σίγουρα αυτό της ομάδας του, τουλάχιστον ένα των ανταγωνιστών και ίσως κάποιο «μικρομεσαίο» ανάλογα με την κρισιμότητά του.
Χθες λοιπόν όχι μόνο δε χόρτασε ποδόσφαιρο αλλά έμεινε νηστικός και ταλαιπωρήθηκε επιδιδόμενος σε ανελέητο ζάπινγκ, εξαιτίας της ακατανόητης και αναχρονιστικής απόφασης του ποδοσφαιρικού συνεταιρισμού, να ξεκινήσουν όλοι οι αγώνες την ίδια μέρα και ώρα.
13:00 - 23.03.2026
AEK, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ: Ποιος από τους τρεις έχει χάσει τους περισσότερους βαθμούς από τις ομάδες 5-14
Η κανονική διάρκεια της Stoiximan Super League ολοκληρώθηκε με την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ να «μάχονται» για τον τίτλο έχοντας μόλις τρεις βαθμούς διαφορά. Ποια ομάδα μέσα στην κανονική διάρκεια όμως έχασε τους περισσότερους βαθμούς στα ματς εκτός των ντέρμπι.
Είναι απορίας άξιον ποιος πεφωτισμένος νους της Stoiximan Super League επιμένει κάθε χρόνο στο ίδιο τροπάρι, αφού συμβαίνει επί σειρά ετών στο όνομα της «αξιοπιστίας». Όπως επίσης γιατί δεν βρίσκονται άλλα μέλη του συνεταιρισμού, να επισημάνουν το ανεξήγητο και κωμικοτραγικό της απόφασης. Η καθιέρωση του μέτρου άρχισε σε εποχές που δεν υπήρχαν play offs και play outs και τα πάντα κρίνονταν στην κανονική περίοδο.
Δεδομένου ότι εκ των πραγμάτων ο αριθμός των αδιάφορων ομάδων ήταν ουκ ευκαταφρόνητος, υιοθετήθηκε η ταυτόχρονη εκκίνηση όλων ώστε να περιοριστούν τα πάσης φύσεως αλισβερίσια και να περιφρουρηθεί στο μέτρο του δυνατού, η αξιοπιστία της διοργάνωσης. Η τελευταία αγωνιστική σηματοδοτεί τη συνέχεια του πρωταθλήματος και όχι το φινάλε του, που σημαίνει πως τίποτα δεν έχει τελειώσει και η προσπάθεια όλων συνεχίζεται.
Τα play offs και play outs είναι η μετάβαση σε τρία μικρότερα πρωταθλήματα, που αποτελούν συνέχεια του προηγούμενου. Στην ουσία η 26η αγωνιστική έχει την ίδια αξία και «επικινδυνότητα» -αν το θέλετε- με την 20η, την 17η και τη 12η αγωνιστική.
Όσο πιθανό είναι να γίνει κάτι «ύποπτο» στην τελευταία, άλλο τόσο ήταν να γίνει και σε προηγούμενη. Επί του πρακτέου, τι θα πείραζε αν οι αγώνες Ολυμπιακός - ΑΕΛ, Άρης - ΟΦΗ και Παναιτωλικός - Πανσερραϊκός (τυχαία η επιλογή) διεξάγονταν Σάββατο σε διαφορετικές ώρες έναρξης και οι υπόλοιποι την Κυριακή επίσης σε διαφορετικές ώρες;
Βρείτε έστω και μισό σενάριο «δολοπλοκίας» που απετράπη λόγω της κοινής μέρας και ώρας έναρξης. Είναι αδύνατον να εντοπισθεί ακόμη και ως θεωρητικό ενδεχόμενο, γιατί όπως εξηγήθηκε ήδη τα περί τελευταίας αγωνιστικής αφορούν το ξεκίνημα της επόμενης διαδικασίας, που είναι συνέχεια της προηγούμενης. Πέρα από τον διαχωρισμό του πρωταθλήματος σε μικρότερα κομμάτια ώστε να τονωθεί το ενδιαφέρον, δεν αλλάζει κάτι άλλο.
Η αύξηση του ανταγωνισμού μάλιστα αναγκάζει τις ομάδες να νοιώσουν πιο ευάλωτες, οπότε το ενδεχόμενο συναλλαγής συρρικνώνεται περαιτέρω. Για το λόγο αυτό, δεν υπήρχε αδιάφορη ομάδα όχι μόνο χθες, αλλά κάθε τελευταία αγωνιστική κανονικής περιόδου. Μηδενός εξαιρουμένης, όλες επιζητούν τρίποντα.
Η παρακολούθηση σειράς αγώνων το Σαββατοκύριακο, έχει την αξία γεύματος για το μέσο φίλαθλο. Δεδομένου μάλιστα ότι τα μεγάλα ντέρμπι είθισται να διεξάγονται βράδυ Κυριακής, ξεκινάει πάντα Σάββατο με κρασί και ορεκτικό, την Κυριακή ακολουθεί η σαλάτα, το κυρίως πιάτο κι αν το ματς της ημέρας αξίζει, ίσως αποτελεί και επιδόρπιο.
Η απόφαση περί κοινής έναρξης, είναι σα να να του άνοιξαν το στόμα με το ζόρι αναγκάζοντάς τον να καταναλώσει τα πάντα, με μια - δυο μπουκιές. Έφαγε τα πάντα στην ουσία όμως δεν κατάλαβε τίποτα, δεν ευχαριστήθηκε, δεν ξεχώρισε καμία γεύση. Εκτός από άνοστο και αναχρονιστικό, δεν ανταποκρίνεται στο λόγο για τον οποίο υπάρχει.
Κοινή ημέρα και ώρα έναρξης επιβάλλεται να ισχύει για την τελευταία ίσως και την προτελευταία αγωνιστική των play offs και play outs, γιατί στο πραγματικό φινάλε του πρωταθλήματος θα υπάρχουν αδιάφορες ομάδες, που ίσως θελήσουν να κάνουν κάποιου είδους «εξυπηρέτηση».
Άπαξ και υπάρχουν τέτοια ενδεχόμενα ο συνεταιρισμός οφείλει να προστατεύσει το προϊόν του, έστω κι αν η «απειλή» προέρχεται από καφενειακή φημολογία και σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Όταν δεν υπάρχει πιθανότητα όμως συνιστά ταλαιπωρία άνευ λόγου, ρίχνοντας ποντικοφάρμακο σε μέρη που δεν κυκλοφορούν ποντίκια.