Τα «σημάδια» που κρατάς και τα «σημάδια» που δεν σε ξεγελούν!

Υπάρχουν κάποια παιχνίδια που τα κρατάς στο μυαλό σου για το αποτέλεσμα και κάποια άλλα για τα μικρά «σημάδια» που αφήνουν πίσω τους. Το 1-1 του Ολυμπιακού με τη Λέουβεν στην Ολλανδία ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Δεν είναι ένα φιλικό που θα μείνει στην ιστορία, ούτε ένα ματς από το οποίο μπορείς να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα. Είναι όμως ένα παιχνίδι που σου δίνει εικόνες, πρόσωπα και… υποσχέσεις.

Το πρώτο γκολ του δραστήριου Αντρέ Λουίς με τα ερυθρόλευκα ήταν ίσως η στιγμή της αναμέτρησης που θα μπορούσαμε να θυμόμαστε για μερικές εβδομάδες ακόμη. Ένα γκολ που ήρθε ως μια μικρή υπενθύμιση των όσων έκανε στη Ρίο Άβε και… δεν έκανε το προηγούμενο διάστημα με τον Ολυμπιακό, λόγω της κίνησης του στη φάση του 1-0 που αποτέλεσε σήμα – κατατεθέν όταν έκανε θραύση στο πορτογαλικό πρωτάθλημα.

Την ώρα, όμως, που άνοιγε λογαριασμό με τον Ολυμπιακό, ετοιμάζει ήδη βαλίτσες για το Κάνσας. Περίεργα παιχνίδια της μοίρας, θα μπορούσε να πει κάποιος.

Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι είχε και άλλα στοιχεία που αξίζουν αναφοράς. Ο Ζέλσον Μαρτίνς ήταν κεφάτος, δημιουργικός, με διάθεση να πάρει προσπάθειες και να κάνει τη διαφορά.

Ο Τσικίνιο λειτούργησε ξανά ως «εγκέφαλος», οργανώνοντας το παιχνίδι και δίνοντας ρυθμό, ενώ ο ίδιος ο Αντρέ Λουίς, πέρα από το γκολ, έδειξε ότι έχει ενέργεια και συμμετοχή στο παιχνίδι.

Ο Ολυμπιακός μετά το 1-0 έβγαλε αρκετές φάσεις για να φτάσει και σε δεύτερο γκολ. Εκεί φάνηκε μια ομάδα που, όταν βρίσκει ρυθμό, μπορεί να πιέσει και να δημιουργήσει. Το ίδιο μοτίβο είχαμε δει και στο φιλικό με τη Ράκοβ, όταν μετά το 1-1 του Φορτούνη, οι «ερυθρόλευκοι» έδειξαν να ανεβάζουν στροφές στο τελευταίο δεκάλεπτο. Είναι σαν να χρειάζονται το πρώτο γκολ για να «ξυπνήσουν» και να παίξουν στο επίπεδο που μπορούν.

Βέβαια, αξίζει να σταθούμε και σε κάτι που λειτουργεί ως υπενθύμιση για όλους: στο πρώτο ημίχρονο, με τον Φορτούνη και τον Ροντινέι στο γήπεδο, ο Ολυμπιακός δεν έδειξε κάτι το ιδιαίτερο δημιουργικά. Και μιλάμε για τους δύο παίκτες που στο πρώτο φιλικό με τη Ράκοβ ήταν οι κορυφαίοι. Αυτό από μόνο του είναι ένας έξτρα λόγος για να μην βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα.

Η εικόνα μπορεί να αλλάξει από παιχνίδι σε παιχνίδι, από ημίχρονο σε ημίχρονο. Δεν είναι εποχή για να ασκούμε σκληρή κριτική ή για να αποθεώνουμε. Ξέρουμε άλλωστε οι… παλιοσειρές τί ακριβώς μπορούν να προσφέρουν.

Στα θετικά της προετοιμασίας μέχρι στιγμής συγκαταλέγεται ξεκάθαρα ο Σιπιόνι. Σταθερός, αξιόπιστος, με σωστές τοποθετήσεις και καθαρό μυαλό, δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις της σεζόν εφόσον συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο. Αντίστοιχα, ο Σμαϊλοβιτς στο 45λεπτο που αγωνίστηκε ήταν επίσης σταθερός, χωρίς περιττά λάθη, δείχνοντας με το «καλησπέρα» ότι πρόκειται για μια λύση που μπορεί να δώσει βάθος. Είπαμε όμως: Ας μην βιαζόμαστε…

Τα φιλικά προετοιμασίας έχουν τη δική τους… πραγματικότητα. Οι ενδεκάδες που βλέπουμε τώρα δεν θα έχουν σχέση με αυτές που θα παραταχθούν στα επίσημα παιχνίδια. Οι προπονητές δοκιμάζουν πρόσωπα και σχήματα, οι παίκτες έχουν βαριά πόδια και η ένταση δεν είναι ποτέ ίδια με εκείνη ενός επίσημου αγώνα.

Και αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και τις συνθήκες του συγκεκριμένου αγώνα, τότε η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη. Ντάλα μεσημέρι, στις 13:30 ώρα Ολλανδίας, με υψηλές θερμοκρασίες. Συνθήκες κάθε άλλο παρά ιδανικές για ποδόσφαιρο υψηλού ρυθμού. Οι παίκτες έπαιζαν ουσιαστικά σε ένα περιβάλλον που δοκίμαζε τα όριά τους, κάτι που επηρεάζει αναπόφευκτα την απόδοση και την ένταση.

Και φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε κάτι πολύ βασικό: ο Ολυμπιακός δεν έχει συμπληρώσει καν δύο εβδομάδες προετοιμασίας. Τα πόδια είναι βαριά, το σώμα ακόμη προσαρμόζεται και το μυαλό δεν έχει φτάσει στο επίπεδο συγκέντρωσης που απαιτούν τα επίσημα παιχνίδια. Γι’ αυτό και τέτοια φιλικά δεν μπορούν να αποτελέσουν ασφαλή οδηγό.

Ίσως το τελευταίο φιλικό, απέναντι στην Άλκμααρ στις 25 Ιουλίου, να δώσει μια πιο καθαρή εικόνα. Αλλά ακόμη κι εκεί, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Το ζητούμενο για τον Ολυμπιακό δεν είναι να εντυπωσιάσει τον Ιούλιο, αλλά να είναι έτοιμος όταν θα ξεκινήσουν τα παιχνίδια που μετράνε.

Και μέχρι τότε, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κρατάμε σημειώσεις και όχι συμπεράσματα.

Και κάτι τελευταίο: Πολύ ελκυστικό «πακέτο» δείχνει να έχει ο Φίλης. Ψηλό παιδί, πήγαινε πρώτος στην μπάλα, ήταν λογικό να χάσει και κάποιες μονομαχίες, αλλά μας άρεσε ότι δεν… χαμπάριαζε! Ας μην του φουσκώσουμε όμως τα μυαλά. Δείχνει ότι αξίζει μία ευκαιρία…