Η ένδεια στα γκαρντ και το «hero ball», που σιχαίνεται ο Μπαρτζώκας!

Ο Κώστας Σωτηρίου γράφει για την ήττα του Ολυμπιακού στο Κάουνας, όπου ειδικά στα τελευταία λεπτά συνέβη αυτό που φοβούνται, αλλά θα πρέπει να συνηθίσουν, οι προπονητές…

Είναι πλέον δεδομένο. Η επιδραστικότητα του προπονητή χάνεται στις κρίσιμες στιγμές του αγώνα, όπου πλέον τα πάντα εξαρτώνται από το ατομικό ταλέντο και την ευθυκρισία των παικτών. Στην περίπτωση του Ολυμπιακού, ο οποίος προηγήθηκε με +11 (51-62, στο 31’) στο Κάουνας, αλλά έχασε στη δεύτερη παράταση (99-94, κ.α. 73-73, α’ παρ. 82-82), οι Ερυθρόλευκοι επιδόθηκαν στο λεγόμενο… hero ball, μόνο που ο «ήρωας» Έβαν Φουρνιέ δεν κατάφερε να πανηγυρίσει το ρεκόρ καριέρας στην Ευρωλίγκα (32 π., 9 ρ.) σε πόντους και ριμπάουντ…

Το θέμα, βέβαια, είναι πώς έφτασε ο Ολυμπιακός σε ένα στιλ παιχνιδιού, που απεχθάνεται ο προπονητής του Γιώργος Μπαρτζώκας, αλλά αναπόφευκτα μπορεί να συμβεί στο σύγχρονο μπάσκετ, ακόμη και σε δουλεμένες ομάδες με το ιδιαίτερο προφίλ των Ερυθρόλευκων. Για να αναλύσουμε σωστά την αναμέτρηση με την Ζάλγκιρις, εκτιμώ πως πρέπει να γυρίσουμε το ημερολόγιο μερικές σελίδες πίσω και να πάμε στον πρόσφατο Τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος στην Κρήτη, όπου ο Ολυμπιακός έχασε τον τίτλο από τον Παναθηναϊκό.

Το πρώτο που οφείλουμε να πιστώσουμε στους Πειραιώτες είναι ότι έδειξαν να έχουν ξεπεράσει σε πολύ μεγάλο βαθμό την απώλεια του τρίτου τη τάξει τροπαίου, με αποτέλεσμα να πιστοποιήσουν (και) στο Κάουνας ότι πνευματικά είναι πολύ ισχυροί. Αγωνιστικά, βέβαια, εμφάνισαν σημαντικές διαφορές, καθώς στην Κρήτη αγωνίστηκε με κάταγμα στον αντίχειρα ο Νίκολα Μιλουτίνοφ, ενώ στο Κάουνας όχι, όπως επίσης ο πρώτος σκόρερ Σάσα Βεζένκοφ και ο ανέτοιμος (;) Μόντε Μόρις, που δεν πάτησε το παρκέ της «Zalgirio Arena».

Από τις πρώτες φάσεις, ο Τάιλερ Ντόρσι άρχισε… το μπουμπουνητό και υποσυνείδητα, όταν διαπιστώθηκε ότι τα άλλα γκαρντ -όπως και το βασικό τεσσάρι Αλεκ Πίτερς- είχαν ελάχιστη συνεισφορά στην επίθεση, πήρε τη σκυτάλη ο Φουρνιέ, που έκανε το παιχνίδι της ζωής του, αλλά όπως και στον ημιτελικό με την Μονακό στο Αμπου Ντάμπι έφυγε από το παρκέ απογοητευμένος. Η λέξη «κρίμα» ειπώθηκε για τον Γάλλο και στο Κάουνας, όπου τα γκαρντ του Ολυμπιακού Ουόκαπ, Νιλικίνα και Τζόζεφ είχαν συνολικά… 8 πόντους και 6 ασίστ, ενώ τα γκαρντ της Ζάλγκιρις Γκος. (23 π., 3 ασ.), Φρανσίσκο (23 π., 7 ασ.) και Λο (15 π., 2 ασ.)… 61 πόντους και 12 ασίστ κατατροπώνοντας τους «άσους» των Ερυθρόλευκων και αναδεικνύοντας ένα σοβαρό πρόβλημα, που δεν έχει λυθεί επί πέντε μήνες!

«Στο τέταρτο δεκάλεπτο δώσαμε την ευκαιρία στη Ζάλγκιρις να μπει στο ματς με φθηνό τρόπο. Σε κάποιες φάσεις - κλειδιά πήρε το μομέντουμ και το παιχνίδι έγινε… ρουλέτα και hero ball. Το ματς έφυγε από τα χέρια των προπονητών. Σίγουρα μας προβληματίζει το τελευταίο δεκάλεπτο. Θα έλθουν κι άλλα τέτοια παιχνίδια μέχρι το τέλος της σεζόν», προέβλεψε ο ασίσταντ κόουτς Γιώργος Μποζίκας μιλώντας απολύτως ρεαλιστικά, αν σκεφτεί κανείς ότι στα «κλειστά» ματς, το ατομικό ταλέντο επισκιάζει (για να μην πω εκμηδενίζει) την επιδραστικότητα του προπονητή.

Υπό αυτή την έννοια, η επιθυμία του κόουτς Μπαρτζώκα και οι χειρονομίες του προς τον Φουρνιέ ότι έπρεπε να πασάρει στο τέλος της τέταρτης περιόδου είναι σχεδόν ανεδαφικές, καθώς σε εκείνα τα δευτερόλεπτα βγαίνει στο παρκέ η συνήθεια του παίκτη ή πιο απλά… το χούι! Για αυτό και ο σπουδαίος Γάλλος, που αντέδρασε μεν εκείνη τη στιγμή, αλλά δεν παρεξηγήθηκε με τον προπονητή του, στις δηλώσεις του είπε «τον αγαπώ!». Διότι στα κρίσιμα δευτερόλεπτα της άκρατης ανταγωνιστικότητας, που «καίγεται» ο τόπος, ο σκόρερ δεν θα σκεφτεί την πάσα, αλλά το καλάθι…