Ρεκόρ πτώσεων σε μία χρονιά: «Ζητούσα συγγνώμη στην ομάδα μετά από κάθε μία»

Ο Κόρμακ Μπιουκάναν της Moto3 βρέθηκε στο έδαφος 35 φορές μέσα στο 2025, σπάζοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες πτώσεις σε μία χρονιά.

Αν υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει τον αθλητισμό, αυτό είναι η υπέρβαση, η ικανότητα να πέφτεις και να ξανασηκώνεσαι. Στο MotoGP, ένας αναβάτης χρειάστηκε να το κάνει αυτό πολλές φορές την τρέχουσα σεζόν: ο Κόρμακ Μπιουκάναν. Ο Νεοζηλανδός της Moto3 βρέθηκε στο έδαφος 35 φορές μέσα στο 2025, σπάζοντας το ρεκόρ για τις περισσότερες πτώσεις σε μία χρονιά.

Το προηγούμενο ρεκόρ μοιράζονταν ο Σαμ Λόους, με 31 πτώσεις το 2017 στην κατηγορία του MotoGP, και ο Στέφανο Μάντσι, με τον ίδιο αριθμό το 2018 στη Moto2. Αξίζει να σημειωθεί ότι και ένας άλλος αναβάτης της ίδιας κατηγορίας, ο Ντέιβιντ Αλμάνσα, έφτασε επίσης τις 31 πτώσεις μέσα στο 2025.

Ο Μπιουκάναν είναι ένας από τους πολλούς νέους που μετακόμισαν στην Ισπανία κυνηγώντας το όνειρο να διαπρέψουν στις μοτοσικλέτες, το πάθος με το οποίο μεγάλωσαν στις πατρίδες τους. Ο νεαρός από την Ωκεανία ζει στην Καταλονία, στην επαρχία της Βαρκελώνης, μόλις 15 λεπτά από την πίστα του Μονμελό.

Ωστόσο, είναι μόλις 19 ετών και ξεκίνησε αργά τον ανταγωνισμό. Αναδείχθηκε μέσα από το JuniorGP και φέτος πήρε την ευκαιρία να κάνει το άλμα στο παγκόσμιο πρωτάθλημα με την BOÉ Denssi. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με καλύτερη θέση την ένατη στο Σάχσενρινγκ.

Περισσότεροι αγώνες από ποτέ

Ήδη από τον αγώνα στο Πορτιμάο, είχε γίνει ο αναβάτης με τα περισσότερα ατυχήματα, πιθανότατα στην ιστορία του θεσμού. Αν και δεν υπάρχουν πλήρη αρχεία από τις 76 σεζόν του πρωταθλήματος, τα δεδομένα από το 1999 και μετά επιβεβαιώνουν ότι με την πτώση στη Βαλένθια έφτασε τις 35. Αυτό έχει μια λογική εξήγηση, καθώς η φετινή ήταν η σεζόν με τα περισσότερα γκραν πρι (22).

«Ναι, το ήξερα, μου το είπε η ομάδα», απαντά όταν η MARCA τον ρωτά αν γνώριζε το στατιστικό. Ο Μπιουκάναν δίνει τη δική του εξήγηση για την τόση ατυχία. «Στο τέλος της ημέρας, ήρθα από το πουθενά για να φτάσω εδώ και ο μόνος τρόπος για να πετύχω είναι μόνος μου. Εντάξει, μερικές φορές ήταν ανόητες πτώσεις, αλλά τις περισσότερες φορές έπεφτα επειδή προσπαθούσα να κάνω το καλύτερο δυνατό. Αυτό είναι το θέμα. Υπάρχουν αναβάτες που πέφτουν περισσότερο από άλλους και εγώ είμαι ένας από αυτούς. Κανείς δεν θέλει να πέφτει, αλλά αν εγώ πέφτω είναι επειδή προσπαθώ κάτι, πιέζω στο όριο για να πετύχω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και να παραμείνω εδώ».

Ο Μπιουκάναν, όπως κάθε αναβάτης, γνωρίζει ότι θα χάσει ξανά την ισορροπία του και αποδέχεται ότι αυτό είναι μέρος της διαδικασίας εκμάθησης. «Είμαι σίγουρος ότι όσο προχωρά η καριέρα μου, θα μειώνονται. Σίγουρα θα έχω κι άλλες πτώσεις στο μέλλον, αλλά θα είναι λιγότερες. Είναι επειδή προσπαθώ να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό, να πετύχω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, όχι μόνο για μένα, αλλά και για την οικογένειά μου και την ομάδα. Όλοι ρισκάρουν πολλά. Στο τέλος, το αντιμετωπίζουμε με λίγο χιούμορ, γιατί είναι πολλές, αλλά αν έχεις μια πτώση χωρίς συνέπειες, απλά επικεντρώνεσαι στην επόμενη περίοδο και τέλος», εξηγεί.

Αναζητώντας το όριο, όπως ο Μαρκ Μάρκεθ

Άλλωστε, αυτό είναι κάτι που συμβαίνει ακόμα και στους κορυφαίους. Ο Μαρκ Μάρκεθ είχε 29 πτώσεις το 2023 ή 27 το 2017, τη χρονιά που κατέκτησε τον τίτλο στο MotoGP. Είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Ισπανός ελέγχει μέχρι πού μπορεί να φτάσει σε μια στροφή. Ο Μπιουκάναν ακολουθεί επίσης αυτή τη «μέθοδο».

«Αν γίνω σαν τον Μαρκ Μάρκεθ, θα είμαι ευχαριστημένος, ε; Μερικές φορές, ναι. Για παράδειγμα, στην Ιαπωνία, υπήρχε μια στροφή όπου δεν φρέναρα πολύ αργά και είπα στον εαυτό μου: "Θα φρενάρω όσο πιο αργά γίνεται, τόσο που να μην είναι δυνατόν να φρενάρω αργότερα". Βρήκα το όριο και το υπόλοιπο τριήμερο ήταν μία από τις καλύτερες στροφές μου. Άρα, έχει να κάνει και με τον πειραματισμό και τη δοκιμή διαφορετικών πραγμάτων. Βοηθάει να ξέρεις πού είναι το όριο», δήλωσε.

Φυσικά, τα ατυχήματα έχουν σωματικές και υλικές συνέπειες, καθώς απαιτούν επισκευές. Ο Μπιουκάναν ένιωσε τη στήριξη της ομάδας του. «Ζητούσα συγγνώμη από την ομάδα μετά από κάθε πτώση. Το καλό για μένα είναι ότι έχω μια ομάδα που καταλαβαίνει. Καταλαβαίνουν ότι είμαι rookie, καταλαβαίνουν και τη νοοτροπία μου, ας πούμε, ότι αν πέσω είναι επειδή δοκιμάζω κάτι.

Δεν είναι ευχαριστημένοι με τις πτώσεις από ανόητα λάθη, ούτε εγώ. Υπήρξαν μερικές τέτοιες, αλλά, όπως αυτή στην Ιαπωνία, δεν ήταν χαρούμενοι με την πτώση, αλλά με το ότι προσπάθησα κάτι. Με την ομάδα μου, κερδίζουμε και χάνουμε μαζί, είμαστε μια οικογένεια. Είμαι τυχερός που έχω μια ομάδα που το καταλαβαίνει, είναι κάτι ξεχωριστό και το πιο σημαντικό. Δεν θέλω να ψάχνω δικαιολογίες, αλλά τρέχω μόνο έξι χρόνια, έχω πολλά να μάθω», πρόσθεσε.