Ο Λάμπρος Γκαραγκάνης γράφει για το αποτέλεσμα του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο, τον τρόπο που ήρθε, τα ατομικά λάθη και το προδιαγεγραμμένο μέλλον του Ράφα Μπενίτεθ στο Τριφύλλι.
Μετά το 0-2 της Λεωφόρου ουδείς θα ασχοληθεί με την κατοχή μπάλας, υπέρ του Παναθηναϊκού (63% – 37%) και τις συνολικές πάσες (517 vs 305). Διότι ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε πίσω από την μπάλα και, κυρίως, δεν πήρε αποτέλεσμα αλλά έχασε. Αν είχε συμβεί το αντίθετο, με στατιστική υπέρ του Ολυμπιακού, θα αποτελούσε μομφή για τον φοβικό και άτολμο προπονητή του. Ουδείς θα ασχοληθεί με την απόφαση του Ράφα Μπενίτεθ, απέναντι στον μοναδικό αντίπαλο που δεν έπρεπε να το κάνει, να μην του δώσει την μπάλα. Όταν έχει φανεί ότι δεν ξέρει πάντα τι θα την κάνει.
Ουδείς θα ασχοληθεί με το πρώτο γκολ του Ολυμπιακού, το οποίο δεν έπρεπε να μετρήσει διότι πριν το γύρισμα στον Ελ Κααμπί και την απόκρουση του Λαφόν, η μπάλα έχει βγει εκτός γηπέδου. Ουδείς θα ασχοληθεί με τα παιδαριώδη λάθη, για μία ακόμα φορά φέτος μετά τους αγώνες με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, του Τιν Γεντβάι. Το απίθανο γύρισμα – ασίστ στον Ζέλσον για το 0-1. Το γεγονός ότι δεν πηγαίνει καν επάνω στην μπάλα στο σουτ – λίγο άουτ – του Τσικίνιο. Στο γεγονός ότι στη φάση του Ελ Κααμπί, με πίσω βήματα και χαμένο προσανατολισμό αφήνει κενή τη γωνία στον Μαροκινό και το πιάνει ο Λαφόν.
Στο γεγονός ότι στο 0-2, ενώ ο Ροντινέι έχει κάνει περίπατο ανάμεσα σε Ίνγκασον και Ερνάντεθ, παρατηρεί τον Βραζιλιάνο δίχως να πηγαίνει επάνω του να τον εμποδίσει στην εκτέλεση. Πρόκειται για σωρεία σφαλμάτων και είναι απορίας άξιο τι σκεφτόταν, πρώτον, ο Κροάτης αμυντικός στις φάσεις αυτές και, δεύτερον, ο προπονητής που τον άφησε μέσα σε όλο το 90λεπτο. Ένα παιχνίδι με τον Ολυμπιακό είναι πάντοτε σημείο αναφοράς. Και καθορίζει το αποτέλεσμά του εξελίξεις. Ο Παναθηναϊκός ουδέποτε πίστεψε, πραγματικά, στο πλάνο Μπενίτεθ.
Δεν απέτυχε μόνο ο Μπενίτεθ, απέτυχαν όλοι
Έφερε διευθυντές μετά τον προπονητή και είναι οφθαλμοφανές πώς αυτοί δεν έγιναν ποτέ γκρουπ. Πιθανότατα άλλα πράγματα σκέφτεται ο ένας, άλλα ο άλλος. Και αυτό βγαίνει στην ομάδα και στην καθημερινότητά της. Έτσι, μετά από μία χρονιά με Βιτόρια, Κόντη και Μπενίτεθ στον πάγκο τους, οι Πράσινοι, εκτός συγκλονιστικού έως απίθανου απροόπτου, βγαίνουν στην αγορά για τον διάδοχο. Ο οποίος, στην πρώτη αποτυχία, πάλι θα σηκώσει όλο το σταυρό του μαρτυρίου και οι υπόλοιποι (παίκτες, διοίκηση, διεύθυνση) θα είναι στο απυρόβλητο.
Έως να ζυγώσει, νομοτελειακά, και η δική τους ώρα. Τα χρόνια θα περνούν, ο Παναθηναϊκός θα βυθίζεται σε αυτήν την κινούμενη άμμο και προκοπή δεν θα βρίσκει. Ο Ράφα Μπενίτεθ δέχτηκε ασύμμετρη κριτική από την πρώτη ημέρα που ήρθε. Επέλεξε να προσαρμόσει το υλικό που βρήκε όχι σε αυτό που πιστεύει, αλλά σε αυτό που μπορεί να παίξει με το συγκεκριμένο υλικό. Άσχημα δεν τα πήγε, ειδικά στην Ευρώπη. Από εκεί και πέρα – και με τον Απρίλιο του 2024, όπου ο Φατίχ Τερίμ εκδιώχθηκε ως κοινός ποδοσφαιρικός απατεώνας να μην είναι μακριά – η μοίρα του είναι συγκεκριμένη και δύσκολα θα αλλάξει.
Καμία σύγκριση με την ΑΕΚ του Νίκολιτς
Άνθρωποι κοντά στον Μπαλντίνι μετά την ισοπαλία με την ΑΕΛ στη Λεωφόρο πλάσαραν την υποψηφιότητα Μπίστσαν. Γελάει ο κόσμος, βασικά, αλλά αυτό είναι μία άλλη συζήτηση. Τώρα, πλασάρουν ότι ο Μπαλντίνι, ένα στέλεχος όχι του Παναθηναϊκού αλλά της ομάδας Αλαφούζου, που δεν ζει την καθημερινότητα της ομάδας, έχει κάνει λάθος στην επιλογή Μπενίτεθ. Όποιος κάνει λάθη που κοστίζουν ακριβά, επιβάλλεται να απομακρύνεται. Αλλά δεν μας πέφτει λόγος για το συγκεκριμένο στέλεχος, διότι δεν ανήκει στο επίσημο οργανόγραμμα των Πράσινων.
Λίαν συντόμως θα προκύψει και φωναχτά θέμα προπονητή στους Πράσινους, μια και για όλα αυτός φταίει. Ούτε φταίει ότι ο τερματοφύλακας φεύγει από την εστία του για να δεχτεί γκολ προ ετών. Ούτε η σωρεία ατομικών λαθών παικτών την τελευταία πενταετία, σταθερά. Ούτε η αδυναμία να προστατευθεί ένας προπονητής, μετά τον Γιοβάνοβιτς, και να του επιτρέψουν να εργαστεί longterm μπας και κάνει δουλειά.
Και στο κομμάτι αυτό, επάνω στην αποθέωση της ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός τον Νίκολιτς (σοβαρός, εξαιρετικός προπονητής χωρίς καμία αμφιβολία) θα τον είχε διώξει μετά τις ήττες από Τσέλιε, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό σε εκείνη την πεντάδα αγώνων του Οκτωβρίου. Οπότε δεν έχει νόημα να συγκρίνεις ομάδες που λειτουργούν κανονικά, με τον Παναθηναϊκό.