Λουτσέσκου από καρδιάς: «Οι γιοι και οι κόρες να μιλάτε με τους γονείς σας… »

Λουτσέσκου από καρδιάς: «Οι γιοι και οι κόρες να μιλάτε με τους γονείς σας… »

Sportal newsroom 19:46 - 12.04.2026 / Ανανεώθηκε: 19:55 - 12.04.2026

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου μίλησε λίγο μετά το «τελευταίο αντίο» στον πατέρα του Μιρτσέα και συγκίνησε με το πως εξωτερίκευσε τα αισθήματά του

Το πένθος της απώλειας του πατέρα του Μιρτσέα Λουτσέσου καλείται πλέον να διαχειριστεί ο Ραζβάν Λουτσέσκου.

Ο κόουτς του ΠΑΟΚ, όπως και όλη η Ευρώπη, τίμησε τις τελευταίες ημέρες τη μνήμη του καθώς έφυγε πρόσφατα από τη ζωή και ο τεχνικός του Δικεφάλου συγκίνησε με τον επικήδειο που εκφώνησε στην κηδεία του αλλά και την εν γένει στάση του.

Μάλιστα μίλησε στο «GSP» της χώρας του, για το πως νιώθει. «Νιώθω ότι επικοινώνησα πολύ λίγο μαζί του τον τελευταίο καιρό. Θα ήθελα σήμερα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσοι στάθηκαν δίπλα στον πατέρα μου σε αυτό το τελευταίο του ταξίδι, όσους φρόντισαν για την οργάνωση της κηδείας, όλους όσοι είχαν μια καλή σκέψη για εκείνον, αλλά και όλους όσοι, από κοντά ή από μακριά, στο Βουκουρέστι, ένιωσαν την ανάγκη να είναι δίπλα του. Δυστυχώς, για μένα είναι μια πολύ δύσκολη και περίπλοκη στιγμή, όμως αυτή είναι η ζωή· πρέπει να ξέρουμε να τη διαχειριζόμαστε. Δεν είμαι ο μόνος, υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που έχουν χάσει τους γονείς τους. Πρέπει να το καταλάβουμε και να το αποδεχτούμε, να προσπαθούμε να προχωράμε», είπε μεταξύ άλλων.

Συγκίνηση και σεβασμός στη Ρουμανία για τη στάση του Ραζβάν Λουτσέσκου: «Έδωσε ένα παράδειγμα αξιοπρέπειας»
STOIXIMAN SUPER LEAGUE

14:51 - 12.04.2026

Συγκίνηση και σεβασμός στη Ρουμανία για τη στάση του Ραζβάν Λουτσέσκου: «Έδωσε ένα παράδειγμα αξιοπρέπειας»

Με λόγια θαυμασμού και σεβασμού αναφέρονται τα ρουμανικά μέσα ενημέρωσης στον προπονητή του ΠΑΟΚ, Ραζβάν Λουτσέσκου, για την υποδειγματική στάση που τήρησε μετά την απώλεια του πατέρα του, Μιρτσέα.

Και συνέχισε. «Θα είχα μόνο μία συμβουλή, αν μου επιτρέπεται, προς όλους τους γιους και τις κόρες που έχουν γονείς: να μιλούν όσο περισσότερο γίνεται μαζί τους. Και αν δεν το κάνουν τα παιδιά, να τα ''αναγκάζουν'' οι γονείς να το κάνουν. Σε παρασύρει ο χρόνος και τα προβλήματα, νομίζεις ότι δεν θα συμβεί ποτέ τίποτα, και ξαφνικά σε χτυπάει και συνειδητοποιείς ότι δεν μίλησες, ότι δεν επικοινώνησες αρκετά. Εγώ αυτή τη στιγμή νιώθω ότι επικοινώνησα πολύ λίγο μαζί του τον τελευταίο καιρό».