){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
EuroLeague
)
Το βράδυ της 2ης Μαρτίου του 2026 δεν ήταν σαν όλα τα άλλα και στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια του Παναιτωλικού ξετυλίχθηκε το κουβάρι ενός αιώνα ιστορίας
Υπάρχουν στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στο υποσυνείδητο και όταν τα χρόνια περάσουν και η ιστορία αρχίσει να ξεθωριάζει, κάτι που σημαίνει πως θα ακροβατεί μεταξύ μύθου και θρύλου, θα ξεκλειδώνουν από το χρονοντούλαπο και θα επανέρχονται στο προσκήνιο.
Σαν ένα όνειρο που πάντα θα στριφογυρνά στο μυαλό και όσοι το έζησαν από κοντά θα το διηγούνται στους νεότερους, που από την πλευρά τους θα προσπαθούν να πλάσουν εικόνες στο μυαλό τους.
Στις μέρες μας η τεχνολογία προόδευσε και με τις ανέσεις που προσφέρει μας επιτρέπει να τις διασώσουμε... Μικρές ή μεγάλες, που όμως όλες έχουν τη σημασία τους και ναι, ας είμαστε ρεαλιστές, είναι άλλωστε και υποκειμενικές.
Βράδυ Δευτέρας 2ης Μαρτίου 2026, περίπου 10 και έξω από τον κινηματογράφο «Άνεσις» έβλεπες δεκάδες συγκινημένα πρόσωπα και γενιές Παναιτωλικών έδειχναν, τουλάχιστον βουρκωμένοι, με αφορμή ότι βίωσαν πρωτύτερα.
Ήταν «σκάρτες» 7 όταν ξεκίνησε η μεγαλειώδης γιορτή του Παναιτωλικού με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από την 9η Μαρτίου του 1926, οπότε ο πρώτος και μόνος Φιλεκπαιδευτικός σύλλογος της χώρας πήρε σάρκα και οστά.
Από τότε μέχρι σήμερα πέρασε πολλά, όμως άντεξε και η ιστορία του ξετυλίχθηκε πάνω στο πάλκο, μέσω των όσων την έζησαν εκ των έσω.
Τα όσα λέχθηκαν και ειπώθηκαν ήταν απλά συγκλονιστικά, όχι με την οποιοδήποτε χροιά υπερβολής αλλά ως έκφραση που αποτυπώνει τα συναισθήματα.
Εν μέσω όλων αυτών ο Φώτης Κωστούλας. Τι να πρωτοπείς ή να γράψεις. Απλός, θυμήθηκε πως ήρθε στον τόπο του για να φτιάξει ένα κολυμβητήριο ώστε να βοηθήσει την τοπική κοινωνία και φέτος συμπλήρωσε δύο δεκαετίες που κρατά τα ηνία.
Σε αυτό το διάστημα η ομάδα «γιγαντώθηκε», το γήπεδό της είναι από τα καλύτερα της χώρας, οι εγκαταστάσεις της από τις πλέον σύγχρονες και το όνομά της αποτελεί το καμάρι των απανταχού Αιτωλοακαρνάνων. Πώς συνέβη αυτό; Επειδή είχε όρεξη, διάθεση και δαπάνησε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από την προσωπική του περιουσία.
Εκείνος όμως δεν κρατά τίποτα για τον εαυτό του... Ο Παναιτωλικός δεν είναι δικός του...Το λέει και το πιστεύει από τα βάθη της ψυχής του. Χθες βράδυ ήταν ο τέλειος οικοδεσπότης... Στο πρόσωπό του ενσαρκώνονται τα όνειρα των φίλων του συλλόγου που έγιναν πραγματικότητα. Άλλωστε είναι και εκείνος ένας εξ' αυτών.
Φοίτησε στις νυχτερινές σχολές και παιδάκι έψαχνε τρόπο να μπει στο γήπεδο... Μαζί με τον αδερφό του που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή και τιμά τη μνήμη του.
Αλήθεια, όσο πλούσια και αν είναι η ελληνική γλώσσα δεν μπορεί να αποτυπώσει ανάγλυφα τα όσα συνέβησαν στην εκδήλωση. Ειλικρινά.
)
Δίπλα, δόξες του παρελθόντος, σε όλους του τομείς, μίλησαν από καρδιάς.
Οι μεγάλες ομάδες της δεκαετίας του '50 και του '70 όπως φυσικά και ο κόουτς Γιώργος Χασιώτης που συγκίνησε με το βίντεό του, αλλά και οι πιο σύγχρονοι όπως οι Γιώργος Κούσας, Γιώργος Θεοδωρίδης, Μπάμπης Τεννές, Ράφαελ Μπρακάλι, Γουίλιαμ Εντζεγκέλε, Νίκο Μαρτίνες, Λούκας Τσάβες, Νίκος Καρέλης και πολλοί άλλοι ήταν εκεί. Για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί.
Η αποθέωση στον «Γιωρίκα» δε ήταν μία τρανή απόδειξη πως ο κόσμος δεν ξεχνά.
)
Ο πρόεδρος Μάκης Μπελεβώνης στάθηκε στις «μάχες» που έχει δώσει ο οργανισμός και στη νέα εικόνα του «κλουβιού», σε μία προσωπική κατάθεση ψυχής.
Βίωνε έντονα όσα έλεγε, σα να έβλεπε ένα φιλμ με τις εμπειρίες που έχει αποκομίσει τα χρόνια που υπηρετεί τον Παναιτωλικό.
)
Η αίθουσα πολλάκις και μετά βίας συγκρατούσε τα δάκρυά της, ενώ ο απλός κόσμος, εκατοντάδες, που βρίσκονταν στην πλατεία και τον εξώστη έδινε τον παλμό με τα συνθήματα που φώναζε.
Τα συναισθήματα εναλλάσσονταν από χαράς σε συγκίνησης και το αντίστροφο, σε ένα εκρηκτικό μείγμα.
Τα βουρκωμένα μάτια του Μάκη Μπελεβώνη, του τεχνικού διευθυντή και «σημαία» του Παναιτωλικού ως παίκτη, ο οποίος φημίζεται για τη ψυχραιμία του και είναι εκείνος που δεν έχει «λυγίσει» ακόμη και στιγμές που τα πάντα έμοιαζαν χαμένα, «μιλάνε» μόνα τους.
)
Η συγκίνηση του Χρήστου Στούμπου που έχει ζήσει την ομάδα στα τοπικά και μίλησε για το χθες όπου και μεταξύ άλλων υπήρξε τηλεμαραθώνιος ώστε να συγκεντρωθούν χρήματα και πάει ταξίδι η αποστολή, πρέπει να αποτελεί τον οδηγό για το «αύριο». Ουδείς πρέπει να το ξεχνά.
)
Παραδίπλα, σε μία γωνιά ο Παναγιώτης Στεργίου, που θυμόνταν επίσης τις ίδιες δύσκολες στιγμές και τους εράνους που πραγματοποιούνταν.
Μέσα από αυτές τις δυσκολίες γαλουχήθηκε ο Παναιτωλικός, που στο πρόσωπο του Φώτη Κωστούλα βρήκε τον άνθρωπο που θα αναδείξει το μέταλλο και το dna του.
)
Μετά από όσα ζήσαμε χθες βράδυ δεν μπορεί να προκύψει «καθαρή» γραφή, συντακτικά και μη, παρά μόνο σκόρπιες σκέψεις που αποτυπώνονται στον ιντερνετικό καμβά.
Προβάλει αδύνατο να συντάξεις ένα κανονικό κείμενο, όταν οι μνήμες της βραδιάς παραμένουν τόσο μα τόσο νωπές.
Το βίντεο της εκδήλωσης - οι παρουσιαστές Μιχάλης Τσόχος και Κατερίνα Αναστασοπούλου ήταν τέλειοι, όπως και η παραγωγή - αποτελεί κομμάτι της ιστορίας του Παναιτωλικού. Πρέπει να διασωθεί ως κόρην οφθαλμού και το 2126, στα 200 χρόνια., να προβληθεί ξανά ως μία συνέχεια της ιστορίας μας...
Όπως φυσικά και το ντοκιμαντέρ που ακολουθεί και επίσης θα προκαλέσει ανατριχίλα (σ.σ. η πρεμιέρα του θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 6 Μαρτίου στις 9:00 μ.μ στον ίδιο κινηματογράφο).
){kind=small}
Παναιτωλικός ){kind=small}
Stoiximan Super League )
)
)
)
)
)
)
)
