Ο Γιάννης Σαπουντζάκης γράφει για τα ανάμεικτα συναισθήματα που αφήνει το ντέρμπι του Παναθηναϊκού με την ΑΕΚ στη Λεωφόρο.
Είναι ένα ντέρμπι που αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα. Από την μία δεν μπορεί κανείς να είναι χαρούμενος που ο Παναθηναϊκός αναδείχθηκε ισόπαλος εντός έδρας με την ΑΕΚ. Δεν μπορεί κανείς να είναι χαρούμενος που ο Παναθηναϊκός μετά από τρεις αγωνιστικές στα play offs, δεν έχει ακόμα νίκη.
Και εξυπακούεται πως δεν μπορεί κανείς να είναι χαρούμενος που με τρεις στροφές να απομένουν για το φινάλε της διαδικασίας, ο Παναθηναϊκός είναι και μαθηματικά πλέον τέταρτος. Δεν έχει, δηλαδή, να ελπίζει ούτε σε κάποιον συνδυασμό αποτελεσμάτων για ένα καλύτερο ευρωπαϊκό εισιτήριο ενόψει της νέας σεζόν. Facts, που λένε και στο χωριό μου, όλα τα παραπάνω.
Από την άλλη, ο Παναθηναϊκός προερχόταν από μία εντός έδρας ήττα από τον Ολυμπιακό, σε ένα ματς που η εικόνα του «Τριφυλλιού» ήταν απογοητευτική. Είχε απέναντί του την, συνολικά, καλύτερη ομάδα του φετινού πρωταθλήματος και αυτήν που, όπως όλα δείχνουν, θα κατακτήσει και τον τίτλο. Σαν να μην έφτανε αυτό, δέχθηκε κόκκινη κάρτα πριν ακόμα συμπληρωθεί το πρώτο εικοσάλεπτο στην αναμέτρηση.
Όλα αυτά, σε κάνουν να ανησυχείς πως η ζημιά μπορεί να γίνει πολύ μεγαλύτερη. Και κάπου εκεί, σαν να λειτούργησε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Ο Παναθηναϊκός στο υπόλοιπο της αναμέτρησης στάθηκε με αξιοπρέπεια, έβγαλε πάθος και έχασε σημαντικές ευκαιρίες ακόμα και για να πάρει το τρίποντο. Για την ακρίβεια, θα το είχε πάρει αν είτε ο Καλάμπρια, είτε ο Μπακασέτας έβρισκαν στόχο όταν βρέθηκαν σε πλεονεκτική θέση, λίγο πριν το φινάλε του ματς.
Στην ουσία, η ΑΕΚ ήταν εμφανώς ανώτερη μονάχα στο πρώτο εικοσάλεπτο. Τότε που ο Παναθηναϊκός «πουλούσε» πολύ εύκολα την μπάλα και δεχόταν επιθέσεις κατά «κύματα» από την αντίπαλό του. Ήταν εμφανές πως μετά την αποβολή του Ερνάντεθ, οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ θεώρησαν πως με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, θα κάνουν την δουλειά τους και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να βγάζουν βιασύνη σε αρκετές τους ενέργειες.
Φυσικά, ο Παναθηναϊκός ευτύχησε να έχει σε εξαιρετικό βράδυ και τον τερματοφύλακά του. Δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να γίνει διαφορετικά και οι «πράσινοι» να έχουν ρεαλιστικές ελπίδες για ένα θετικό αποτέλεσμα στο ματς, απέναντι στην πρωτοπόρο, που δεδομένα αυτήν την περίοδο βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από τον Παναθηναϊκό.
Ο Λαφόν πραγματοποίησε εντυπωσιακές επεμβάσεις και ήταν αυτός που κράτησε την ομάδα του όρθια όταν η ΑΕΚ απείλησε. Μοιράζεται τον τίτλο του κορυφαίου για το σύνολο του Μπενίτεθ με τον Τεττέη, η προσπάθεια του οποίου στο ματς, ήταν συγκινητική. Ο Έλληνας επιθετικός έκανε άνω κάτω την άμυνα της ΑΕΚ, σε ουκ ολίγες περιπτώσεις. Αποτελούσε μία μόνιμη πηγή κινδύνου για τον Στρακόσια, μην έχοντας μόνο τον ρόλο του εκτελεστή, αλλά και αυτόν του δημιουργού.
Πριν κλείσουμε, αξίζει μία αναφορά και στον Μελέρ. Είναι άξιο απορίας το τι βλέπει τόσο αυτός, όσο και ο VAR και δεν καταλογίζουν το πεντακάθαρο πέναλτι που κάνει ο Περέιρα στον Τεττέη. Ο ποδοσφαιριστής της Ένωσης σπρώχνει τον αντίπαλό του με χέρια και με σώμα. Και δεν είναι μόνο αυτή η φάση, συνολικά ο ρέφερι έδειξε πως δεν μπορούσε να διαχειριστεί ένα τέτοιο ντέρμπι, «χαρίζοντας» κάρτες. Ειδικά σε μία περίπτωση στον Μουκουντί, για ένα μαρκάρισμα στον Έλληνα αμυντικό του Παναθηναϊκού. Καλό θα ήταν ο συγκεκριμένος να μην επιλεγεί ξανά από την ΚΕΔ και να έρθουν ξανά στα μέρη μας διαιτητές που έχουν το επίπεδο για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός μεγάλου ματς.