Ο Εμμανουήλ Καραλής, κατά την άφιξή του στην Ελλάδα μετά την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόρουν, μίλησε για την επιτυχία του, αλλά και για την ιδιαίτερη σχέση που διατηρεί με τον μεγάλο του αντίπαλο, Μόντο Ντουπλάντις.
Με μία ακόμη εκπληκτική εμφάνιση, ο Εμμανουήλ Καραλής εξασφάλισε τη δεύτερη θέση στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος κλειστού στίβου στην Πολωνία. Ο Έλληνας πρωταθλητής σημείωσε άλμα στα 6,05μ., επίδοση που τον έφερε πίσω μόνο από τον αξεπέραστο Μόντο Ντουπλάντις, ο οποίος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με άλμα στα 6,25μ.
Κατά την επιστροφή του, ο Καραλής μοιράστηκε τις σκέψεις του με τους δημοσιογράφους, τονίζοντας τη φιλία του με τον Σουηδό παγκόσμιο πρωταθλητή.
«Είμαι πολύ χαρούμενος και πολύ κουρασμένος. Ήταν πολύ όμορφα, συγχαρητήρια σε όλους τους αθλητές. Μπορεί να πήρα το μετάλλιο, αλλά όλοι έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό. Το να συμμετέχεις σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και να είσαι ανάμεσα στους κορυφαίους είναι πολύ σημαντικό», δήλωσε αρχικά.
Ερωτηθείς για τα επόμενα σχέδιά του, απάντησε: «Σίγουρα διακοπές. Θέλω να ηρεμήσω, να γεμίσω τις μπαταρίες μου και σε περίπου έναν μήνα να ξεκινήσω την προετοιμασία για την ανοιχτή σεζόν».
Για το γεγονός ότι έγινε ο πρώτος Έλληνας αθλητής με τρία μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, σχολίασε: «Τώρα το διάβασα, σίγουρα είναι κάτι σημαντικό. Ελπίζω να συνεχίσω να φέρνω μετάλλια για τη χώρα μου και να δίνω κίνητρο στα νέα παιδιά. Δεν νιώθω βάρος, ξεκίνησα το άθλημα γιατί αγαπάω αυτό που κάνω. Θέλω να παραμείνω το παιδί που ξεκίνησε, να διατηρήσω τη φλόγα γι’ αυτό που κάνω».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη σχέση του με τον Ντουπλάντις: «Χαίρομαι πραγματικά όταν ένας άλλος χαίρεται. Το να έχω έναν φίλο που γράφει ιστορία μπροστά μου και να ξέρω ότι είμαι ένα μικρό κομμάτι αυτής της ιστορίας, είναι σημαντικό για εμένα. Ο αθλητισμός είναι αγάπη, είναι ευγενής άμιλλα. Θέλουμε να δείξουμε ότι ο αθλητισμός έχει μόνο θετικά να προσφέρει. Είναι σημαντικό οι γονείς να βάλουν τα παιδιά τους στον αθλητισμό».
«Είμαστε καλοί φίλοι, αν και όταν αγωνιζόμαστε, ο καθένας θέλει να κερδίσει. Ό,τι και να γίνει, όμως, όταν τελειώσει ο αγώνας, θα είμαστε μαζί στο ίδιο μπαράκι, θα πίνουμε ένα κρασάκι και θα λέμε πόσο ωραία περάσαμε. Αυτές είναι οι εμπειρίες που κρατάς. Τα μετάλλια θα μπουν σε ένα ράφι, αλλά μένουν οι εμπειρίες, οι ωραίες στιγμές. Αυτό είναι το πιο σημαντικό μετάλλιο για μένα».
Τέλος, αποκάλυψε πως ο πρώτος άνθρωπος με τον οποίο μίλησε μετά τον αγώνα ήταν η μητέρα του: «Η μητέρα μου, ήταν εκεί μαζί με την αδελφή μου. Τους ευχαριστώ που με στηρίζουν όλα αυτά τα χρόνια».