Ο Ζεράρ Σαραγόσα μιλά στο Sportal για την επιστροφή του στον Πανσερραϊκό, αποκαλύπτει τι πρέπει να αλλάξει και ξεκαθαρίζει πως με μεταγραφές και δουλειά τα «λιοντάρια» θα παρουσιαστούν καλύτερα στη συνέχεια.
Για κάποιους ο Πανσερραϊκός είναι καταδικασμένος. Για άλλους αναζητά ένα μικρό θαύμα για να παραμείνει στη Stoiximan Super League. Ο προπονητής του, όμως, έχει άλλη άποψη. Ο Ζεράρ Σαραγόσα εξακολουθεί να το πιστεύει.
Μιλώντας στο Sportal ξεκαθαρίζει πως άπαντες στο κλαμπ είναι αποφασισμένοι να παλέψουν μέχρι τέλους για να έρθει η σωτηρία. Εξηγεί τι πρέπει να αλλάξει και τονίζει πως με μικρά βήματα η βελτίωση θα έρθει.
Ομάδα και πόλη, όπως αναφέρει, θα πρέπει να γίνουν ένα, ενώ με δουλειά και μεταγραφές ο Πανσερραϊκός μπορεί να βγάλει στο γήπεδο μέσα στο 2026 την εικόνα που απαιτείται. Αρκει οι ποδοσφαιριστές του να παίζουν χωρίς φόβο.
Ο Ζεράρ Σαραγόσα στο Sportal
Πώς πήρες την απόφαση να επιστρέψεις στον Πανσερραϊκό;
«Υπάρχουν πολλοί λόγοι. Αρχικά ήμουν εδώ για επτά μήνες όταν η ομάδα έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία. Όλοι ήταν ικανοποιημένοι με εμένα και εγώ με εκείνους. Μετά από κάποια αρνητικά αποτελέσματα ο πρόεδρος αποφάσισε να προχωρήσει σε αλλαγή, αλλά κρατήσαμε επαφή. Όταν με πήραν, ήμουν στην Ινδία. Εκεί τώρα έχουν πολλά προβλήματα. Δεν υπάρχει πρωτάθλημα τη δεδομένη χρονική στιγμή. Εμείς παίζαμε στο Σούπερ Καπ και με κάλεσε ο ιδιοκτήτης και μου είπε να γυρίσω. Πάντα μου άρεσε να κοουτσάρω στην Ευρώπη. Επομένως, δεν το σκέφτηκα πολύ και δέχτηκα».
Η κατάσταση είναι αρκετά δύσκολη. Ο Πανσερραϊκός για πολλούς είναι το πρώτο φαβορί για τον υποβιβασμό. Ωστόσο, μετά τον αγώνα με τον Λεβαδειακό, έστειλες το δικό σου μήνυμα λέγοντας επί της ουσίας πως κακώς σας έχουν ξεγράψει. Τι είναι αυτό που σε κάνει να πιστεύεις τόσο στην ομάδα σου;
«Έχω κοουστάρει πολλές ομάδες σε πολλές χώρες. Αυτό που βλέπω είναι ότι έχουμε μία ομάδα που είναι για τη Stoiximan Super League. Από τη στιγμή που δεν κερδίζουμε, όσοι είναι εκτός μπορούν να λένε ότι δεν έχουμε την ποιότητα για αυτό το επίπεδο. Αυτό, όμως, δεν ισχύει. Δεν είμαστε μία ομάδα για τη Super League 2 μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο. Έχουμε πολλούς βαθμούς να διεκδικήσουμε. Ξεκίνησε και η μεταγραφική περίοδος και θα προσπαθήσουμε να πάρουμε κάποιους ποιοτικούς παίκτες. Είμαι σίγουρος ότι θα παρουσιαστούμε καλύτεροι με την επανέναρξη του πρωταθλήματος».
Τα αποτελέσματα δεν λένε πάντα την αλήθεια. Ο Πανσερραϊκός ήταν πολύ καλός για ένα ημίωρο με τον Παναθηναϊκό. Με τον Παναιτωλικό μπορούσε να έχει πάρει την ισοπαλία, ενώ στα άλλα παιχνίδια επί των ημερών σου έπαιξαν ρόλο οι λεπτομέρειες. Δύο αποβολές με Κηφισιά και Λεβαδειακό, ένα χαμένο πέναλτι με τον ΟΦΗ. Τι θεωρείς ότι λείπει για να έρθουν τα θετικά αποτελέσματα;
«Πρέπει να είμαστε γενναίοι. Υπάρχει μεγάλη πίεση. Ο κόσμος λέει ότι κάθε ματς είναι τελικός και πρέπει να το πάρουμε. Οι παίκτες είναι άνθρωποι και είναι λογικό κάπου να αγχώνονται. Με το που δεχόμαστε ένα γκολ, καταλαβαίνω ότι τους παίρνει από κάτω. Αυτό θέλω να το αλλάξουμε. Παλεύουμε για να βελτιωθούμε, ενώ και σε κομμάτια τακτικής έχουμε περάσει κάποια πράγματα. Η ποιότητα υπάρχει. Έχουμε καλούς παίκτες. Όλα είναι στο μυαλό μας. Πρέπει να παίζουμε χωρίς φόβο. Γιατί στο τέλος είναι ένα παιχνίδι και πρέπει να το απολαμβάνουν οι ποδοσφαιριστές. Αυτό προσπαθώ να τονίσω. Όποιος βλέπει τις προπονήσεις, μπορεί να καταλάβει τι ομάδα έχουμε και πιστέψτε με, είναι πολύ καλύτερη από αυτό που έχετε στο μυαλό σας».
Επομένως, είναι θέμα νοοτροπίας;
«Αυτό που παρατήρησα όταν ήρθα ήταν ότι είχαμε μία ομάδα που δεν πάλευαν όλοι για το συνολικό καλό. Ήθελαν να κάνουν απλώς τη δουλειά τους. Προσπαθήσαμε να γίνουμε οικογένεια. Ακόμα και στα παιχνίδια φαίνεται αυτό. Αμύνονται και παλεύουν άπαντες μαζί. Ξέρω ότι δεν φαίνεται γιατί οι περισσότεροι στέκονται μόνο στο αποτέλεσμα. Δεχόμαστε γκολ, αλλά γίνεται μεγάλη προσπάθεια για να βελτιωθούμε. Με τον Λεβαδειακό, για παράδειγμα, προσπαθήσαμε πολύ παρόλο που παίζαμε με δέκα. Ήμασταν μέσα στο ματς μέχρι το τέλος και διεκδικούσαμε έστω την ισοπαλία».
Πιστεύεις ότι η συγκομιδή που έχει έως τώρα ο Πανσερραϊκός στο πρωτάθλημα τον αδικεί;
«Δεν λέω κάτι τέτοιο γιατί όταν έχεις πέντε βαθμούς, αυτό προφανώς δικαιούσαι... Ωστόσο, εγώ βλέπω ότι έχουμε παίκτες με ποιότητα που προσπαθούν. Καταλαβαίνουν άριστα αυτό που τους ζητάω. Το πρόβλημα είναι ψυχολογικό. Σχεδόν σε κάθε ματς το πρώτο σουτ του αντιπάλου είναι και γκολ. Αυτό δεν είναι εύκολο να το διαχειριστείς. Πάμε στα αποδυτήρια και συνήθως είμαστε πίσω στο σκορ. Δεν είναι απλό. Με τον Λεβαδειακό θα μπορούσαμε να μην έχουμε δεχτεί γκολ στο πρώτο ημίχρονο. Σίγουρα έπαιξε ρόλο κόκκινη, αλλά ακόμη και έτσι θα ήταν άλλο ματς με 0-0. Τώρα βάζουμε μικρούς στόχους. Θέλουμε, για παράδειγμα, να μη δεχόμαστε γκολ στην πρώτη φάση του αντιπάλου. Μετά να μη δεχόμαστε έως ημίχρονο. Θέλουμε, επίσης, να σκοράρουμε πρώτοι, να πάρουμε εμείς το προβάδισμα. Βήμα-βήμα θα αρχίσουμε να βρίσκουμε τον δρόμο μας».
Πρόσφατα ο Τάσος Καζίας παραχώρησε συνέντευξη Τύπου. Σε αυτή μίλησε για το γηπεδικό, αλλά ξεκαθάρισε πως δεν τα παρατάει κιόλας. Θα μείνει να παλέψει. Κάτι αντίστοιχο αναφέρεις κι εσύ σταθερά. Τι να περιμένουμε στο εξής;
«Αυτό ακριβώς που είπες, θα παλέψουμε. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σώσουμε τον Πανσερραϊκό. Ο πρόεδρος, εγώ, οι παίκτες, όλοι όσοι εργαζόμαστε σε αυτή την ομάδα. Αυτό που θέλω να πω είναι πως θα πρέπει όλοι να είμαστε ένα, από τον ιδιοκτήτη και τους παίκτες έως τους οπαδούς και ολάκερη την πόλη. Σε αυτή τη ζωή πρέπει να έχεις στόχους. Δεν τους πετυχαίνεις πάντα, αλλά το σημαντικό είναι να ξέρεις τι κυνηγάς».
Πέρασαν τέσσερα χρόνια από την προηγούμενη θητεία σου στον Πανσερραϊκό. Πόσα πράγματα βλέπεις ότι έχουν αλλάξει πέρα από το προφανές, τη συμμετοχή του στη Stoiximan Super League;
«Το βασικό είναι η διαφορά κατηγορίας. Συμμετέχουμε σε ένα από τα καλύτερα πρωταθληματα της Ευρώπης, αν βγάλουμε τα κορυφαία. Η ποιότητα των ομάδων, των παικτών, των προπονητών είναι εντελώς διαφορετική. Το καλό για τον Πανσερραϊκό είναι ότι μιλάμε για οικογενειακό κλαμπ. Έχουμε πολύ καλύτερες εγκαταστάσεις. Τότε κάναμε προπονήσεις διαρκώς σε διαφορετικούς χώρους. Τώρα έχουμε τα γήπεδά μας. Η ακαδημία έχει το δικό της γήπεδο και περίπου 500 παιδιά. Η ομάδα μεγαλώνει, προοδεύει και ήρθε στη Stoiximan Super League για να μείνει για πολλά χρόνια».
Εσύ πόσο έχεις αλλάξει ως προπονητής;
«Πριν από έξι μήνες κοούτσαρα στον τελικό του ινδικού πρωταθλήματος. Απέκτησα νέες εμπειρίες. Είμαι πιο αισιόδοξος. Θέλω να το περνάω αυτό και στους παίκτες μου, να σκέφτονται θετικά, να νιώθουν ασφάλεια. Δεν είναι φυσικά το ίδιο και να κοουτσάρεις στη Super League 2 και στη Stoiximan Super League. Η πίεση πλέον είναι μεγαλύτερη, αλλά αυτό μου αρέσει».
Έχεις προπονήσει σε χώρες όπως η Γεωργία, η Ινδία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Δεν φοβάσαι το άγνωστο;
«Απ' όταν ημουν μικρός, μου άρεσε το ποδόσφαιρο. Έπαιζα και έπαθα ρήξη χιαστών και στα δύο πόδια. Συνειδητοποίησα ότι δεν θα τα καταφέρω ως παίκτης και έγινα προπονητής. Ταξίδεψα σε όλο τον κόσμο και δούλεψα όπου μπορούσα. Εμένα αυτό είναι το πάθος μου. Όταν μου ήρθε η πρόταση να πάω Γεωργία, πήγα. Όταν μου είπαν από το Κατάρ, πήγα. Όταν με κάλεσαν από την Ινδία, το ίδιο. Αν μου αρέσει το πρότζεκτ, το αποδέχομαι. Δεν κανω δεύτερες σκέψεις».
Υπήρξες και συνεργάτης του Μίκαελ Λάουντρουπ. Πώς ήταν αυτό;
«Ήταν μία φανταστική εμπειρία... Ο Λάουντρουπ ήταν το είδωλό μου. Έβλεπα την Μπαρτσελόνα του Γιόχαν Κρόιφ και ο Λάουντρουπ ήταν ο αγαπημένος μου παίκτης. Όταν με πήραν για να είμαι ο ένας από τους βοηθούς του στη Λεχβίγια, ενθουσιάστηκα. Το πώς διαχειριζόταν τις καταστάσεις στην ομάδα, μου έκανε εντύπωση. Πήρα πολλά από τον Λάουντρουπ. Με βοήθησε να γίνω αυτός που είμαι. Λίγο πριν είχε πάρει το League Cup με τη Σουόνσι και είχε δημιουργήσει μία ομάδα που χαιρόσουν να τη βλέπεις».
Εάν υπάρχει μία συμβουλή που σου έδωσε και κρατάς μέχρι τώρα, ποια είναι;
«Ο Λάουντρουπ ήταν εξαιρετικός στο πώς διαχειριζόταν την ομάδα όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Είμαι ένας προπονητής που ζω τα παιχνίδια με ένταση. Με βοήθησε στο να το κοντρολάρω όλο αυτό. Μπόρεσα να είμαι πιο ήρεμος είτε κερδίζουμε είτε χάνουμε. Γιατί όποια και εάν είναι τα αποτελέσματα, εσύ πρέπει να συνεχίσεις να δουλεύεις και να μην αφήνεις τα συναισθήματά σου να σε επηρεάσουν».
Ποιους άλλους προπονητές ξεχωρίζεις;
«Σίγουρα τον Πεπ Γκουαρντιόλα γιατί άλλαξε το ποδόσφαιρο. Ένας προπονητής που παρακολουθώ πολύ είναι ο Ουνάι Έμερι. Από τη Σεβίλλη είχε φανεί πόσο καλός προπονητής είναι και βλεπουμε τώρα τι κάνει στην Άστον Βίλα. Μαρθελίνο επίσης είναι αυτού του στυλ και μου αρέσει πολύ και ο Λουίς Ενρίκε, τον οποίο λάτρευα από παιδί».
Τον Πανσερραϊκό τον παρακολουθούσες απ' όταν έφυγες;
«Όταν είμαι σε μία ομάδα, μου αρέσει να την ακολουθώ στη συνέχεια. Για παράδειγμα με τον Πανσερραϊκό το επιτελείο είναι το ίδιο περίπου που ήταν και τότε. Τον γυμναστή τον είχα μαζί μου στην Ινδία. Επομένως, παρακολουθούσαμε τι έκαναν. Επίσης, πρωταθλήματα σαν το ελληνικό γενικά τα βλέπω. Θέλω να έχω μία επαφή. Είναι και ωραίο να ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός θες να έχεις μία εικόνα για το πώς πάνε και προπονητές να ακολουθείς»
Κλείνοντας, τι θες να σου φέρει το 2026;
«Να βελτιωθεί η ομάδα, να πάρουμε όσο περισσότερους βαθμούς μπορούμε και σίγουρα η μεγαλύτερη ευχή μου είναι να σωθεί ο Πανσερραϊκός».