Συνέντευξη Sportal: Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς έκανε αυτό που ονειρεύτηκε και τελείωσε με το κεφάλι ψηλά!

Το τελευταίο ματς της καριέρας του έδωσε ο Βλάντο Γιάνκοβιτς, αφού μετά το πέρας της αναμέτρησης του Περιστερίου Betsson με τον ΠΑΟΚ για τα playoffs της Stoiximan GBL, ο πολύπειρος φόργουορντ ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.

Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς αποχωρεί από τα παρκέ, ύστερα από μια σπουδαία καριέρα 20 χρόνων, έχοντας αγωνιστεί στο υψηλότερο επίπεδο σε Ελλάδα και εξωτερικό, ενώ έχει κατακτήσει ένα πρωτάθλημα Ελλάδας με τον Παναθηναϊκό (2014) και τέσσερις φορές το Κύπελλο, τρεις με τους «πράσινους» (2014-16) και μία με την ΑΕΚ (2020).

Ακόμα, δεν έλειψαν και οι διακρίσεις με τα χρώματα των Εθνικών ομάδων, αφού βρέθηκε στην χρυσή φουρνιά των «90άρηδων» που πανηγύρισε μεταξύ άλλων την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο EuroBasket U20 στη Ρόδο, το 2009.

Ο Βλάντο Γιάνκοβιτς μίλησε αποκλειστικά στο Sportal για την απόφασή του να αποχωρήσει από τα παρκέ, την πορεία της καριέρας του, ενώ αποκαλύπτει τα σχέδιά του για το μέλλον.

Παράλληλα, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στους ανθρώπους που τον βοήθησαν στην πορεία του στο μπάσκετ, ενώ θυμάται τις κορυφαίες στιγμές στην καριέρα του.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Βλάντο Γιάνκοβιτς στο Sportal:

Ο τελευταίος σου αγώνας ήταν στα playoffs της Stoiximan GBL απέναντι στον ΠΑΟΚ με τη φανέλα του Περιστερίου Betsson. Όταν έληξε το παιχνίδι και εισέπραξες το χειροκρότημα του κόσμου, ποια ήταν η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό σου;

«Συγκίνηση. Από 13 χρονών ασχολούμαι με το άθλημα. Νιώθω πάρα πολύ γεμάτος. Ένιωσα ότι σαν να ξεφύσηξα. Πως να το εξηγήσω ακριβώς. Ένιωθα ότι αυτό που έχω κάνει, όχι μόνο στον χώρο του μπάσκετ, αλλά γενικά στη ζωή μου, μιλάω για οικογένεια πάνω από όλα. Είναι ότι ονειρευόμουν.»

Πόσο καιρό ωρίμαζε μέσα σου η σκέψη το να σταματήσεις και πότε πήρες την απόφαση να πεις «μέχρι εδώ» ήταν;

«Πριν τρία χρόνια έχω ξεκινήσει και το σκέφτομαι. Όταν υπέγραψα φέτος με το Περιστέρι Betsson και όταν μίλησα με τον κόουτς Ξανθόπουλο στο τηλέφωνο του είπα ότι ουσιαστικά θα κάτσω μια χρονιά να σε βοηθήσω και μετά σταματάω. Ο σκοπός μου ήταν να τελειώσω την καριέρα μου με ψηλά το κεφάλι. Εγώ την πήρα την απόφαση γιατί προς τιμήν τους οι άνθρωποι του Περιστερίου Betsson μου προτείναν να μείνω. Αλλά η απόφαση μου αυτή είναι. Σέβομαι πάρα πολύ τους ανθρώπους εκεί πέρα γιατί ειλικρινά μου έχουν δώσει πάρα πολλά πράγματα.»

Έχεις παίξει στο υψηλότερο επίπεδο σε Ελλάδα, σε εξωτερικό, έχεις διακρίσεις με την Εθνική. Θα ήθελα να μου πεις τις κορυφαίες στιγμές στην καριέρα σου.

«Θα σου πω την αλήθεια. Οι κορυφαίες στιγμές ήταν στο γήπεδο μακριά από τα φώτα, μακριά από τους αγώνες, με δικούς μου προπονητές, με δικούς μου γυμναστές. Αυτές είναι δηλαδή 2-3 στιγμές που έχω σίγουρα. Είναι οι δύσκολες προπονήσεις, οι προπονήσεις που έφτανα στα όρια μου. Οι ατομικές προπονήσεις με κάποιους ανθρώπους οι οποίες με ζόρισαν πάρα πολύ. Με βοήθησε πάρα πολύ ο Μάικ Καλαβρός, Με βοήθησε πάρα πολύ ο Μάνος Μανουσέλης, ο Γιώργος Κυριαζής. Θα ξεχάσω άτομα σίγουρα. Στον χώρο του μπάσκετ, στα βάρη, με βοήθησαν πάρα πολύ όλοι οι γυμναστές που έχω συνεργαστεί. Ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο Νίκος Παπαβασιλείου, ο Στράτος Τσαμπής, ο Γιώργος Λιθόπουλος, ο Γιώργος Αγγέλου. Yπάρχουν πάρα πολλά άτομα τα οποία θέλω να ευχαριστήσω. Αλλά αυτό που είναι το πιο δυνατό είναι η οικογένεια. Είναι αυτές οι στιγμές που έχω περάσει με την οικογένειά μου σε όλη αυτή τη διαδρομή. Από στιγμές μπάσκετ, σίγουρα όταν έπαιξα πρώτη φορά με τη φανέλα του Πανιωνίου σαν πιτσιρικάς.  Ένα αριστερό lay up που έβαλα μέσα στον Πανελλήνιο, δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Πρώτο μου καλάθι ήταν αυτό. Σίγουρα η μεταγραφή μου στο Παναθηναϊκό μεγάλο πράγμα για εμένα. Ένα buzzer beater που έχω βάλει με το Παναθηναϊκό, το οποίο μου έχει μείνει στην ιστορία. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το τέταρτο τελικό στο ΣΕΦ που έχω μπει και έχω παίξει και κάναμε το break για να πάρουμε μετέπειτα το Πρωτάθλημα. Από εκεί και πέρα σίγουρα κρατάω ψηλά γιατί είναι κάτι ξεχωριστό να κατακτάς τρόπαια με διαφορετικές ομάδες. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το Κύπελλο με την ΑΕΚ και από εκεί και πέρα το χθεσινό ματς (06/05).»

Κοιτάζοντας πίσω, νιώθεις 100% γεμάτος από τις εμπειρίες σου ή υπάρχει κάτι που έμεινε ως απωθημένο;

«Όχι. Νιώθω ότι απωθημένο είχα το έχω εκπληρώσει. Το πιο βασικό που ήθελα να εκπληρώσω ήταν το να μην δικαιώσω αυτούς που δεν με πίστεψαν. Αυτό πιστεύω ότι το έκανα πάρα πολύ καλά. Σε αυτό είμαι πιο γεμάτος από ποτέ. Τους ευχαριστώ βέβαια, όλους αυτούς τους ευχαριστώ γιατί αυτοί είναι που μου έδωσαν το «καύσιμο» και τη δύναμη για το παραπάνω. Άμα δεν υπήρχαν αυτοί δεν ξέρω αν θα τα κατάφερνα. Γιατί στις στιγμές που νόμιζα ότι είχα αποτύχει, με «φιτίλιαζαν» αυτοί οπότε επανερχόμουν ξανά. Νιώθω τυχερός.»

Έχεις μετανιώσει για κάποια επιλογή σου στο παρελθόν;  

«Όχι, δεν έχω μετανιώσει για κάτι. Ξέρω ότι μπορεί να ακουστεί υπερβολή, αλλά δεν έχω μετανιώσει για τίποτα και δεν έχω κανένα απωθημένο. Βγαίνω από το χώρο νικητής κανονικός, 100% γεμάτος. »

Τι είναι αυτό που θα σου λείψει περισσότερο από εδώ και πέρα;

«Σίγουρα θα μου λείψει η αδρεναλίνη του αγώνα. Σίγουρα θα μου λείψουν οι άνθρωποι που έρχονταν στο γήπεδο να με δουν. Σίγουρα αυτά δύο.»

Υπήρχαν στιγμές που δεν είχες την εμπιστοσύνη των προπονητών σου. Πώς διαχειρίστηκες αυτό το κομμάτι;  

«Όπως το διαχειρίστηκα. Στην καριέρα ενός αθλητή δεν είναι κάθε χρονιά εύκολη, δεν είναι κάθε χρονιά όμορφη. Υπάρχουν και χρονιές που θα είναι δύσκολες και που θα είναι πολύ απαιτητικές και πολύ άσχημες κιόλας. Οπότε το βασικό σε αυτό το κομμάτι είναι να μάθεις να διαχειρίζεσαι και να δυναμώνεις. Εγώ μέχρι και φέτος βελτιωνόμουνα και σαν παίχτης και σαν χαρακτήρας. Αυτό είναι το παν, να έχεις τη δύναμη να διαχειριστείς καταστάσεις.»

Οι πιο δύσκολοι και απαιτητικοί προπονητές σε όλη αυτή την πορεία σου, ποιοι ήταν; 

«Οι πιο δύσκολοι και απαιτητικοί προπονητές είναι αυτοί που με έκαναν παίκτη. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος και ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς είναι αυτοί που με έκαναν παίκτη. Αυτοί οι δυο. Χρωστάω πάρα πολλά στον Σφαιρόπουλο, πάρα πολλά. Είναι αυτός που με έβαλε κανονικά, που μου έδωσε όλη την «μπαγκέτα» σε πολύ νεαρή ηλικία να παίξω. Είναι αυτός που παρόλο όταν ήρθε, δεν είδε κάτι σε εμένα. Δεν τα παράτησα ποτέ και είδε στη συνέχεια. Μου το είπε μετά από χρόνια. Μου είπε ότι «στην αρχή δεν σε πίστευα, αλλά είδα ότι είσαι ένα παιδί που δεν τα παρατάει.» Είχα πετύχει ένα buzzer beater με τον Πανιώνιο κόντρα στην Οστάνδη, για το EuroCup και μου είπε «τότε κατάλαβα ότι έχεις τις δυνατότητες και ότι μπορείς να γίνεις κάτι μεγάλο.»

Το κεφάλαιο «παίκτης» έκλεισε για τον Βλάντο. Βλέπεις τον εαυτό σου να μένει στο χώρο του μπάσκετ από κάποιο άλλο πόστο; Είτε σε ρόλο προπονητή, είτε σε κάποιο διοικητικό πόστο;

«100%. Θα το δούμε σύντομα. 100% στον χώρο του μπάσκετ. Νομίζω ότι έχω πάρα πολλά να δώσω και αυτό θα κάνω. Θα ασχοληθώ με ότι έχει σχέση με την μπάλα του μπάσκετ.»

Κλείνοντας μια πολύ γεμάτη καριέρα ως παίκτης και με δεδομένη την τεράστια εμπειρία σου, τι θα συμβούλευες τα νεαρά παιδιά που ξεκινούν τώρα την πορεία τους στο μπάσκετ;

«Σίγουρα θα συμβούλευα ότι το πιο βασικό κομμάτι που έχω μάθει εγώ στη ζωή μου και στην καριέρα μου είναι ότι πρέπει να είσαι καλός. Οπότε το βασικό πράγμα που πρέπει να έχουν όλοι στο μυαλό τους είναι να γίνουν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού τους. Να δουλέψουν σκληρά, να φτάσουν το κορμί τους και το μυαλό τους και τα πάντα τους στα όρια του. Και μόνο τότε θα υπάρχει η ελπίδα να καταφέρουν κάτι μεγάλο. Εγώ μέχρι να το κάνω αυτό ζοριζόμουν. Αλλά όταν είπα θα τα δώσω όλα, θα κάνω ένα all in, μετά από εκεί και πέρα τα κατάφερα.»