Χρήστος Κουντουράκης στο Sportal: «Μεγάλη χαρά και τιμή που κλήθηκε ο Γιάννης στο Davis Cup - Το τένις είναι πολύ επίπονο άθλημα»

Ο Χρήστος Κουντουράκης μίλησε στο Sportal για την κλήση του γιού του, Γιάννη, στην αποστολή της Ελλάδας για το Davis Cup, την απόφαση να ασχοληθεί με το τένις, τις θυσίες και τους επόμενους στόχους.

Στο Κλειστό Γήπεδο Tae Kwon Do χτυπά η καρδιά του Davis Cup, καθώς η Ελλάδα υποδέχεται το Μεξικό στις 7 και 8 Φεβρουαρίου, στο πλαίσιο των play-offs του World Group I της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης εθνικών ομάδων στο τένις.

Στην αποστολή της εθνικής ομάδας βρίσκεται για πρώτη φορά ο πρωταθλητής του ΟΑΘ, Γιάννης Κουντουράκης, με τον 23χρονο αθλητή να συνεχίζει την ανοδική του πορεία, έχοντας μπροστά του μια τεράστια πρόκληση.

Ο Γιάννης Κουντουράκης έχει 5 ATP πόντους στην κατοχή του και βρίσκεται στο Νο.1423 της παγκόσμιας κατάταξης ΑΤΡ.

Την περασμένη σεζόν προκρίθηκε στο κυρίως ταμπλό των τουρνουά και μάλιστα έφτασε και σε έναν προημιτελικό, στο Ηράκλειο της Κρήτης. Επίσης, προκρίθηκε στους "16" στο δυνατό 25άρι Futures του Βελιγραδίου το περασμένο καλοκαίρι, ενώ έκανε και το ντεμπούτο του σε Challenger διοργανώσεις, παίζοντας στα προκριματικά των Challengers που διοργάνωση η ITC στην Κρήτη.

Για την πορεία του, τις θυσίες που έχει κάνει για να φτάσει στο υψηλό επίπεδο, μέχρι την σπουδαία διάκριση και την κλήση του στην εθνική ομάδα για την συμμετοχή του στους αγώνες της Ελλάδας με το Μεξικό για το Davis Cup, μίλησε αποκλειστικά στο Sportal, ο πατέρας του και πρώην μπασκετμπολίστας της ΑΕΚ, του Ηρακλή και της Ταού (Μπασκόνια), Χρήστος Κουντουράκης.

Αρχικά, πως αισθάνεστε για την επιτυχία του Γιάννη που κλήθηκε για πρώτη φορά στην αποστολή της Ελλάδας για το Davis Cup;

«Είναι μεγάλη χαρά γιατί κάνει αγώνα πολλά χρόνια μόνος του, γιατί το τένις είναι ένα πολύ δύσκολο άθλημα, μοναχικό και με τραυματισμούς με χίλια δυο, κατάφερε να κληθεί στην Εθνική και είναι πραγματικά μεγάλη τιμή για όσους φορούν το εθνόσημο, γιατί το έχω φορέσει και εγώ σε πολλές διοργανώσεις και είναι μια ιδιαίτερη χαρά και τιμή.»

Ενώ εσείς έχετε γράψει τη δική σας ιστορία στο χώρο του μπάσκετ, πως πήρε ο Γιάννης την απόφαση να ασχοληθεί με το τένις;

«Εγώ έχω δυο αγόρια. Ο ένας ο μεγάλος που είναι δυο χρόνια μεγαλύτερος από τον Γιάννη, έπαιζαν και οι δυο μπάσκετ, αλλά μόνο τα Σαββατοκύριακα. Τους άρεσε πολύ ο αθλητισμός. Η διαφορά του Γιάννη με τον αδερφό του, ήταν ότι ο μεγάλος πάσαρε την μπάλα, ενώ ο Γιάννης όχι. Του άρεσε να παίρνει τη μπάλα και να σουτάρει. Οπότε του έλεγαν όλοι να πάει καλύτερα στα ομαδικά αθλήματα γιατί θα ήταν καλύτερα για εκείνον. Οπότε κάπως έτσι αγάπησε πιο πολύ το τένις. Ξεκίνησε εντωμεταξύ σε σχετικά μεγάλη ηλικία, γύρω στα 8-9, αλλά το αγαπούσε πολύ και αυτό το σκληρό άθλημα το συνέχισε και το συνεχίζει ακόμα και το αγαπάει πολύ. Τον στηρίζουμε όλοι και μακάρι όλοι να στηρίζουν τα παιδιά του τένις, γιατί πραγματικά περνούν πολύ δύσκολα. Όσοι ξέρουν από τένις καταλαβαίνουν πόσο δύσκολο και πόσο επώδυνο και ότι μόνος πρέπει να τα περάσεις όλα μέσα στο γήπεδο, χωρίς ή με λίγη βοήθεια από προπονητή τώρα. Πρέπει να τα έχεις όλα για να παίξεις τένις. Στο άθλημα αυτό είσαι μόνος σου. Στην Ελλάδα δεν έχουμε παράδοση στο τένις εκτός από τους δυο τεράστιους αθλητές, τον Στέφανο Τσιτσιπά και την Μαρία Σάκκαρη. Δεν είχαμε ούτε κλειστά γήπεδα ούτε πολλούς αντιπάλους. Είναι ταξίδια έξω, προπονήσεις έξω, ο προπονητής του Γιάννη είναι στην Ιταλία. Όλα είναι εκτός Ελλάδας.»

Τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει κατακόρυφα το τένις στην Ελλάδα, με σημαντικές διακρίσεις. Ποια είναι η γνώμη σας;

«Έχει ανέβει πάρα πολύ, ειδικά λόγω του Στέφανου Τσιτσιπά και της Μαρίας Σάκκαρη. Αυτοί οι δυο έχουν κάνει όσα δεν μπορεί να φανταστεί κάποιος. Αυτά τα δυο παιδιά είναι πραγματικά διάνοιες του τένις και κατάφεραν να φτάσουν σε απίστευτα ψηλό επίπεδο, με αποτέλεσμα να παρασύρουν και τους υπόλοιπους. Παράλληλα, έχουν συμβάλει και τα ΜΜΕ που προβάλλουν περισσότερο το τένις. Το τένις ταιριάζει στην Ελλάδα, λόγω του καιρού που έχουμε. Δεν έχουμε τόσα κρύα και γίνονται και άλλα πράγματα. Δημιουργούνται νέα γήπεδα κλειστά και βλέπω ότι ανεβαίνει πραγματικά πολύ.»

Ποια είναι η καθημερινότητα του Γιάννη και ποιες οι θυσίες που έχει κάνει για να φτάσει σε τόσο υψηλό επίπεδο;

«Οι θυσίες του είναι ότι από το Λύκειο κάνει διπλές και τριπλές προπονήσεις, ταξίδια, τα οποία όμως τα κάνει μόνος του σε αντίθεση με το μπάσκετ και τα υπόλοιπα αθλήματα. Στο τένις μόνος σου θα βρεις το γυμναστή, μόνος θα πρέπει να βρεις προπονητή και μόνος σου θα πρέπει να βρεις partner για να παίξεις. Γιατί δεν μπορεί ένας παίκτης που κάνει πρωταθλητισμό να παίξει με τον οποιοδήποτε. Όσον αφορά την καθημερινότητα του Γιάννη είναι πάρα πολύ δύσκολη. Είναι σαν και αυτό που είχε πει ο Στέφανος Τσιτσιπάς ''Ένα μπαλάκι στο μυαλό σου από το πρωί που ξυπνάς μέχρι το βράδυ που πας για ύπνο''. Πρέπει να προγραμματίσεις σε ποιο τουρνουά θα πας, πόσες ημέρες θα παίξεις στο τουρνουά, πόσες εβδομάδες θα κάνεις προπονήσεις. Πρέπει να κάνεις θεραπείες. Όλη η ημέρα είναι αφιερωμένη στο τένις σε όλα τα παιδιά αυτά. Η αποθεραπεία, η εκγύμναση , η τεχνική. Όλα αυτά πρέπει να τα προγραμματίσεις μόνος σου.»

Ο Γιάννης φαίνεται ότι αγαπάει πολύ αυτό που κάνει.

«Το αγαπάει πολύ, είναι πολύ γυμνασμένος, κάνει τον αγώνα του, είμαι πολύ περήφανος για εκείνον, όπου και αν φτάσει και ότι και αν έκανε και τον στηρίζω με όλη μου την καρδιά.»

Ποιοι είναι οι στόχοι του Γιάννη από εδώ και πέρα;

«Οι στόχοι είναι να παραμείνει υγιείς σε αυτό το άθλημα. Είναι πολύ επίπονο. Ο Γιάννης παίζει με το ένα χέρι backhand και ο πόνος είναι πολύ μεγάλος. Η επιβάρυνση είναι πολύ μεγαλύτερη από όταν παίζεις με δύο. Ο δεύτερος είναι να παραμείνει στο ίδιο επίπεδο και ο τρίτος είναι να φτάσει όσο το δυνατόν πιο ψηλά γίνεται. Θέλει να έχει όσο το δυνατόν καλύτερη βαθμολογία. Πιστεύω ότι από εδώ και πέρα θα έρθουν τα αποτελέσματα. Είμαι αισιόδοξος.»