Ο Τούομας Ίσαλο περιέγραψε πώς μετέφερε την έννοια του πρέσινγκ από το ποδόσφαιρο στο μπάσκετ, δίνοντας έμφαση στην ένταση, την τακτική και τον ανθρώπινο παράγοντα.
Ο Τουόμας Ίσαλο έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προπονητικές προσωπικότητες των τελευταίων ετών, μεταφέροντας ιδέες από διαφορετικά αθλήματα στο σύγχρονο μπάσκετ.
Μετά την επιτυχημένη του πορεία στη Βόννη και την Παρί, αλλά και τη μετέπειτα παρουσία του στο ΝΒΑ με τους Μέμφις Γκρίζλις, ο 43χρονος τεχνικός ανέλυσε τη φιλοσοφία που καθοδηγεί τις ομάδες του. Κεντρικό στοιχείο της προσέγγισής του είναι η προσαρμογή του «Gegenpressing», μιας έννοιας που έγινε γνωστή στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και συνδέθηκε με τον Γιούργκεν Κλοπ.
Όπως εξήγησε: «Στο παρελθόν, κάποιες από τις πηγές έμπνευσής μου ήταν άλλα αθλήματα. Για παράδειγμα, η ιδέα του “Gegenpressing”, ένας γερμανικός όρος που έγινε δημοφιλής στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, νομίζω από το 2008 και μετά, και συνδέεται με τον Γιούργκεν Κλοπ… Εμείς προσαρμόσαμε αυτή την αντί-πίεση στα επιθετικά ριμπάουντ. Η ιδέα να ξεκινάς άμεσα την άμυνα χωρίς να χάνεις χρόνο, ως τρόπος αύξησης της έντασης και του ρυθμού, προήλθε απευθείας από αυτό».
Παράλληλα, ο Ίσαλο δεν περιορίζεται μόνο στο ποδόσφαιρο. Αντλεί επιρροές και από το αμερικανικό φούτμπολ, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις διαδικασίες δουλειάς των προπονητών:
«Έχω επηρεαστεί πολύ από το αμερικανικό φούτμπολ, ειδικά από τις διαδικασίες των προπονητών εκεί, κυρίως από τη δεκαετία του ’80. Προσπαθώ να διαβάζω ό,τι μπορώ για αυτό το άθλημα. Αν και η φύση του παιχνιδιού είναι διαφορετική, βλέπεις παρόμοιες εξελίξεις».
Η προσέγγισή του δεν περιορίζεται στο αγωνιστικό κομμάτι, αλλά επεκτείνεται σε ένα πιο ολιστικό μοντέλο προπονητικής:
«Ένας από τους λόγους που απολαμβάνω την προπονητική είναι ότι απαιτεί μια ολιστική προσπάθεια. Περιλαμβάνει τη διδασκαλία, αλλά και στοιχεία όπως η ψυχολογία και τα στατιστικά. Είναι ένα τεράστιο πεδίο για να εξελιχθείς».
Ο ίδιος διαχωρίζει την εξέλιξή του σε δύο άξονες: «Πάντα προσπαθούσα να χωρίσω την προσωπική εξέλιξη σε δύο μέρη: το ένα αφορά την κατανόηση του ίδιου του αθλήματος και του μπάσκετ. Το άλλο αφορά την κατανόηση του τι απαιτεί η προπονητική. Και αυτά τα δύο είναι τελείως διαφορετικά».
Κλείνοντας, υπογράμμισε τη σημασία του ανθρώπινου παράγοντα: «Στην προπονητική, είτε σου αρέσει είτε όχι, αλληλεπιδράς πάντα ένας προς έναν με έναν άνθρωπο. Στο τέλος της ημέρας, όλα καταλήγουν στον ανθρώπινο παράγοντα, στην επικοινωνία και στη φυσική παρουσία».