EuroLeague
16 χρόνια μακριά από την κορυφή της Ευρώπης η Μπαρτσελόνα. Ποιοι προπονητές απέτυχαν, ποιοι πέτυχαν και γιατί ο σύλλογος παραμένει σε συνεχή αναζήτηση ταυτότητας.
Για έναν τεράστιο σύλλογο όπως η Μπαρτσελόνα, το να απέχει μακριά από την κορυφή της Ευρώπης για 16 ολόκληρα χρόνια αποτελεί μία εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση. Μιλάμε, άλλωστε, για έναν από τους σπουδαιότερους αθλητικούς οργανισμούς παγκοσμίως, του οποίου το όνομα είναι απόλυτα συνυφασμένο με τους τίτλους σε όλα τα σπορ.
Η απογοήτευση στη Βαρκελώνη γίνεται εντονότερη αν αναλογιστεί κανείς τη σταθερότητα του άσπονδου αντιπάλου. Η Ρεάλ Μαδρίτης παραμένει μόνιμα στην ελίτ, είτε κατακτώντας το τρόπαιο της Euroleague (2015, 2018, 2023), είτε δίνοντας με απόλυτη συνέπεια το «παρών» στα Final Four (2011, 2013-2015, 2017-2019, 2022-2026).
Η αναζήτηση του κατάλληλου καθοδηγητή έχει μετατρέψει τον πάγκο των «μπλαουγκράνα» σε «ηλεκτρική καρέκλα». Παρακάτω, αποτυπώνεται η πορεία των προπονητών στη μετά-Πασκουάλ (πρώτη) εποχή, μέχρι να κλείσει ο κύκλος ξανά με τον ίδιο.
Η χρυσή εποχή του Τσάβι Πασκουάλ
Όταν το καλοκαίρι του 2008 η διοίκηση αποφάσισε να προωθήσει τον νεαρό και άσημο τότε Τσάβι Πασκουάλ στη θέση του head coach, λίγοι περίμεναν ότι ο Καταλανός θα έγραφε ιστορία παραμένοντας στον σύλλογο για 8 συνεχόμενα χρόνια.
Από το 2009 μέχρι και το 2014, η πορεία του κρίνεται άκρως επιτυχημένη. Κατέκτησε 4 πρωταθλήματα Ισπανίας (2009, 2011, 2012, 2014) και 3 Κύπελλα (2010, 2011, 2013). Το αποκορύφωμα ήρθε το 2010 στο Παρίσι, όπου με νίκη απέναντι στον Ολυμπιακό επανέφερε τους Καταλανούς στην κορυφή της Ευρώπης μετά το 2003 (συμμετέχοντας συνολικά σε 5 Final Four).
Όμως, οι πολύχρονες σχέσεις φθείρονται. Η άγονη διετία 2015-16, χωρίς τίτλους και με οδυνηρούς αποκλεισμούς στα playoffs από Ολυμπιακό και Λοκομοτίβ Κουμπάν, έφερε το «διαζύγιο» και σηματοδότησε την αρχή της αστάθειας.
Η Εποχή της Αβεβαιότητας
Γιώργος Μπαρτζώκας (2016 – 2017)
Ο μοναδικός Έλληνας τεχνικός που ανέλαβε ποτέ την ομάδα επιλέχθηκε ως ο ιδανικός διάδοχος. Το ξεκίνημα ήταν ελπιδοφόρο, αλλά η συνέχεια εξελίχθηκε σε εφιάλτη. Αλλεπάλληλοι τραυματισμοί, περιορισμένες λύσεις στην αγορά και αφόρητη πίεση οδήγησαν σε αποκλεισμό από τα playoffs της Euroleague και μέτριες πορείες εντός συνόρων. Το καλοκαίρι του 2017 αποχώρησε, με το φάντασμα του Πασκουάλ να πλανάται ήδη στο Παλαού Μπλαουγκράνα.
Σίτο Αλόνσο (2017 – 2018)
Η αντικατάσταση του Μπαρτζώκα από τον φέρελπι Ισπανό αποδείχθηκε ίσως η πιο καταστροφική επιλογή της δεκαετίας. Ο Αλόνσο άντεξε μόλις μέχρι τον Φεβρουάριο του 2018, έχοντας καταγράψει στην Euroleague το απογοητευτικό ρεκόρ των 7 νικών και 14 ηττών.
Η αναλαμπή και ο «Σάρας»
Σβέτισλαβ Πέσιτς (2018 – 2020)
Η επιστροφή του έμπειρου Σέρβου μετά από 14 χρόνια έμοιαζε με λύση ανάγκης με… ημερομηνία λήξης. Παρόλα αυτά, διέψευσε άπαντες κατακτώντας το Κύπελλο (τον πρώτο τίτλο μετά από 4 χρόνια) και κέρδισε την παραμονή του. Πέτυχε back to back κατακτήσεις Κυπέλλου και επανέφερε την ομάδα στα ευρωπαϊκά playoffs το 2019. Το απρόοπτο φινάλε του 2020 λόγω Covid και η απώλεια του πρωταθλήματος από την Μπασκόνια στο «τουρνουά-φούσκα» έκλεισαν τον κύκλο του.
Σαρούνας Γιασικεβίτσιους (2020 – 2023)
Ο «Σάρας» ήταν αναμφίβολα ο πιο επιτυχημένος κόουτς της μετά-Πασκουάλ εποχής. Στα 268 ματς που κοούτσαρε, πέτυχε 204 νίκες. Οδήγησε την ομάδα σε, 2 Πρωταθλήματα, 2 Κύπελλα και 3 συνεχόμενα Final Four.
Το μεγάλο του “αγκάθι” παρέμεινε η ανικανότητα κατάκτησης της Euroleague, γεγονός που τελικά οδήγησε στο διαζύγιο.
Η πτώση και ο πλήρης Κύκλος
Ρότζερ Γκριμάου & Ζοάν Πεναρόγια (2023 – 2025)
Η περίοδος Γκριμάου (2023/24) υπήρξε απογοητευτική. Η Μπάρτσα διεκδίκησε τέσσερις τίτλους χωρίς να πανηγυρίσει κανέναν, χάνοντας την πρόκριση στο Final Four από τον Ολυμπιακό και υφιστάμενη μια «σκούπα» (3-0) από τη Ρεάλ Μαδρίτης στους ισπανικούς τελικούς.
Ο Ζοάν Πεναρόγια (2024-2025) ανέλαβε ως το νέο μεγάλο project, με καλές περγαμηνές από Μπούργος και Μπασκόνια. Η πρώτη του σεζόν στέφθηκε από πλήρη αποτυχία (αποκλεισμός στα προημιτελικά εγχώριων διοργανώσεων, ήττα από τη Μονακό στην Ευρώπη). Αν και στηρίχθηκε, τα κακά αποτελέσματα του έδειξαν την πόρτα της εξόδου τον Νοέμβριο του 2025.
Το δεύτερο κεφάλαιο του Τσάβι Πασκουάλ (2025 – 2026)
Το κενό έμελλε να καλυφθεί από τον άνθρωπο που έφερε την τελευταία μεγάλη ευρωπαϊκή δόξα. Η επιστροφή του Πασκουάλ γέμισε ελπίδες τον οργανισμό. Ενώ όλα έδειχναν ότι θα έχτιζε την ομάδα της επόμενης χρονιάς, τα δεδομένα ανατράπηκαν. Ενεργοποιώντας τη ρήτρα αποδέσμευσης από το συμβόλαιό του (το οποίο είχε ισχύ έως το 2028), ανακοίνωσε την οικειοθελή αποχώρησή του στο τέλος της φετινής σεζόν.
Οι «μπλαουγκράνα» βγαίνουν πλέον ξανά στην αγορά, ψάχνοντας απεγνωσμένα το επόμενο πρόσωπο που θα τολμήσει να καθίσει στην «ηλεκτρική καρέκλα», με την ελπίδα να βρει επιτέλους τη σταθερότητα που αγνοεί εδώ και μια δεκαετία.
