Κάμερον Χαντ στο Sportal: Τα λόγια του Γουόρντ και οι παίκτες που τον προετοίμασαν για την ΑΕΚ - Ποιον θα έπαιρνε στην Μπανταλόνα

Ο Κάμερον Χαντ, πρώτος σκόρερ της Μπανταλόνα φέτος, μιλά στο sportal.gr για τη φιλία του με τον Τάισον Γουόρντ, τα ματς με την ΑΕΚ, τη διαδρομή του στην Ευρώπη, τα στοιχεία που θαυμάζει σε Ναν και Ντόρσεϊ, τον παίκτη από τη EuroLeague που θα έφερνε στην ομάδα του, αλλά και την επιθυμία του να φτάσει στο κορυφαίο επίπεδο.

Η Μπανταλόνα προσγειώθηκε στην Αθήνα αργά το απόγευμα της Δευτέρας, φέρνοντας μαζί της όχι μόνο τις αγωνιστικές φιλοδοξίες για τα προημιτελικά του Basketball Champions League, αλλά και την περιέργεια ενός παίκτη που βιώνει την Ελλάδα για πρώτη φορά από κοντά.

Η πόλη είχε μόλις ζήσει ένα ελληνικό ντέρμπι της Stoiximan GBL, με τον Ολυμπιακό να επικρατεί του Παναθηναϊκού 101-94 και τους Κέντρικ Ναν και Τάιλερ Ντόρσεϊ να αποβάλλονται μετά από έντονη αντιπαράθεση. Αν και οι παίκτες της Μπανταλόνα δεν είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν το παιχνίδι ζωντανά, ο Κάμερον Χαντ παρακολούθησε όσα μοιράστηκαν τα social media και τα στιγμιότυπα.

«Όλοι μιλούσαν γι’ αυτό», παρατήρησε ο αριστερόχειρας γκαρντ της ισπανικής ομάδας στην αρχή της κουβέντας του με το sportal.gr.

«Οπότε είδαμε τα highlights και την ένταση μεταξύ τους, αλλά δεν καταφέραμε να δούμε το παιχνίδι».

Μέσα από αυτά τα σύντομα στιγμιότυπα, ο Χαντ κατάλαβε αμέσως τη διάσταση του ελληνικού μπασκετικού πάθους. Παρατηρώντας την ατμόσφαιρα από μακριά, σχολίασε:

«Μπορείς να καταλάβεις ότι όλοι εδώ νοιάζονται για το μπάσκετ. Υπάρχουν πολλοί πιστοί οπαδοί, μπορείς να δεις ότι οι φίλαθλοι είναι πολύ παθιασμένοι και φωνάζουν συνθήματα κατά τη διάρκεια των αγώνων, ακόμα και αν πηγαίνουν στο γήπεδο 20 λεπτά πριν από το παιχνίδι. Οπότε νομίζω ότι αυτό κάνει την ατμόσφαιρα διασκεδαστική».

Η SUNEL Arena είναι το επόμενο πεδίο όπου θα δοκίμαζε τις δυνάμεις του απέναντι στην ΑΕΚ, μια ομάδα που χαρακτηρίζει «σκληραγωγημένη» και δυνατή, με ιστορικό επιτυχιών και έντονο συναγωνισμό στο BCL. Για τον Χαντ, αυτό το παιχνίδι είναι η πρώτη του επαφή με την ελληνική μπασκετική κουλτούρα από κοντά, εκεί όπου η ένταση της εξέδρας και το πάθος των οπαδών συνθέτουν μια μοναδική εμπειρία που, όπως λέει, θα καταλάβει μόνο όταν βρεθεί στο παρκέ.

Ακριβώς όπως τον είχε προετοιμάσει ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά το ελληνικό περιβάλλον: ο Τάισον Γουόρντ. Η σχέση τους δεν περιορίζεται στο παρκέ, καθώς η φιλία τους κρατά εδώ και σχεδόν μια δεκαετία και παραμένει ζωντανή και στην καθημερινότητά τους.

Όπως περιγράφει ο Χαντ: «Μετά την προπόνηση θα πάω να φάω μεσημεριανό μαζί του. Απλώς προσπαθούμε να κρατάμε επαφή μεταξύ μας, γιατί ήμασταν μαζί στο Βίρτσμπουργκ και έχουμε δει πώς χτίσαμε τις καριέρες μας, χρόνο με τον χρόνο, οπότε θέλουμε να συνεχίσουμε αυτή τη σχέση, σε όλη αυτή τη μικρή μας διαδρομή».

Η κοινή τους πορεία ξεκίνησε από το κολέγιο στο North Dakota (2017-20) και συνεχίστηκε στη Γερμανία, όπου αμφότεροι έμειναν μέχρι το 2023 - αρχικά ως συμπαίκτες στη Βίρτσμπουργκ τη σεζόν 2020-21, την πρώτη του Χαντ στην Ευρώπη, και στη συνέχεια ως αντίπαλοι όταν ο Γουόρντ πήγε στη Βόννη.

Για τον Χαντ, το ταξίδι συνεχίστηκε με τις μετακινήσεις του στη Ντιζόν (2023-24), τη Μανρέσα (2024-25) και τελικά στη Μπανταλόνα το καλοκαίρι του 2025. Κάθε στάση ήταν βήμα εξέλιξης, με τις προκλήσεις και τα διδάγματα που μόνο η Ευρώπη μπορεί να δώσει σε έναν παίκτη που ήρθε για να χτίσει μια μακρά και ουσιαστική καριέρα.

Μετά το ελληνικό ντέρμπι, οι συζητήσεις με τον Γουόρντ αποκάλυψαν στον Χαντ την πραγματική διάσταση του παιχνιδιού στην Αθήνα:

«Μου εξήγησε για το πώς είναι να παίζεις με τον μεγάλο σου αντίπαλο. Μου έλεγε πόσο παθιασμένοι είναι οι φίλαθλοι. Είπε μάλιστα ότι, επειδή είναι η πρώτη μου φορά που παίζω στην Αθήνα, όταν αντιμετωπίσουμε την ΑΕΚ, θα νιώσω κι εγώ την ένταση. Του κάνω πάντα ερωτήσεις για αυτό το επίπεδο, γιατί αυτά είναι πραγματικά μεγάλα παιχνίδια. Αλλά κρατάμε επαφή κάθε μέρα για τα μικρά, απλά πράγματα», αποκαλύπτει.

Ο Χαντ φέτος, στα 28 του, είναι ο πρώτος σκόρερ της Μπανταλόνα, με 17,1 πόντους, 1,8 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ με 42,7% στο τρίποντο και 89,7% στις βολές σε 24 αγώνες της ACB, ενώ στο BCL μετρά 13,4 πόντους, 1,7 ριμπάουντ και 3,1 ασίστ σε 12 παιχνίδια. Η σεζόν αυτή μοιάζει για εκείνον σημείο καμπής, όχι μόνο στατιστικά αλλά και σε ρόλο και ευθύνες.

Στην εκτενή του συνέντευξη με το sportal.gr, ο Κάμερον Χαντ περιγράφει τις απαιτήσεις των αγώνων απέναντι στην ΑΕΚ για τα πλέι οφ του BCL με φόντο το Φάιναλ Φορ που θα γίνει φέτος στην Μπανταλόνα. Δηλώνει την εκτίμησή του στην εμπειρία και την ηγετική παρουσία του Κέντρικ Πέρι, αναγνωρίζει το υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού του BCL και τη δυσκολία του ευρωπαϊκού μπάσκετ για τους Αμερικανούς. Εξηγεί πώς δουλεύει τις αποφάσεις του στο pick-and-roll, επηρεασμένος από τον Ρίκι Ρούμπιο, τονίζει την πειθαρχία, την αυτοπεποίθηση και την προσαρμογή στην Ευρώπη.

Επίσης, αναφέρει τα στοιχεία που εκτιμά περισσότερο στους δύο κορυφαίους σκόρερ των «αιωνίων», τον Κέντρικ Ναν και τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, ενώ αποκαλύπτει τον παίκτη από τη EuroLeague που θα έφερνε με κλειστά μάτια στην Μπανταλόνα και την ομάδα που θα επέλεγε να κατακτήσει το BCL σε περίπτωση που η δική του δεν τα καταφέρει.

Στα μάτια του Χαντ, το μπάσκετ είναι βαθιά προσωπικό, ένας συνδυασμός δεξιοτήτων, νοοτροπίας και αυτοέκφρασης. Η αυτοπεποίθησή του «βρίσκεται στο ταβάνι», όπως λέει ο ίδιος, ενώ φαίνεται πως η Ελλάδα και η ΑΕΚ είναι οι επόμενες σκηνές σε μια ιστορία που ίσως σύντομα να συνεχίσει να γράφεται στο υψηλότερο επίπεδο.

Απέναντι στην ΑΕΚ, τι είδους αγώνα περιμένεις, τακτικά και συναισθηματικά, ειδικά παίζοντας σε μια τόσο παθιασμένη έδρα;

Περιμένουμε ένα πολύ έντονο παιχνίδι, πολύ physical. Ξέρουμε ότι όταν διακυβεύονται πολλά, τα παιχνίδια γίνονται πιο σκληρά, οπότε προετοιμαζόμαστε πνευματικά γι’ αυτό. Όταν παίζεις εκτός έδρας, πρέπει να είσαι πιο δυνατός πνευματικά.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Μπανταλόνα στο BCL;

Πρέπει να αλλάξουμε προσέγγιση επειδή χάσαμε τους δύο ψηλούς μας. Το βασικό μας όπλο θα είναι η συνοχή και η έμφαση στα ριμπάουντ. Η ΑΕΚ έχει πολύ δυνατούς παίκτες. Αν μείνουμε ενωμένοι και πάρουμε τα ριμπάουντ, έχουμε μεγάλες πιθανότητες.

Αν η Μπανταλόνα δεν πάρει το τρόπαιο, ποια ομάδα θα το κατακτήσει;

Εκείνη που θα μας αποκλείσει. Ίσως η ΑΕΚ. Είναι μια αυθαίρετη πρόβλεψη.

Γιατί η ΑΕΚ;

Είναι «σκληραγωγημένη» ομάδα. Έχασαν πέρσι στα ημιτελικά, αλλά παραμένουν δυνατοί. Φυσικά πρέπει να υπολογίζεις και τη Μάλαγα, που είχε πολύ δυνατή ομάδα πέρσι. Αυτές είναι οι δύο κορυφαίες επιλογές μου αυτή τη στιγμή. Εκτός από εμάς.

Κοιτάζοντας τα υπόλοιπα ζευγάρια των playoffs του BCL, ποιες ομάδες ή παίκτες ίσως σε έχουν εντυπωσιάσει περισσότερο αυτή τη σεζόν;

Θα έλεγα πιθανότατα τον Κέντρικ Πέρι. Οργανώνει το παιχνίδι της Μάλαγα πολύ καλά, ανεβάζει τον ρυθμό και μπορείς να καταλάβεις ότι είναι ένας γεννημένος ηγέτης. Βλέπεις την εμπειρία, έχει βρεθεί εδώ ξανά, οπότε ο Κέντρικ Πέρι — τώρα που τον αντιμετωπίζω περισσότερο, το βλέπω πραγματικά.

Πιστεύεις ότι το επίπεδο ανταγωνισμού στο BCL μερικές φορές υποτιμάται εκτός Ευρώπης;

Φυσικά. Υπάρχουν πραγματικά ελίτ ομάδες εδώ, όπως η ΑΕΚ, η Μάλαγα, η Τενερίφη...Όλοι ξέρουν πόσο δυνατή είναι ήδη η ισπανική λίγκα. Η Γαλατασαράι είναι εξαιρετική, οπότε υπάρχουν πολλές καλές ομάδες και απλώς νομίζω ότι μερικές φορές δεν αναγνωρίζεται.

Έχεις μιλήσει εκτενώς για τον Ρίκι Ρούμπιο. Είπες ότι πιθανότατα τον ενοχλούν οι ερωτήσεις που του κάνεις για ό,τι έχει βιώσει στην καριέρα του. Μπορείς να μοιραστείς κάποιες από αυτές τις ερωτήσεις;

Τον έχω ρωτήσει πώς ήταν για εκείνον να παίζει στη Μπανταλόνα πριν φύγει για το NBA, γιατί τότε ήταν ουσιαστικά παιδί. Οπότε μιλάμε για το πώς κατάφερε να το διαχειριστεί αυτό και όλη την πίεση που συνεπάγεται. Οπότε προσπαθώ να καταλάβω πώς το διαχειρίστηκε ψυχολογικά. Και νομίζω ότι αυτό με βοήθησε πολύ, στο να ξέρω τι να αφήνω στην άκρη και τι να βάζω ως προτεραιότητα στο μυαλό μου, σχετικά με αυτά που θέλω να σκέφτομαι ή να πετύχω.

Ποιες είναι, λοιπόν, οι προτεραιότητές σου μπασκετικά, παίρνοντας τη διαδρομή του Ρίκι Ρούμπιο ως πρότυπο;

Δίνω μεγάλη σημασία στην πειθαρχία και στη ρουτίνα. Προσπαθώ, όσο κι αν μεγαλώνω, να θυμάμαι ότι πάντα υπάρχει κάτι που μπορώ να δουλέψω. Κάθε χρόνο προσπαθώ να βρίσκω ένα συγκεκριμένο στοιχείο που πρέπει να βελτιώσω για να εξελίξω το παιχνίδι μου. Νομίζω ότι αυτή η σταδιακή εξέλιξη κάθε χρόνο με έχει βοηθήσει πολύ στην καριέρα μου.

Ποιο είναι αυτό το στοιχείο φέτος;

Αυτή τη στιγμή νιώθω ότι είναι οι αποφάσεις μου στο pick-and-roll. Βρίσκομαι σε έναν ρόλο όπου μου ζητούν να κάνω πολλά, να παίρνω πολλές αποφάσεις για την ομάδα. Οπότε δουλεύω πολύ βλέποντας βίντεο για το ποια είναι η σωστή πάσα και πότε είναι η σωστή στιγμή να σκοράρω. Νομίζω με βοηθάει.

Σε αυτό το κομμάτι, πώς σε έχει επηρεάσει ο Ρίκι στην κατανόηση του παιχνιδιού;

Πάρα πολύ. Νομίζω είναι ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών σε αυτό. Περισσότερο τον παρατηρώ παρά τον ρωτάω, γιατί είμαστε μαζί κάθε μέρα, προπονούμαστε μαζί κάθε μέρα, και βλέποντας τις αναγνώσεις που κάνει ως point guard με βοηθά στις αποφάσεις μου.

Ταυτόχρονα, ο Ρούμπιο έχει μιλήσει για τη μάχη του με την κατάθλιψη. Ποια ήταν η δυσκολότερη ψυχολογική προσαρμογή για εσένα;

Το να είμαι μακριά από το σπίτι, όταν στις ΗΠΑ ήμουν κάθε μέρα με φίλους και οικογένεια. Όταν ήρθα εδώ ήταν πολύ δύσκολο. Έμενα στο δωμάτιό μου όλη μέρα, μακριά από όλους. Γιατί σκεφτόμουν «δεν είστε οι φίλοι μου, δεν είστε η οικογένειά μου».

Στη Γερμανία;

Ναι. Όταν όμως αποφάσισα να ανοίξω λίγο την πόρτα, να τρώω με τους συμπαίκτες μου ή να βγαίνω στην πόλη, άλλαξαν όλα. Έκανε αυτό το ταξίδι πολύ πιο εύκολο και πλέον διασκεδαστικό. Νομίζω ότι το να αγκαλιάσω την κουλτούρα άλλαξε τα πάντα για μένα. Τρώγαμε όλοι μαζί κάθε μέρα και κάναμε παρέα όπως κάνουν οι αληθινοί φίλοι.

Αυτή η σεζόν για σένα στην Μπανταλόνα μοιάζει με σημείο καμπής από πλευράς στατιστικής, αλλά και ευθυνών. Τη βλέπεις ως χρονιά καθιέρωσής σου στην Ευρώπη;

Ναι, λόγω του επιπέδου στο οποίο το κάνω. Η ισπανική λίγκα είναι ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα στον κόσμο. Οπότε, το να παίζεις καλά εκεί είναι τιμή. Αλλά πέρσι στη Γερμανία ένιωσα ότι πραγματικά άνοιξα τους ορίζοντές μου σχετικά με το τι μπορώ να γίνω.

Παρ’ όλα αυτά, κοιτώντας μπροστά, νιώθεις έτοιμος για το επόμενο βήμα, ενδεχομένως την Ευρωλίγκα;

Ναι. Δηλαδή, αυτός ήταν πάντα ο στόχος μου από τη στιγμή που ήρθα εδώ. Πάντα ήθελα να γίνω παίκτης Ευρωλίγκας. Και νιώθω ότι πλέον βρίσκομαι ουσιαστικά σε αυτό το σημείο.

Άρα πιστεύεις ότι είσαι έτοιμος τώρα;

Ναι, σίγουρα. Χίλια τοις εκατό.

Πολλοί Αμερικανοί παίκτες δοκιμάζουν πρώτα τη G League, όμως εσύ επέλεξες να πας νωρίς στο εξωτερικό. Τι σε έκανε να ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο; Και πώς πιστεύεις ότι το ευρωπαϊκό μπάσκετ σε διαμόρφωσε διαφορετικά σε σχέση με το να έμενες στο αμερικανικό σύστημα;

Ειλικρινά, δεν είχα πραγματικά κάποια ευκαιρία στη G League. Και επίσης ξεκίνησα από την τρίτη κατηγορία στη Γερμανία, επειδή δεν είχα προτάσεις. Οπότε νομίζω ότι με βοήθησε περισσότερο το ότι ήρθα πρώτα εδώ, γιατί ήθελα να γίνω παίκτης ευρωπαϊκού τύπου. Έτσι, μπαίνοντας νωρίς στο ευρωπαϊκό σύστημα, διαμόρφωσα τον εαυτό μου ώστε να κατανοώ πώς παίζεται εδώ το παιχνίδι.

Υπήρξε κάποια που πραγματικά αμφισβήτησες την απόφασή σου να φύγεις από την Αμερική; Ίσως λόγω μοναξιάς, πολιτισμικού σοκ ή μιας δύσκολης περιόδου;

Νομίζω όταν πρωτοήρθα εδώ. Ήταν σαν ο κόσμος μου να έκανε μια πλήρη στροφή. Δεν ήξερα σε τι ακριβώς έμπαινα. Όλα έγιναν τόσο γρήγορα. Αλλά δεν μετανιώνω καμία από τις αποφάσεις μου. Νομίζω ότι το να αγκαλιάσω την κουλτούρα άνοιξε πραγματικά το τι θα μπορούσε να είναι αυτή η ζωή για μένα. Έχω μεγάλη πίστη. Προσεύχομαι κάθε μέρα για να με βοηθά στις αποφάσεις μου. Και νομίζω ότι αυτό με κρατά ήρεμο και προσγειωμένο, γνωρίζοντας ότι κάνω το σωστό ή παίρνω τη σωστή απόφαση.

Βλέπεις πλέον τις ΗΠΑ και όσα συμβαίνουν εκεί διαφορετικά;

Πάντα ήξερα ότι οι ΗΠΑ ήταν χαοτικές. Και είχαμε πάντα τα ζητήματά μας. Δεν νομίζω ότι τις βλέπω διαφορετικά. Απλώς τώρα έχω μια εξωτερική οπτική. Σαν να λέω: «Έτσι ίσως μας βλέπουν οι άλλοι». Ξέρεις τι εννοώ; Πάντα ήξερα πώς είναι η Αμερική. Αλλά το να δω και την άλλη οπτική έβαλε τα πράγματα σε άλλη λογική. Είμαστε μεγάλη χώρα. Έχουμε τεράστια επιρροή στη διασκέδαση και σε πολλά άλλα. Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά, όπου η Αμερική είναι διχασμένη πολιτικά. Μιλάω με συμπαίκτες μου για το πώς το βλέπουν. Και υπάρχουν πολλές διαφορετικές οπτικές.

Σε ποιον βαθμό θα έλεγες πως είναι αληθινές αυτές οι αντιλήψεις για τις ΗΠΑ;

Κατά 50%. Γιατί η Αμερική είναι σπουδαία χώρα. Έχουμε πολλά να προσφέρουμε. Αλλά έχουμε και προβλήματα και πολύ διχασμό που όλοι θέλουν να λυθεί. Δεν θέλω όμως να πιστεύει κανείς ότι όλα είναι άσχημα στην Αμερική. Γιατί αγαπώ τη χώρα μου. Οπότε έχω ακούσει και δει και τις δύο πλευρές.

Ως σκόρερ, ποιους παίκτες στην Ευρώπη απολαμβάνεις περισσότερο να παρακολουθείς;

Παίκτες όχι απαραίτητα όμοιους, αλλά από τους οποίους μπορώ να πάρω στοιχεία. Όπως ο Κέντρικ Ναν, επειδή είναι αριστερόχειρας scoring γκαρντ. Μου αρέσει να βλέπω τον Τάιλερ Ντόρσεϊ. Εγώ έχω μια ηρεμία στο παιχνίδι μου, αλλά μου αρέσει να βλέπω το αντίθετο, γιατί εκείνος είναι πιο εκρηκτικός. Μου αρέσει να παίζω εναντίον τέτοιων παικτών. Αυτοί είναι οι δύο που έχω τώρα στο μυαλό μου.

Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο του παιχνιδιού τους που θαυμάζεις περισσότερο;

Στον Κέντρικ Ναν, η αποφασιστικότητά του. Παραμένει επιθετικός. Δεν αφήνει κανέναν να αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζει το παιχνίδι. Αυτό θα ήθελα να πάρω από εκείνον. Όσο για τον Τάιλερ; Το πάθος του. Καταλαβαίνεις ότι του αρέσει ο ανταγωνισμός. Αυτό είναι πολύ σημαντικό εδώ. Να έχεις αυτή τη νοοτροπία «δεν κάνω πίσω». Και η αυτοπεποίθησή του έχει αλλάξει πάρα πολύ.

Αναλύοντας το δικό σου παιχνίδι, ποια είναι η δεξιότητα ή νοητική προσαρμογή που μπορεί να σε ανεβάσει επίπεδο;

Νομίζω ότι το παιχνίδι έχει επιβραδυνθεί για μένα. Όσο ανεβαίνεις επίπεδο, σωματικά τα πράγματα αλλάζουν. Οι παίκτες είναι μεγαλύτεροι, πιο γρήγοροι, πιο δυνατοί. Συνεχίζω να εξελίσσω τις δεξιότητές μου, αλλά πρέπει να αντέχεις τις επαφές, ειδικά αν παίζεις Ευρωλίγκα. Υπάρχουν δύο ή τρία παιχνίδια την εβδομάδα, άρα το σώμα σου πρέπει να αντέχει, αλλιώς τραυματίζεσαι και δεν παίζεις. Οπότε τώρα είναι κυρίως θέμα φυσικής κατάστασης.

Βλέπεις το σκοράρισμα καθαρά ως μπασκετική δεξιότητα, ως ευθύνη ή ως μορφή αυτοέκφρασης; Τι λέει το παιχνίδι σου για την προσωπικότητά σου; Το έχεις σκεφτεί;

Ναι. Πολλοί με βλέπουν ως πολύ ήρεμο, σαν έναν «ήρεμο δολοφόνο», επειδή δεν δείχνω πολλά συναισθήματα στο πρόσωπό μου, κάτι που προσπαθώ να βελτιώσω. Αλλά για μένα προσωπικά, η ηρεμία είναι και ο τρόπος που ζω. Είμαι χαλαρός άνθρωπος και νομίζω αυτό αντανακλάται στο παρκέ.

Αν μπορούσες να φέρεις έναν παίκτη από το BCL ή την Ευρωλίγκα στη Μπανταλόνα, ποιον θα διάλεγες και γιατί;

Μια απρόβλεπτη επιλογή: Γιαν Βέσελι. Νομίζω ότι ο τρόπος που παίζουμε και ο τρόπος που παίζει εκείνος θα ταίριαζαν σαν τέλειο παζλ. Μας λείπουν δύο ψηλοί τώρα. Ο τρόπος που ο Βέσελι σκέφτεται το παιχνίδι φανερώνει τις γνώσεις του. Θεωρώ ότι είμαστε ομάδα υψηλού μπασκετικού IQ και πιστεύω ότι θα το ανέβαζε επίπεδο. Θα ήταν ιδανικό φιτ.

Οι παίκτες λένε συχνά ότι δεν διαβάζουν κριτικές. Όμως όλοι κάποια στιγμή ακούν τον «θόρυβο». Ποια ήταν η ταμπέλα που διαρκώς έπρεπε να διαψεύσεις;

Για πολύ καιρό έλεγαν ότι είμαι πολύ αδύνατος. Ότι πρέπει να βάλω κιλά και μυϊκή μάζα. Πολύ λεπτός. Αλλά νιώθω ότι το ξεπέρασα αυτό.

Με ποιον τρόπο;

Προσπάθησα να παίξω πιο δυνατά. Να δείξω ότι δεν με μετακινούν εύκολα. Και επίσης έχω δυναμώσει από τότε που ήρθα στην Ευρώπη. Για μένα τώρα όλα είναι θέμα αυτοπεποίθησης. Αν κάποιος πει ότι είμαι αδύναμος, εντάξει — απόδειξέ το. «Δεν μπορείς να βάλεις αυτό το σουτ;» Θα το δούμε. Νιώθω ότι η αυτοπεποίθησή μου είναι στο ταβάνι τώρα.

Παίζεις περισσότερο από αγάπη για το παιχνίδι ή επειδή έχεις ακόμη κάτι να αποδείξεις;

Αγαπώ το μπάσκετ βαθιά. Είναι μέρος της ζωής μου από τεσσάρων ετών. Αλλά πάντα νιώθω ότι έχω κάτι να αποδείξω. Προέρχομαι από μικρό κολέγιο και τώρα βρίσκομαι κοντά στην Ευρωλίγκα. Όταν ήρθα εδώ, πολλοί δεν πίστευαν ότι θα παίζω έτσι. Οπότε λέω: «Δείτε αυτό». Προσπαθώ πάντα να ξεπερνώ τις προσδοκίες.

Λαμβάνεις υπόψη την κριτική;

Τη λαμβάνω με επιφύλαξη, αλλά με βοηθά ψυχολογικά. Θέλω να γνωρίζω τα αρνητικά για να αποδείξω ότι κάνουν λάθος. Έχω αυτή τη συνήθεια.