Ο Σάσα Βεζένκοφ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της EuroLeague και κατέκτησε το βραβείο «Αλφόνσο Φορντ» — μία διάκριση που έχει ξεχωριστή σημασία για τον ίδιο.
Εδώ και περίπου 20 χρόνια, από τη σεζόν 2004-05, το βραβείο του πρώτου σκόρερ της EuroLeague φέρει την ονομασία «Alphonso Ford EuroLeague Top Scorer Trophy». Η μετονομασία αυτή ήρθε λίγο μετά τον πρόωρο χαμό του Αλφόνσο Φορντ, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 33 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα σπουδαίο αγωνιστικό αποτύπωμα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Ένας χαρισματικός σκόρερ, που πέρασε και από την Ελλάδα, αγωνιζόμενος σε Παπάγου, Σπόρτινγκ και Περιστέρι, πριν κάνει το μεγάλο βήμα για τον Ολυμπιακό τη σεζόν 2001-02. Ήταν πρώτος σκόρερ της EuroLeague το 2001 και το 2002, ενώ συνέχισε να εντυπωσιάζει και με τη Σιένα. Ένας παίκτης με χαρισματική ευχέρεια στο σκοράρισμα, εξαιρετική επαφή με το αντίπαλο καλάθι, διαθέτοντας ένα εντυπωσιακό εκτελεστικό ένστικτο. Στην καριέρα του στη διοργάνωση είχε μέσο όρο 22.2 πόντους, με 54.1% στα δίποντα και 40% στα τρίποντα — αριθμοί που αποτυπώνουν το μέγεθός του.
Ο Σάσα Βεζένκοφ είναι εκείνος που κατέκτησε φέτος το συγκεκριμένο βραβείο, ολοκληρώνοντας τη regular season με 19.4 πόντους κατά μέσο όρο, όντας ο κορυφαίος σκόρερ της διοργάνωσης. Πρόκειται για τη δεύτερη φορά στην καριέρα του που φτάνει σε αυτή τη διάκριση, μετά και τη σεζόν 2022-23, όταν είχε 17.6 πόντους.
Βραβείο με προσωπική διάσταση
Πέρα από την προφανή ηθική επιβράβευση, όμως, το συγκεκριμένο βραβείο έχει για τον Βούλγαρο φόργουορντ μία πιο προσωπική διάσταση. Δεν αφορά απλώς έναν τίτλο, αλλά ένα όνομα που συνδέεται άμεσα με τον Ολυμπιακό και με μία σπουδαία προσωπικότητα του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Υπάρχει, όμως, και ένας ακόμη λόγος που κάνει αυτή τη διάκριση ακόμη πιο ξεχωριστή. Ο Αλφόνσο Φορντ συνεργάστηκε στη μεγαλύτερη διάρκεια της καριέρας του με τον Έλληνα μάνατζερ του Βεζένκοφ, Νίκο Λώτσο. Ο άνθρωπος που καθοδηγεί επαγγελματικά τον Βούλγαρο φόργουορντ από τα πρώτα του βήματα στο επαγγελματικό μπάσκετ, ο ατζέντης που διαχειρίστηκε τη μεταγραφή (2018), αλλά και την επιστροφή του αριστερόχειρα φόργουορντ στον Ολυμπιακό (2024), ήταν δίπλα σε έναν από τους μεγαλύτερους σκόρερ που πέρασαν από την EuroLeague. Μέχρι το τέλος της διαδρομής του στο σπορ, ζώντας από κοντά και τη μεγάλη περιπέτεια της υγείας του.
Μέσα από αυτή τη σύνδεση, ο Σάσα Βεζένκοφ έχει μεγαλώσει μπασκετικά ακούγοντας ιστορίες για τον Αλφόνσο Φορντ — για την εργατικότητά του, την προσήλωσή του και το μαχητικό του πνεύμα. Στοιχεία που δεν τον καθιέρωσαν μόνο ως σπουδαίο σκόρερ, αλλά και ως πρότυπο επαγγελματία. Και ίσως τελικά αυτό να είναι που δίνει στο συγκεκριμένο βραβείο τη μεγαλύτερη αξία: δεν αποτελεί απλώς μία ατομική διάκριση, αλλά μία άτυπη συνέχεια μιας μπασκετικής κληρονομιάς.
Ένας εξελιγμένος Βεζένκοφ φέτος
Έκανε καταπληκτική regular season φέτος, τερμάτισε στην πρώτη θέση στο σύστημα αξιολόγησης της EuroLeague, ενώ είναι και ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης. Έκανε έξοχη σεζόν, βελτιώνοντας αισθητά και το παιχνίδι του. Για αρκετούς, o Σάσα Βεζένκοφ δεν συγκαταλέγεται στους λεγόμενους «αυτόφωτους» παίκτες, καθώς δεν διαθέτει την κλασική «προσωπική φάση» που τραβάει το βλέμμα. Κι όμως, αποτελεί μια μπασκετική αντίφαση. Οτρόπος με τον οποίο διαβάζει το παιχνίδι, κινείται μακριά από την μπάλα και εκμεταλλεύεται τα κενά της άμυνας, σε συνδυασμό με τη σταθερή του επαφή με το καλάθι, τον κάνουν ξεχωριστό. Κάνει τα δύσκολα να φαίνονται εύκολα, αλλά δεν είναι. Αγωνίζεται με τέτοια συνέπεια και «έξυπνη» παρουσία στο παρκέ, που ουσιαστικά αναγκάζει τους συμπαίκτες του να τον εντοπίσουν. Δεν λάμπει με τον συνηθισμένο τρόπο, αλλά φωτίζει το παιχνίδι με τη δική του, ιδιαίτερη λογική.
Ο Σάσα Βεζένκοφ φέτος μας δείχνει ένα εμπλουτισμένο επιθετικό προφίλ. Το ρεπερτόριό του δεν βασίζεται στα κοψίματα και στα στατικά τρίποντα. Είναι εξαιρετικός στο mid post, βάζει την μπάλα κάτω και θα γυρίσει με πλάτη για να τελειώσει τις φάσεις, διαθέτοντας ένα γρήγορο release που ζορίζει τον κάθε αντίπαλο. Πλέον, χρησιμοποιεί και την μπάλα, ντριμπλάρει περισσότερο όταν χρειαστεί, έχει ανεβάσει τα ποσοστά ευστοχίας του από την περιφέρεια, εκτελεί καλά και από μέση απόσταση, βρήκε ξανά τον ρόλο του μέσα στο ροτέισον -ειδικά από τη στιγμή ο Φουρνιέ έρχεται από τον πάγκο- και κυρίως δείχνει να έχει σκληρύνει αγωνιστικά, αλλά και πνευματικά,, για να οδηγήσει τον Ολυμπιακό μέχρι το τέλος της διαδρομής.