Με 20.5 πόντους, 72.7% στα δίποντα και 57.1% στα τρίποντα, ο εντυπωσιακός Βεζένκοφ διέλυσε την άμυνα της Μονακό και βρήκε «αντίδοτο» στην άμυνα «δηλητήριο» του Τζαρόν Μπλόσομγκεϊμ.
O Σάσα Βεζένκοφ πραγματοποίησε μία καταπληκτική regular season. Ολοκλήρωσε την κανονική περίοδο όντας ο πρώτος σκόρερ της EuroLeague, είχε τον μεγαλύτερο βαθμό στο σύστημα αξιολόγησης και δικαίως κατέκτησε για δεύτερη φορά στην καριέρα του τον τίτλο του MVP στη διοργάνωση. Ήταν ο ηγέτης του Ολυμπιακού, οδηγώντας την ομάδα του στην κορυφή της κατάταξης.
Η κλάση του Βούλγαρου φόργουορντ δεδομένη, αλλά το γεγονός πως οι Πειραιώτες κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τη Μονακό στα playoffs δημιούργησε ερωτήματα. Οι «ερυθρόλευκοι» είναι το φαβορί στη σειρά, αλλά οι Μονεγάσκοι έχουν τον τρόπο τους να δημιουργούν προβλήματα στο συγκρότημα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Πέρα από το 2-0 που μέτρησαν στη regular season και την περσινή επικράτηση τους στον ημιτελικό του Final Four, έβαζαν και πάντα δυσκολίες στην απόδοση τουΣάσα Βεζένκοφ. Κυρίως με την άμυνα του Τζαρόν Μπλόσομγκεϊμ πάνω στον Βούλγαρο φόργουορντ, λες και λειτουργούσε σαν «κρυπτονίτης» στον «superman» του Ολυμπιακού. Ο Αμερικανός φόργουορντ έπαιζε πάνω του άμυνα με πρόσωπο -δεν κοίταγε την μπάλα, παρά μόνο τον παίκτη- και είχε γίνει… σκιά του. Δεν τον άφησε να κινηθεί μακριά από την μπάλα, ούτε και να βρει χώρους για τα σουτ, ενώ του περιόριζε και τις καταστάσεις που θέλει για να γίνει παραγωγικός στην επίθεση. Τον έβγαζε εκτός ρυθμού.
Ο Σάσα «εξαφάνισε» τον Μπλόσομγκεϊμ
Αυτή τη φορά, όμως, σε μία σειρά πρόκληση όχι μόνο για τον Ολυμπιακό, αλλά και για τον Σάσα Βεζένκοφ, ο νούμερο «14» των «ερυθρολεύκων» έκανε θραύση! Παρουσιάστηκε πανέτοιμος, τόσο αγωνιστικά, όσο και πνευματικά «ξορκίζοντας» την άμυνα της Μονακό, βρίσκοντας «αντίδοτο» στην άμυνα… δηλητήριο του Τζαρόν Μπλόσομγκείμ. Toν «εξαφάνισε» και από ένα σημείο και μετά, ο αθλητικός φόργουορντ των Μονεγάσκων φάνηκε να παραδίνεται στην μπασκετική ιδιοφυία του φετινού MVP της Euroleague. Ο Βούλγαρος φόργουορντ έδωσε ρεσιτάλ στα δύο πρώτα ματς των Πειραιωτών στο ΣΕΦ απέναντι στους Μονεγάσκους, έκανε ό,τι ήθελε στην επίθεση, οδηγώντας την ομάδα του σε ένα άνετο 2-0 στα playoffs στο ΣΕΦ.
Άφηνε γρήγορα την μπάλα από τα χέρια του, έκανε επίδειξη του ταλέντου του στο να σκοράρει με ελάχιστες ντρίμπλες, βρίσκοντας τον τρόπο να φτάνει στο καλάθι με κάθε τρόπο, όντας εντυπωσιακά αποτελεσματικός. Με κίνηση μακριά από την μπάλα, με κοψίματα μέσα στη ρακέτα, με σουτ από μέση απόσταση, έχοντας πάρει… φωτιά από την περιφέρεια, ρίχνοντας «βόμβες» όντας και εκτός ισορροπίας. Είναι χαρακτηριστικό πως στα δύο ματς των playoffs στο ΣΕΦ μέτρησε απέναντι στους Γάλλους 20.5 πόντους μέσον όρο, με 72.7% στα δίποντα (8/11), 57.1% στα τρίποντα (8/14), 4.5 ριμπάουντ και 1.0 ασίστ, σε μόλις 22.4 λεπτά συμμετοχής.
Η μοναδικότητα του Βεζένκοφ
Αυτό που κάνει τον Σάσα Βεζένκοφ να ξεχωρίζει διαχρονικά είναι η μοναδική του ικανότητα να είναι παραγωγικός στην επίθεση σε ελάχιστες κατοχές. Δεν πρόκειται για έναν παίκτη που χρειάζεται να «στηθεί» ένα σύστημα γύρω του για να σκοράρει. Αντιθέτως, βρίσκει τρόπους να είναι αποδοτικός μέσα στη ροή του παιχνιδιού, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία. Θα βρει τρόπο να βάλει τους πόντους του μέσα από το σύστημα, θα δημιουργήσει καταστάσεις, θα δώσει λύσεις, θα τιμωρήσει την αντίπαλη άμυνα.
Αποτελεί ίσως τον κορυφαίο παίκτη στην Ευρώπη στο διάβασμα των χώρων. Η ικανότητά του να κινείται διαρκώς χωρίς την μπάλα είναι αυτή που αποδιοργανώνει τις αντίπαλες άμυνες και δημιουργεί προϋποθέσεις για εύκολα καλάθια για τον Ολυμπιακό. Δεν είναι τυχαίο πως συχνά ολοκληρώνει παιχνίδια κοντά στους 20 πόντους, έχοντας ελάχιστες ντρίπλες. Βρίσκεται πάντα στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή, «διαβάζοντας» την εξέλιξη κάθε φάσης. Οι τρόποι με τους οποίους σκοράρει επιβεβαιώνουν τη μοναδικότητά του, καθώς η φετινή σεζόν ανέδειξε ξανά το πόσο πολυδιάστατος και αποδοτικός μπορεί να είναι χωρίς να χρειάζεται να κρατά την μπάλα στα χέρια του.
Για αρκετούς, o Σάσα Βεζένκοφ δεν συγκαταλέγεται στους λεγόμενους «αυτόφωτους» παίκτες, καθώς δεν διαθέτει την κλασική «προσωπική φάση» που τραβάει το βλέμμα. Κι όμως, αποτελεί μια μπασκετική αντίφαση. Ο τρόπος με τον οποίο διαβάζει το παιχνίδι, κινείται μακριά από την μπάλα και εκμεταλλεύεται τα κενά της άμυνας, σε συνδυασμό με τη σταθερή του επαφή με το καλάθι, τον κάνουν ξεχωριστό. Κάνει τα δύσκολα να φαίνονται εύκολα, αλλά δεν είναι. Αγωνίζεται με τέτοια συνέπεια και «έξυπνη» παρουσία στο παρκέ, που ουσιαστικά αναγκάζει τους συμπαίκτες του να τον εντοπίσουν. Δεν λάμπει με τον συνηθισμένο τρόπο, αλλά φωτίζει το παιχνίδι με τη δική του, ιδιαίτερη λογική.