EuroLeague
Οι συνθήκες δεν υπέρ του Παναθηναϊκού εν όψει των τελικών με τον Ολυμπιακό, ωστόσο οι πράσινοι έχουν συνηθίσει φέτος να παίζουν... με την πλάτη στον τοίχο.
Οι τελικοί του Παναθηναϊκού AKTOR με τον Ολυμπιακό έρχονται σε μία παράξενη εποχή για τους πράσινους και στην καλύτερη δυνατή για τους ερυθρόλευκους. Η αποτυχία πρόκριση στο Final Four και η εικόνα μετά από αυτή –όπως εύστοχα επεσήμανε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος– σε συνάρτηση κιόλας με την κατάκτησή της από τον αιώνιο αντίπαλο, σίγουρα δημιουργεί την αίσθηση πως το τριφύλλι παίζει με την πλάτη στον τοίχο.
Πράγματι, αυτό ισχύει. Δεν ήταν άλλωστε τυχαία και η απαίτηση του ισχυρού άνδρα της ΚΑΕ να πάρει το πρωτάθλημα η ομάδα. Όχι επειδή… απλά το θέλει, αλλά επειδή ξέρει πως η ομάδα του είναι ικανή να πετύχει κάτι τέτοιο. Σε αυτήν την ολιστικά περίεργη χρονιά, ο Παναθηναϊκός έχει βρεθεί πολλές φορές σε δύσκολη θέση. Όλα ξεκίνησαν με το που μπήκε το 2026. Τότε μάλιστα είχε παρέμβει ξανά ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος στην προπόνηση των πράσινων, δίχως ωστόσο να δείχνει το -πολύ αυστηρότερο- πρόσωπο που έδειξε τη Δευτέρα (1/6).
Τότε, ο Παναθηναϊκός είχε ηττηθεί από τον Ολυμπιακό στο ντέρμπι της EuroLeague, ενώ μετά ακολούθησε και η επίσης εντός έδρας ήττα από την Αρμάνι Μιλάνο. Το κακό φεγγάρι συνεχίστηκε για τους πράσινους, γνωρίζοντας ενδιάμεσα την ήττα από Μπάγερν και Μακάμπι Τελ Αβίβ, δύο ομάδες σαφώς χειρότερες από τους πράσινους. Το φεγγάρι ωστόσο ήταν… πανσέληνος, αφού συνεχίστηκε η εκτεταμμένα κακή περίοδος μέχρι και τα μέσα του Φλεβάρη.
Ήττες από Παρτιζάν, Φενέρμπαχτσε (με το μπάζερ μπίτερ του Μπόλντγουιν), παραλίγο ήττα από την τελευταία Βιλερμπάν, αλλά και ήττες στη Stoiximan GBL από Άρη και τον ουραγό Κολοσσό! Όλα ήρθαν ωστόσο να στρώσουν μετά και από το τελευταίο αποτελέσμα, αφού το τριφύλλι κατέβηκε στην Κρήτη με τον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις να αποτελεί πλέον μέλος του έμψυχου δυναμικού της ομάδας και να παρουσιάζει ένα άκρως σοβαρό πρόσωπο στα τρία ματς στο Allwyn Final 8.
Νίκη με 101-71 επί του ΠΑΟΚ στα προημιτελικά, 61-91 επί του Ηρακλή στα ημιτελικά και 68-79 επί του Ολυμπιακού στον τελικό. Μία μάλιστα άνετη νίκη, ενώ τα… φεγγάρια έλεγαν το αντίθετο. Φυσικά, μιλάμε για μία διαφορετική κατάσταση σήμερα σε σχέση με τότε, αφού τον Φλεβάρη μιλάμε για απλά αποτελέσματα και τον Ιούνιο για αποτυχία πρόκρισης στο Final Four και αντίστοιχα κατάκτησης της EuroLeague.
Όμως, οι παίκτες του Αταμάν έδειξαν και σε μία άλλη πολύ δύσκολη στιγμή πως μπορούν να βγουν δυνατοί από μία αποτυχία. Αμέσως μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου, ήρθαν τρεις απανωτές ήττες από Παρί, Ολυμπιακό και Ηρακλή, με μπάζερ μπίτερ μάλιστα η τελευταία. Έκτοτε όμως, ο Παναθηναϊκός πήρε σημαντικότατες νίκες κόντρα σε Ζαλγκίρις, Ερυθρό Αστέρα, Ντουμπάι και Μονακό, που τον κράτησαν ζωντανό στο κόλπο του πλεονεκτήματος έδρας, το οποίο ωστόσο δεν ήρθε εν τέλει.
Παρόλα αυτά, η αντίδραση που έβγαλε ξανά τότε ο επτά φορές πρωταθλητής Ευρώπης ήταν ψήγμα του… survivor instinct που διαθέτει. Το ίδιο μπορούμε να πούμε πως συνέβη όταν και συμμετείχε στα play-in με τη Μονακό, στην πρωτόγνωρη και άχαρη αυτή διαδικασία, την οποία μετέτρεψε ωστόσο σε υγιεινό περίπατο. Φυσικά, όταν από την άλλη βρέθηκε στο 2-0 επί της Βαλένθια, το οποίο έγινε 2-2, δεν κατάφερε να βγάλει αυτό το αντανακλαστικό όντας κατώτερος των περιστάσεων στο Game 5 της Roig Arena.
Όπως και να ‘χει, με οδηγό κυρίως την κατάκτηση του Κυπέλλου, που έγινε άλλωστε και κόντρα στον Ολυμπιακό, ο Παναθηναϊκός καλείται για μία τελευταία φορά φέτος στην περίεργη αυτή χρονιά για εκείνον να βγάλει αντίδραση. Δεν υπάρχουν άλλα ματς μπροστά, μόνος στόχος είναι το double. Όλοι θα πρέπει να παίξουν στο 100% και να κλείσουν τη σεζόν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Με μία γλυκιά νότα, μετά και τις αρκετές απογοητεύσεις, με μεγαλύτερη πίκρα φυσικά τον αποκλεισμό από το Final Four, που γινόταν σπίτι του.
