ΠΑΟΚ FOREVER 11
EuroLeague
Ο Ανδρέας Πιστιόλης μιλά στο Sportal για την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, την απουσία από την EuroLeague, τις ισορροπίες που αλλάζουν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και την «εκρηκτική» πραγματικότητα των playoffs για τους Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.
Σε μια περίοδο όπου το ευρωπαϊκό μπάσκετ δοκιμάζει τα όριά του εντός και εκτός παρκέ, ο Ανδρέας Πιστιόλης καταθέτει στο Sportal μια ψύχραιμη αλλά διεισδυτική ματιά για όσα καθορίζουν το παρόν και το μέλλον του αθλήματος. Από την κατάκτηση του παρθενικού Winline Basket Cup με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και τη διαχείριση της καθημερινότητας εκτός EuroLeague, μέχρι τις γεωπολιτικές ισορροπίες που επηρεάζουν το παιχνίδι, η ανάλυσή του ξεφεύγει από τα τετριμμένα και τονίζει τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στον αθλητισμό και την πραγματικότητα.
Την ίδια στιγμή, με το βλέμμα στραμμένο στην τελική ευθεία της σεζόν στην Euroleague, αναδεικνύει τη σημασία του momentum, της ψυχολογίας και της εμπειρίας σε μια EuroLeague που μοιάζει πιο ανοιχτή και απαιτητική από ποτέ. Με ξεκάθαρες τοποθετήσεις για τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό και τις ισορροπίες των playoffs, αλλά και με έντονους προβληματισμούς για την «εισβολή» νέων δυνάμεων στο ευρωπαϊκό οικοσύστημα, ο Έλληνας τεχνικός χαρτογραφεί ένα τοπίο γεμάτο προκλήσεις, ευκαιρίες και κρίσιμες αποφάσεις.
Αναλυτικά η συνέντευξη του Ανδρέα Πιστιόλη
Η κατάκτηση του Winline Basket Cup και γενικότερα η εικόνα της ΤΣΣΚΑ σας δίνει αισιόδοξα μηνύματα για την ετοιμότητα της ομάδας μπαίνοντας στην τελική ευθεία της σεζόν; Είναι στο επίπεδο που έχετε σχεδιάσει;
«Είμαστε αυτή τη στιγμή σε πολύ καλή κατάσταση. Είμαστε υγιείς, έχουμε βρει καλό ρυθμό, κάτι που φαίνεται μέσα στο γήπεδο. Το βασικό είναι ότι, παρότι είχαμε έναν πολύ δύσκολο μήνα και πολλές επιτυχίες, δεν είχαμε απώλειες ή τραυματισμούς. Η αλήθεια είναι ότι οι παίκτες έχουν επιβαρυνθεί πολύ το τελευταίο διάστημα, έτσι είναι το πρόγραμμα, αλλά το διαχειριστήκαμε σωστά και καταφέραμε να βρούμε αυτόν τον ρυθμό την κατάλληλη περίοδο.
Οπότε αυτή τη στιγμή είμαστε σε καλή κατάσταση. Το ζητούμενο είναι να διατηρήσουμε αυτό το momentum και να το μεταφέρουμε στα playoffs. Είναι μια μικρή πρόκληση, γιατί έχουμε ήδη εξασφαλίσει την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο της VTB League, οπότε πρέπει να κρατήσουμε το κίνητρο και τη σοβαρότητά μας στα επόμενα παιχνίδια, ώστε να μπούμε δυνατά στα playoffs.»
Είστε σε μια ομάδα που ανήκει στις κορυφαίες της Ευρώπης. Πώς βιώνεται το γεγονός ότι, πλησιάζοντας στο Final Four της EuroLeague, η ΤΣΣΚΑ είναι εκτός αυτής της διαδικασίας;
«Είναι μια κατάσταση που προφανώς δεν μας αρέσει. Προφανώς πιστεύουμε ότι ανήκουμε στην EuroLeague, άλλωστε η ΤΣΣΚΑ είναι ιδρυτικό μέλος της διοργάνωσης. Αυτή τη στιγμή όμως βλέπουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Παγκοσμίως βιώνουμε μια κατάσταση που είχαμε πολλά χρόνια να δούμε και εμείς είμαστε μια παράπλευρη απώλεια, όχι πολύ σοβαρή, αλλά που μας επηρεάζει. Είμαστε συγκεντρωμένοι σε αυτό που έχουμε μπροστά μας.
Δεν κλαίμε τη μοίρα μας επειδή δεν είμαστε στην EuroLeague, ούτε φωνάζουμε για αδικία. Αυτή είναι η κατάσταση, καταλαβαίνουμε γιατί υπάρχει και τη διαχειριζόμαστε. Δουλεύουμε όσο πιο σοβαρά γίνεται για να κρατήσουμε το επίπεδο του συλλόγου ψηλά και, όταν έρθει η ώρα να επιστρέψουμε στην EuroLeague, να είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε.»
Τη στιγμή που οι ομάδες της Ρωσίας είναι εκτός EuroLeague, εκείνες του Ισραήλ συμμετέχουν κανονικά. Θεωρείτε ότι είναι άδικο;
«Όχι, δεν θα το έλεγα αυτό. Δεν θα είχαμε καμία ικανοποίηση αν δεν συμμετείχαν οι ισραηλινές ομάδες. Θέλουμε απλά να είμαστε και εμείς εκεί. Καταλαβαίνουμε τους λόγους και δεν μας απασχολεί ούτε μας επηρεάζει. Δεν θέλουμε να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τις ισραηλινές ομάδες. Ο αθλητισμός έχει σκοπό να ενώνει. Είναι μια διαδικασία ανταγωνιστική, αλλά στην ουσία του φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Θέλουμε να είναι το Ισραήλ μέσα, η Ρωσία μέσα.
Θέλουμε να καταλαβαίνουμε ότι οι πολιτικές αποφάσεις και τα γεγονότα δεν έχουν να κάνουν με τους αθλητές που θέλουν να αγωνίζονται σε πνεύμα συνεργασίας. Δύο ομάδες που παίζουν αντίπαλες δεν σημαίνει ότι μισιούνται. Αυτό συμβαίνει στα εγχώρια ντέρμπι, όπως Παρτιζάν–Ερυθρός Αστέρας. Στις διεθνείς διοργανώσεις υπάρχει συνεργασία και χαρά. Αυτό θέλουμε: να είμαστε κομμάτι της EuroLeague, όπως και οι ομάδες του Ισραήλ, και να λύνονται όλα μέσα στο γήπεδο. Δεν αισθανόμαστε ότι αδικούμαστε.»
Πώς επηρεάζει η απομόνωση του ρωσικού πρωταθλήματος την έλευση παικτών;
«Σίγουρα μας έχει επηρεάσει. Η ΤΣΣΚΑ δεν μπορεί πλέον να φέρει τα μεγάλα ονόματα του παρελθόντος, ενώ έχει επηρεαστεί και οικονομικά λόγω της απουσίας από την EuroLeague. Επιπλέον, υπάρχουν και εξωαγωνιστικοί λόγοι, κάποιοι παίκτες, όπως οι Λιθουανοί ή οι Γεωργιανοί, δεν θέλουν να έρθουν στη Ρωσία, κάτι που είναι απολύτως κατανοητό. Παρόλα αυτά, παραμένουμε ένας σοβαρός και οργανωμένος σύλλογος. Το πρωτάθλημά μας είναι ανταγωνιστικό και δεν είναι ένας προορισμός όπου οι παίκτες έρχονται απλώς για τα χρήματα και εξαφανίζονται. Αντιθέτως, αρκετοί αθλητές έχουν εξελιχθεί εδώ και έχουν κάνει το επόμενο βήμα προς την EuroLeague. Άρα υπάρχει ακόμη ενδιαφέρον και προοπτική. Σίγουρα υπάρχει πρόκληση στο scouting και στις μεταγραφές, αλλά προσαρμοζόμαστε στις συνθήκες.»
Βλέπουμε εξωτερικούς παράγοντες, όπως ομάδες από την Αραβία ή το NBA, να επηρεάζουν το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Πιστεύετε ότι αυτό θα βοηθήσει;
«Αυτό θα φανεί σε βάθος χρόνου. Είναι δύο διαφορετικές περιπτώσεις, άλλο οι ομάδες από την Αραβία και άλλο το NBA. Οι ομάδες από την Αραβία θέλουν να συμμετέχουν, να προσφέρουν με τα οικονομικά τους δεδομένα και να προσελκύσουν παίκτες. Το ζήτημα είναι εκεί πως αντιδράσει το ευρωπαϊκό μπάσκετ και τι δίνει και αν όντως ήρθαν για να μείνουν ή είναι απλά ένα πυροτέχνημα. Δεν μπορείς να βάλεις στην ζυγαριά αυτές τι ομάδες μαζί με τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό και την Ρεάλ, που πάντα θα είναι εκεί. Αυτές οι ομάδες είναι το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Καλό θα είναι να επεκτείνεται το ευρωπαϊκό μπάσκετ και να εξελίσσεται. Καλό θα ήταν αν όντως κάτι προσφέρει όλο αυτό να μην περιοριζόμαστε στα γεωγραφικά όρια και να φτιάξουμε την δική μας γεωγραφία στο μπάσκετ.
Το NBA όμως είναι άλλη περίπτωση, δεν έρχεται για να προσαρμοστεί, αλλά για να καταβάλει το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σε αυτό είμαι πιο σκεπτικός. Από την μία βλέπουμε ότι το ιδανικό παράδειγμα για όλα είναι το NBA, στο τρόπο λειτουργείας και στο οικονομικό κομμάτι, αλλά δεν ξέρουμε αυτό πως αυτό μπορεί να συνδυαστεί στην Ευρώπη ή πως οι Αμερικάνοι αντιλαμβάνονται την ευρωπαϊκή ψυχοσύνθεση ώστε να δημιουργηθεί αυτό το υβρίδιο, μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής. Διότι δεν είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι και λαοί και δεν θα έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ ήδη αντιμετωπίζει εσωτερικές διαφωνίες μεταξύ EuroLeague και FIBA, και η προσθήκη ενός τρίτου ισχυρού πόλου μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερη αστάθεια».
Πώς μπορούν να λυθούν οι διαφορές ανάμεσα σε EuroLeague, FIBA και NBA;
«Δεν είναι εύκολο. Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι αυτή η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη και κρατά πίσω το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Προφανώς σε αυτό το κομμάτι κανείς δεν βλέπει το συμφέρον του μπάσκετ, αλλά την δική του πλευρά. Αν δεν υπήρχε αυτή η διαμάχη, το άθλημα θα είχε εξελιχθεί πολύ περισσότερο. Δυστυχώς, κάθε πλευρά κοιτάζει κυρίως το δικό της συμφέρον. Οι λύσεις έρχονται είτε μέσω συνεννόησης και λογικής είτε μέσω επικράτησης του ισχυρότερου. Προς το παρόν δεν υπάρχει ξεκάθαρη κατεύθυνση. Βάζοντας και το NBA ως τρίτη παράμετρο καλό δεν είναι. Ίσως αυτό να φέρει την ισορροπία ανάλογα με το που θα ταχθεί το NBA, με την Euroleague ή την FIBA και θα σταματήσει το αδιέξοδο που υπάρχει στην Ευρώπη».
Έχοντας την εμπειρία των Final Four και κατακτήσεις τίτλων, δίπλα σε κορυφαίους προπονητές όπως ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και Δημήτρης Ιτούδης θα ήθελα το σχόλιο σας για το τι διαφορετικό μπορούμε να περιμένουμε στα playoffs και το Final Four απ´ όσα έχουμε δει μέχρι τώρα από τις ομάδες συνολικά;
«Κατά κανόνα στην Euroleague όλα ξεκινούν τώρα. Η κατάσταση δείχνει ότι οι ομάδες που έχουν βρει ισορροπία και ρόλους, καλή ατμόσφαιρα, κίνητρο και ψυχολογία, αυτό που λέμε «καλό momentum», είναι αυτές που αποκτούν το προβάδισμα. Δεν παίζει τόσο ρόλο η θέση στην κατάταξη ή οι ήττες που έχουν προηγηθεί, αλλά το σε τι κατάσταση βρίσκεται μια ομάδα τη δεδομένη στιγμή και πόσο «υγιής» είναι αγωνιστικά και πνευματικά. Πέρσι αυτό φάνηκε ξεκάθαρα με τη Φενέρμπαχτσε, η οποία ακόμα και στα τελευταία παιχνίδια της regular season έδειχνε ότι είχε βρει ρυθμό και μπήκε σε play-offs και Final Four ως ομάδα με το καλύτερο momentum. Αυτή τη στιγμή, πάντως, φαίνεται πως έχουν πολύ καλό momentum οι δύο ισπανικές ομάδες ιδίως η Βαλένθια, η οποία δεν έχει πίεση και παίζει ποιοτικό μπάσκετ, κάτι που μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στη συνέχεια.
Επομένως να την θεωρούμε έκπληξη, επειδή είναι μικρότερο μέγεθος και δεν έχει υψηλό budget, δεν έχει ισχύ. Νομίζω ότι είναι ένα ρεαλιστικό σενάριο η Βαλένθια να έχει μια επιτυχία φέτος. Αυτό το εννοώ σε σχέση με το ότι τη Βαλένθια την αφήνουν περισσότεροι απ’ έξω λόγω μεγέθους, σαν σύλλογος, έτσι, συγκριτικά με όλες τις παραδοσιακές ομάδες. Οι παραδοσιακές ομάδες έχουν το DNA όμως. Δηλαδή, αν πάρεις τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Φενερμπαχτσέ, τα έχουν περάσει αυτά, τα έχουν φάει με το κουτάλι. Ξέρουν για τι ετοιμάζονται και πώς να ετοιμαστούν. Οπότε και αυτό παίζει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο και γι’ αυτό βλέπουμε συνήθως συγκεκριμένους συλλόγους να κατακτούν τους τίτλους και να πηγαίνουν στα Final Four και στα playoffs».
Το 2007 ήσασταν στην κατάκτηση του Παναθηναϊκού στην Αθήνα. Φέτος με το Final Four ξανά στο ΟΑΚΑ, πόσο δύσκολη και τι πίεση έχει ο Παναθηναϊκός για να βρεθεί εκεί;
«Κοίταξε, η κατάσταση είναι λίγο διαφορετική. Γιατί ο Παναθηναϊκός αυτή την εποχή έχει όλη την πίεση του να είναι εκεί. Έχει χτιστεί για αυτό το πράγμα και έχει προσδιοριστεί ως το φαβορί για αυτό το πράγμα, ότι αυτός έγινε ένας στόχος. Ένας στόχος ο οποίος αν δεν επιτευχθεί, ενδεχομένως να θεωρηθεί αποτυχία. Τότε δεν υπήρχε αυτό το πράγμα. Τότε υπήρχε κάπως η ψυχολογία του underdog, μη έχοντας πάει τόσα χρόνια στο Final Four, έχοντας άλλες ομάδες οι οποίες είχαν σαφέστατο πλεονέκτημα στην αρχή της σεζόν σε σχέση με εμάς. Δηλαδή, δεν ξεκινήσαμε λέγοντας τη σεζόν ότι πρέπει να ήμασταν στο Final Four της Αθήνας. Ήταν κάτι που το θέλαμε, ήταν κάτι που το ονειρευόμασταν, αλλά δεν ήταν ο στόχος ότι αυτό πρέπει να γίνει. Οπότε δεν είχαμε αυτή την έξτρα πίεση που έχει ο τωρινός Παναθηναϊκός. Νομίζω αυτό είναι μια μεγάλη διαφορά».
Άρα συγκριτικά η φετινή χρονιά είναι πιο δύσκολη;
«Σίγουρα είναι πιο δύσκολη, σίγουρα ο Παναθηναϊκός έχει μεγαλύτερη πίεση. Υπάρχει και πολύ μεγαλύτερος ανταγωνισμός, γιατί πλέον είναι περισσότερες οι ομάδες που έχουν την ίδια απαίτηση. Δηλαδή, τότε θα έλεγες ότι 6-7 ομάδες είχαν στόχο το Final Four. Τώρα, πραγματικά, νομίζω ότι ακόμα και 10 ομάδες που βρίσκονται στα πλέι οφ μπορούν να μιλάνε για Final Four και όχι απλά να μιλάνε, αλλά να το διεκδικούν επί ίσοις όροις. Οι ομάδες που είναι στο top tier, δηλαδή στις πρώτες 8, είναι πολύ κοντά μεταξύ τους. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις μία που να είναι ξεκάθαρα ένα επίπεδο πάνω από τις άλλες. Όλες έχουν ρόστερ, όλες έχουν τις συνθήκες. Οπότε καλείσαι να διαχειριστείς και την πίεση του φαβορί, χωρίς όμως να είσαι σαφώς ανώτερος από τον αντίπαλό σου. Οι συνθήκες είναι πολύ δύσκολες, γιατί το μπάσκετ έχει δυσκολέψει πολύ, ο ανταγωνισμός είναι μεγαλύτερος, η πίεση μεγαλύτερη και η φθορά των παικτών επίσης μεγαλύτερη. Οπότε σίγουρα αυτή τη στιγμή τα πράγματα είναι πιο σκληρά για όλες τις ομάδες. Απλά ο Παναθηναϊκός, επειδή έχει αυτή την προσδοκία ότι θέλει να βρίσκεται στο Final Four, ειδικά από τη στιγμή που γίνεται στην έδρα του, έχει ακόμα μεγαλύτερη πίεση.»
Από πέρσι έχουμε φανταστεί ένα ελληνικό τελικό στην Euroleague στην Ελλάδα. Είμαστε ως χώρα έτοιμοι να διαχειριστούμε ένα τέτοιο γεγονός, αν σκεφτούμε και την ένταση και την πόλωση που έχουμε δει στους εγχώριους τελικούς;
«Τον ελληνικό τελικό τον θέλει η περηφάνια μας, αλλά δεν πρέπει απαραίτητα να το θέλει η λογική μας. Γιατί έχουμε δείξει τα τελευταία χρόνια ότι πραγματικά δεν ξέρουμε να το διαχειριστούμε αυτό. Καταρχάς, το τι μπορεί να γίνει εξωαγωνιστικά δεν το ξέρει κανείς, αλλά όλοι το φοβούνται και πραγματικά, η ομάδα που θα χάσει ένα τέτοιο παιχνίδι θα υποστεί μια ήττα επί δέκα, δεν θα είναι μια απλή ήττα. Από τη μία, θα ήταν πολύ ωραίο για το ελληνικό μπάσκετ να λέμε ότι οι δύο καλύτερες ομάδες της Ευρώπης είναι ελληνικές και να δούμε μια τέτοια αναμέτρηση. Αυτό το καταλαβαίνω. Από την άλλη, με βάση το παρελθόν, ίσως να μην είναι και το καλύτερο για πολλούς και διάφορους λόγους.
Αν γίνει σωστά, θα είναι πολύ όμορφο. Αν καταφέρουμε να το διαχειριστούμε σωστά. Έχουμε δείξει στο παρελθόν ότι είμαστε ικανοί να το κάνουμε, αλλά δεν έχουμε προσπαθήσει όσο πρέπει. Πρέπει πραγματικά να το θέλουμε για να το πετύχουμε. Έχοντας ζήσει τον ημιτελικό στο Βερολίνο το 2009, με τις κατάλληλες συνθήκες μπορεί να γίνει και να γίνει σωστά ωστόσο έχω και τις ανησυχίες μου. Είναι κάτι που το συζητάμε εδώ και χρόνια, λέμε “τι ωραίο που θα ήταν”, αλλά δεν νομίζω ότι έχουμε σκεφτεί αρκετά αν όντως θα ωφελήσει το ελληνικό μπάσκετ ή όχι. Κατά κανόνα αυτό δουλεύει αντίθετα. Συνήθως όταν δύο ομάδες προσπαθούν να ακυρώσουν η μια την άλλη, στο τέλος επωφελείται κάποιος τρίτος».
Θα θέλαμε και τη δική σας πρόβλεψη για τους τέσσερις που θα διεκδικήσουν τον τίτλο βάσει της εικόνας που έχετε σχηματίσει μέχρι τώρα;
«Είναι πάρα πολύ δύσκολο να σου πω από τώρα τέσσερις ομάδες με σιγουριά. Σίγουρα θα σου πω τις δύο ελληνικές, σίγουρα θα σου πω τις ισπανικές, την Βαλένθια και την Ρεάλ. Θα πρέπει να βάλουμε και τη Φενέρ, η οποία είναι η πρωταθλήτρια και έχει δείξει ότι διαθέτει την ομάδα και το know-how για να το ξανακάνει, παρά τα τελευταία της παραπατήματα. Από τις υπόλοιπες ομάδες, θα βάλω και τον κουμπάρο μου, τον Δημήτρη Ιτούδη, που είναι μαζί με τον Μάνο Παπαδόπουλο στην Χάποελ, επειδή ως άνθρωποι έχουν τη γνώση, την εμπειρία και την ικανότητα να το πετύχουν αυτό και προφανώς έχουν και το ρόστερ».
Αν οι δύο «αιώνιοι» συναντηθούν στα playoff ποια ομάδα έχει το πλεονέκτημα και αντίστοιχα σε ένα παιχνίδι σε Final Four;
«Κοίτα να δεις, στα playoffs το πλεονέκτημα είναι καθαρά η έδρα και με τις ελληνικές ομάδες αυτό μετράει πάρα πολύ. Οπότε όποιος έχει το πλεονέκτημα έδρας έχει ένα προβάδισμα, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένα μικρό πλεονέκτημα στα playoffs. Για μένα, το πιο σημαντικό είναι το momentum, δηλαδή με τι ψυχολογία θα παίξεις αυτά τα παιχνίδια, και προφανώς η υγεία των παικτών, να έχεις όλους τους παίκτες σου σε καλή κατάσταση. Στο Final Four όλα αλλάζουν. Εκεί κάνεις reset. Όλα τα υπόλοιπα ξεχνιούνται είναι ένα παιχνίδι και απλώς μεταφέρεις λίγο το momentum των playoffs, την επιτυχία σου, το πώς πήγες στη σειρά. Στον Παναθηναϊκό–Ολυμπιακό συγκεκριμένα, όμως, αυτά μηδενίζονται. Λόγω της ψυχολογίας και της προσέγγισης του παιχνιδιού, αυτό που μετράει αλλιώς σε άλλα ματς εδώ δεν έχει την ίδια βαρύτητα.
Οπότε εκεί πραγματικά δεν υπάρχει ξεκάθαρο πλεονέκτημα είναι λεπτομέρειες, το πώς ξύπνησαν οι παίκτες το πρωί, ή ακόμα και το τι έφαγαν για πρωινό. Άρα στο Final Four μιλάμε για λεπτομέρειες, ειδικά σε ένα Παναθηναϊκός–Ολυμπιακός. Σε αυτά τα παιχνίδια, τα Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός, που είναι σαν τα Ρεάλ – Μπαρτσελόνα ή σαν άλλα μεγάλα ευρωπαϊκά ντέρμπι, είναι σε διαφορετικό επίπεδο λογικής, ύπαρξης και ψυχολογίας από όλα τα υπόλοιπα. Κανόνες που ισχύουν για άλλα παιχνίδια, εδώ δεν ισχύουν με τον ίδιο τρόπο. Στα playoffs, όμως, αν το δούμε συνολικά, ο Ολυμπιακός έχει ένα μικρό προβάδισμα λόγω έδρας και είναι δουλειά του Ολυμπιακού να φροντίσει να μην του γυρίσει αντίστροφα αυτό το πλεονέκτημα και να τον γεμίσει πίεση».
