Δεν θα πηγαίνει πάντα δοκάρι και έξω…

Μια εβδομάδα πριν την έναρξη των playoffs, ο Κώστας Τσίλης υπενθυμίζει μια σημαντική λεπτομέρεια που αφορά την ΑΕΚ και έπαιξε ρόλο στην διαμόρφωση της βαθμολογίας

Στα μάτια τα δικά μου, είναι ακραία υπερβολικό αυτό στο οποίο υποβάλει η ΦΙΦΑ όλους τους ποδοσφαιριστές αυτό το διάστημα. Πάνω στο φινάλε της σεζόν, πριν από τα πιο κρίσιμα παιχνίδια και ενώ έχουν ήδη το φόρτωμα στα πόδια τους από μια ζόρικη χρονιά, τους υποχρεώνουν να παίξουν και ματς με τις εθνικές. Και ούτε καν επίσημα.

Καμία δεκαριά είναι σ’ όλο τον κόσμο τα παιχνίδια που κρίνουν τώρα τα τελευταία εισιτήρια για το Μουντιάλ του καλοκαιριού. Όλα τα υπόλοιπα είναι φιλικά. Λες και θα βοηθήσει σε κάτι αυτή η διαδικασία τώρα είτε τις εθνικές, είτε τους ποδοσφαιριστές. Για να ξέρουμε και τι λέμε, τους χορηγούς και τους διαφημιστές και τους τηλεοπτικούς παρόχους εξυπηρετεί και κανέναν άλλον.

Τους ποδοσφαιριστές τους ταλαιπωρεί και τους βάζει και μια αχρείαστη έξτρα καταπόνηση. Δεν καταλαβαίνω δηλαδή, γιατί ο Πινέδα θα πρέπει να υποχρεώνεται να κάνει δυο υπερατλαντικά ταξίδια μέσα σε μια εβδομάδα. Ή γιατί θα πρέπει ο Βάργκα να τρέχει με πρησμένο αστράγαλο στην Ουγγαρία, για να κάνει εκεί εξετάσεις και να πειστούν πως δεν πρέπει να καταπονηθεί με αχρείαστα αγωνιστικά λεπτά.

Φυσικά και αυτό ποτέ δεν πρόκειται να αλλάξει. Χειρότερη μπορεί να γίνει η κατάσταση, αν η ανάγκη για περισσότερα κέρδη, επιβάλλει ακόμα περισσότερες έξτρα αγωνιστικές υποχρεώσεις. Γι αυτό και κάποια στιγμή, θα πρέπει και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές, να βγάλουν μια αντίδραση. Άλλωστε έχουν αποδείξει, στις υποθέσεις των συμβολαίων τους, πως είναι δυνατοί στις διεκδικήσεις.

Ευτυχώς στην ΑΕΚ έχουν επιστρέψει ήδη στα Σπάτα κάποιοι από τους μπόλικους διεθνείς. Το κακό είναι πως βασικοί ποδοσφαιριστές όπως ο Γιόβιτς και ο Πινέδα, αλλά και σημαντικοί στο rotation όπως ο Γκατσίνοβιτς, ακόμα έχουν υποχρεώσεις με τις εθνικές τους και θα μπουν πολύ αργά στην προετοιμασία για το ματς με τον Ολυμπιακό. Ειδικά με τον Πινέδα, θα είναι τόσο αργά, που κανείς δεν ξέρει αν θα μπορεί να ξεκινήσει βασικός.

Απέμεινε πάντως μια εβδομάδα, μέχρι να μπει η ΑΕΚ στην τελική ευθεία και για το πρωτάθλημα και για την Ευρώπη. Σ’ αντίθεση μ’ ότι έχω δει από το περιβάλλον του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ, που πανηγυρίζουν για την σειρά των αγώνων των playoffs, όπως αυτή προέκυψε από την κλήρωση, στην ΑΕΚ δεν είχα διαπιστώσει κάποια προτίμηση. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θεωρούν πως έχει σημασία η σειρά των αγώνων. Αφορά κυρίως τη νοοτροπία που ο Νίκολιτς έχει επιβάλλει στην ομάδα από την αρχή της. Η ΑΕΚ κοιτάζει μόνο από παιχνίδι σε παιχνίδι.

Έτσι έφτασε μέχρι και τους οκτώ της Ευρώπης και μόνο πως θα το διαχειριστεί αυτό κοιτάζει και ούτε βήμα παραπέρα. Έτσι έφτασε να είναι πρώτη στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος. Και μάλιστα περισσότερες φορές στην κορυφή είτε μόνη, είτε με συγκάτοικο, απ’ όλους τους ανταγωνιστές της. Ειδικά από τον περασμένο Δεκέμβρη, επί της ουσίας Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ κυνηγούν την ΑΕΚ και το μόνο που είχαν καταφέρει, ήταν κάποιες φορές να συγκατοικήσουν μαζί της στην κορυφή.

Απορώ πραγματικά πως δεν το συμπεριλαμβάνουν αυτό στις αναλύσεις που διαβάζω και ακούω, σε σχέση με την μάχη που θα γίνει στα playoffs για τον τίτλο. Αντιθέτως βλέπω να στηρίζονται οι θεωρίες πως είναι φαβορί ο Ολυμπιακός ή ο ΠΑΟΚ, σε ραψωδίες του «αν». Αν δεν είχε τους τραυματισμούς ο ΠΑΟΚ και αν δεν είχε στεναχωρηθεί ο Ελ Κααμπί που έχασε το κύπελλο εθνών Αφρικής και αν ήταν καλά ο Τσικίνιο και ο Ποντένσε και ο Ταρέμι και δεν έχαναν ευκαιρίες.

Επίσης διαβάζω και ακούω αναλύσεις, για όσα έγιναν στα ντέρμπι στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος. Ο ΠΑΟΚ έχει την καλύτερη βαθμολογία διότι δεν έχει χάσει ούτε από την ΑΕΚ, ούτε από τον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός είναι πολύ καλά που υποδέχεται την ΑΕΚ την πρώτη αγωνιστική διότι είναι η μόνη που έχει κερδίσει, ενώ δεν έχασε ούτε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Μόνο η ΑΕΚ είναι (και καλά) χαμένη από χέρι, διότι δεν έχει κερδίσει κανέναν από τους δυο στην κανονική περίοδο.

Βεβαίως απ’ όλες αυτές τις αναλύσεις, μένουν εκτός κάποιες σημαντικές παράμετροι. Όπως για παράδειγμα το γεγονός πως οι δυο Ολλανδοί σε σφυρίχτρα και VAR με τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια, ανακάλυψαν πέναλτι στο 14ο λεπτό των καθυστερήσεων, σε φάση που ήταν 100 φορές λιγότερο πέναλτι, απ’ αυτή που την περασμένη Κυριακή στο Φέγενορντ – Άγιαξ, το ίδιο ολλανδικό δίδυμο, έδειξε «παίζετε» επειδή έμπλεξαν πόδια.

Ή όπως για παράδειγμα, πάλι με τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια, με το σκορ στο 1-0 υπέρ της ΑΕΚ, ο Πινέδα είχε δοκάρι. Αφού πρώτα στην ίδια φάση είχε χάσει του θανάτου ευκαιρία ο Γιόβιτς. Κάπως έτσι η ΑΕΚ βρέθηκε να μην έχει κερδίσει στην κανονική περίοδο τον Ολυμπιακό. Όπως επίσης, η ΑΕΚ βρέθηκε να μην έχει κερδίσει τον ΠΑΟΚ, όταν στην Τούμπα, στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων, είχε κεφαλιά του Γιόβιτς που για εκατοστά δεν πήγε δοκάρι και μέσα αλλά έξω. Όπως είχε και δοκάρι στο ίδιο ματς με τον Κοϊτά στο πρώτο ημίχρονο.

Και μιας και έβαλα τα δοκάρια στην κουβέντα, δεν βάζω συνολικά τα 16 που είχε η ΑΕΚ σ’ όλη την κανονική περίοδο της σεζόν. Μόνο στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος, είχε τρία καθοριστικά, σε φινάλε παιχνιδιών, που θα διαμόρφωναν εντελώς διαφορετική βαθμολογία. Στις καθυστερήσεις δοκάρι στην Τούμπα, στο 86’ δοκάρι στον Βόλο, στις καθυστερήσεις δοκάρι στο Περιστέρι. Τρία ματς που η ΑΕΚ έμεινε στην ισοπαλία. Φτιάξτε λίγο την βαθμολογία στην κανονική περίοδο, με δοκάρι και μέσα σ’ αυτά τα ματς.

Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, η ΑΕΚ δεν είναι το φαβορί για να κατακτήσει τον τίτλο. Όχι όμως για τους λόγους που αναλύουν και πάνε να μας πείσουν. Η ΑΕΚ δεν είναι φαβορί, διότι το στοίχημα της σε μια σεζόν που κτίστηκε από το μηδέν και κτίζεται ακόμα, είναι να θρέψει ποδοσφαιρικά και τακτικά και αγωνιστικά. Κάτι που οι ανταγωνιστές της, έχουν ήδη κάνει. Όμως παράλληλα, έχει αποδείξει, με αριθμούς, πόσο ανταγωνιστική είναι. Και δεν θα πηγαίνει πάντα η μπάλα δοκάρι και έξω.