ΠΑΟΚ: Οι αναλογίες ενός «θαύματος» και η υπογραφή Λουτσέσκου

Το ρόστερ ήταν δουλεμένο και γεμάτο καταφέρνοντας αγωνιστικές υπερβάσεις, παίκτες - κολώνες δεν αναπληρώνονται, εκτός αν οι άλλοι έχουν αντιΠινέδα ή αντίΕλΚααμπί και τους κρύβουν.

Η ΑΕΚ ήταν εμφανώς καλύτερη στην Τούμπα, πολύ επικίνδυνη επιθετικά, έβαλε δύσκολα στον ΠΑΟΚ και κινδύνεψε ελάχιστα προς το τέλος. Όπως αναμενόταν έπαιξε με τον αέρα της πρωταθλήτριας, κουβαλώντας την αυτοπεποίθηση της κατάκτησης του τίτλου.

Πέρσι τέτοιο καιρό ερχόταν πάλι στην Τούμπα για την ύστατη προσπάθεια αποφυγής της τελευταίας θέσης. Έχοντας ξεκινήσει ως δεύτερη στα playoffs ούσα η μοναδική ομάδα που είχε έστω και λίγες ελπίδες να απειλήσει τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό άρα και ακλόνητο φαβορί για τη δεύτερη προνομιούχο θέση, ήρθε στη Θεσσαλονίκη κουβαλώντας μηδέν βαθμούς σε πέντε αγώνες.

Διεύρυνε το…ρεκόρ της κι έμεινε στον άσο.

Με βάση τις θεωρίες και τα αφηγήματα των γραφιάδων, ο ΠΑΟΚ στο ματς της Τετάρτης έπρεπε να σκυλιάσει λόγω του κινήτρου της δεύτερης θέσης.

Στην πραγματικότητα όμως ήταν μια ομάδα που προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια της -όπως η περσινή ΑΕΚ- οπότε πάλι καλά τα κατάφερε. Πήρε ένα βαθμό κι έχει να λέει για δυο στιγμές προς το φινάλε που θα μπορούσαν να αλλάξουν ανατρέψουν το σκορ, έστω κι αν συνιστούσε ποδοσφαιρική αδικία.

Σημειωτέον ότι η ΑΕΚ που βρήκε απέναντί του ο ΠΑΟΚ την Τετάρτη, ήταν απείρως δυνατότερη από τον αντίστοιχο ΠΑΟΚ που αντιμετώπισε η ΑΕΚ στα περσινά play offs. Παρόλα αυτά ο ΠΑΟΚ στάθηκε πιο αξιοπρεπώς, οπότε πριν της όποιας κριτικής προηγείται πάντα η επισήμανση «τηρουμένων των αναλογιών.»

Αν το κοινό και οι πέριξ της ομάδας είναι απογοητευμένοι -και δικαίως- αναλογιστείτε πόσο απογοητευμένοι -και πιο δικαίως- είναι οι παίκτες και το προπονητικό team που κατάφεραν να ανέβουν τρέχοντας την ανηφόρα και κουτρουβάλησαν στο ισιάδι.

Είναι από τις περιπτώσεις που δεν μπορείς να δείξεις κανέναν με το δάχτυλο ως αποκλειστικό φταίχτη, η συγκυρία του «δαιμονικού» χειμωνιάτικου τριμήνου ήταν αδύνατο να μην έχει παρενέργειες.
Εκείνο το διάστημα ο ΠΑΟΚ έπαιζε nonstop Κυριακή – Πέμπτη – Κυριακή – Τετάρτη και πάλι Κυριακή και ξανά Πέμπτη. Μέχρι και στο κύπελλο που τα πάντα είναι πιο ρευστά, του έκατσαν Ολυμπιακός εκτός και Παναθηναϊκός σε διπλό παιχνίδι.

Πριν και μετά τους δυο αγώνες κυπέλλου, ΑΕΚ και Άρης για το πρωτάθλημα. Προσπαθώντας να το διακωμωδήσω στο μέτρο του εφικτού, από ένα σημείο και μετά οι υπάλληλοι στον έλεγχο αποσκευών του αεροδρομίου θα έλεγαν βλέποντας τους παίκτες του ΠΑΟΚ «τι γίνεται ρε παιδιά, πάλι εδώ; Εμείς παίρνουμε κάνα ρεπό, εσείς ποτέ;»

Τα παραπάνω δεν αποτελούν δικαιολογία, αλλά αιτιολόγηση. Τη στιγμή που βρίσκεσαι στο πεδίο της μάχης είναι δύσκολο να αντιληφθείς το μέγεθος των δοκιμασιών που ξεπερνάς, όταν τα βάλεις κάτω και τα μετρήσεις με καθαρό μυαλό, θα διαπιστώσεις ότι σε τελική δεν πρόκειται περί αποτυχίας αλλά περί κατορθώματος.

Γιατί όλα τα παραπάνω τα κατάφερε μια ομάδα που πορευόταν μονάχη, χωρίς διοικητική υποστήριξη. Κι όπως έχει εξηγηθεί στο παρελθόν αυτό δεν έχει να κάνει με τον ιδιοκτήτη, αλλά με την απουσία ικανών διοικητικών στελεχών που θα τρέξουν την καθημερινότητα, λύνοντας ή και θα προλαμβάνοντας προβλήματα.

Για τους προπονητές του πληκτρολόγιου βέβαια, ο καταμερισμός των ευθυνών όπως πάντα γίνεται άρπα – κόλα. Μέχρι τον ερχομό της άνοιξης αποθέωναν τον προπονητή και τους παίκτες, λίγο πριν αλλάξει η εποχή φταίνε οι πάντες.

Δεν υπάρχει λογική όταν απαξιώνεις αυτούς που μέχρι πρόσφατα θεοποιούσες, η στοιχειώδης σοβαρότητα κάθε άποψης προκύπτει αρχικά από τον χρόνο διατύπωσής και την τεκμηρίωσή της.
Πανεύκολο να λες πως είναι θέμα ρόστερ, αλλά με ελλιπές και μέτριο υλικό η ομάδα δε θα άντεχε ούτε δυο αγώνες σε μηνιαία βάση.

Ο ΠΑΟΚ ήταν επαρκώς γεμάτος και κάπως έτσι κατάφερε αγωνιστικές υπερβάσεις. Στα χαφ είχε Κωνσταντέλια, Μεϊτέ, Ζαφείρη, Πέλκα, Οζντόεφ, Καμαρά Μπιάνκο, μιλάμε για επτά παίκτες σε τρεις θέσεις, πόσους έπρεπε να έχει άραγε;

Ακόμη κι αν με κάποιο μαγικό τρόπο εμφάνιζε μερικούς πρόσθετους Κωνσταντέλιες και Μεϊτέδες, πότε θα έπαιζαν αυτοί; Όταν τραυματίζονταν ή κουράζονταν οι «κανονικοί;»
Και πως θα έβρισκαν ρυθμό, βρισκόμενοι στην αναμονή;

Για παίκτες κολώνες δε γίνεται να υπάρχει εναλλακτική λύση στον πάγκο τελεία και παύλα, εκτός αν οι άλλοι έχουν αντιΠινέδα ή αντίΕλΚααμπί και μας τους κρύβουν.

Στην επίθεση είχε τρία φορ, Γιακουμάκη έμπειρο και βασικό, Γερεμέγεφ σε δεύτερο ρόλο και τον ανερχόμενο Μύθου, πρόκειται για πακέτο με ιδανική κατανομή ρόλων και ηλικίας.

Mιλάμε για τα πολύ βασικά πράγματα, που αποτελούν πολυτέλεια όμως για όποιον προσπαθεί να πουλήσει μια εξυπνάδα, που στην εποχή βασιλείας των social βρίσκει εύκολα «πελατεία».

Το ότι ενδεχομένως να ήταν καλύτερα αν είχε δυο επιπλέον λύσεις στην αριστερή πλευρά είναι προφανές, αλλά όποιος πιστεύει ότι τα προβλήματα θα λυνόταν με έναν καλύτερο αναπληρωματικό του Μπάμπα από τον Τέιλορ ας επισκεφτεί κάποιον ειδικό ή ας αναλύει όσους παίζουν ρακέτες στην αμμουδιά.

Υπάρχουν καταστάσεις που δεν ξεπερνιούνται και ο ΠΑΟΚ φέτος έζησε μια από αυτές.
Προσφάτως ανέφερα πως αυτά που είδαμε φέτος αποτελούν υπέρβαση, κάτι σαν ποδοσφαιρικό θαύμα και φέρουν αποκλειστικά σφραγίδα Λουτσέσκου. Χωρίς αυτόν η ομάδα θα είχε παραδώσει πνεύμα, στα μέσα του φθινοπώρου. Για την ακρίβεια, δε θα υπήρχε ομάδα.

Και για τον ίδιο λόγο, ούτε που θέλω να σκέφτομαι πως θα ήταν ο ΠΑΟΚ χωρίς το Ρουμάνο.