Ούτε ατυχία, ούτε διαιτησία - Το «πειραγμένο» μυαλό της ΑΕΚ, φταίει

Επί 48 ώρες στην ΑΕΚ ασχολούνταν αν τα τσίπουρα στο Βόλο θα είναι με γλυκάνισο ή άνευ, μοιραία λοιπόν τους «μέθυσαν» όλους.

Ξεκινώ με εισαγωγή που θα μπορούσε να είναι και επίλογος.

Σε προεδρικούς θώκους Ελληνικών ομάδων έχουν καθίσει τέσσερις πρώην ποδοσφαιριστές.

Ντέμης στην ΑΕΚ, Ζαγοράκης και Βρύζας στον ΠΑΟΚ, Μαχλάς στον ΟΦΗ.

Βαριά ονόματα με ιστορία, όχι τυχαίοι παίκτες που απλώς πέρασαν.

Aν googlάρετε αναζητώντας ρεπορτάζ του τύπου «ο Ντέμης πήγε στα αποδυτήρια και τα έψαλε στους παίκτες, ο Ζαγοράκης τους εμψύχωσε και ο Μαχλάς τους ζήτησε να συγκεντρωθούν» θα φτάσει 25η Μαρτίου και ακόμη θα ψάχνετε.

Η μόνη περίπτωση ήταν μετά από εμφατική νίκη να πέρασαν φευγαλέα για τα τυπικά συγχαρητήρια, επειδή δε μπορούσαν να κάνουν αλλιώς.

Δεν πρόκειται για σύμπτωση, αφού ως πρώην ποδοσφαιριστές γνώριζαν από πρώτο χέρι ότι άπαντες, ακόμη κι ο πρόεδρος - ιδιοκτήτης δεν ήταν τόσο «ευπρόσδεκτος» στο δικό τους γκέτο.

Όχι ότι θα του το απαγόρευαν εννοείται -ποιος μπορεί να το κάνει άλλωστε στον εργοδότη του- απλώς αντιλαμβάνονταν τα αποδυτήρια ως χώρο που ανήκει μόνο σε εκείνους και τα μέλη του αγωνιστικού τμήματος.

Γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τι ισχύει λοιπόν, το σεβάστηκαν και όταν έγιναν παράγοντες.

Απώτερος στόχος ήταν να μένουν όσο γίνεται ανεπηρέαστοι από το υπόλοιπο περιβάλλον, έχοντας τα μάτια και το μυαλό καρφωμένα στον επόμενο αγώνα και στον τελικό σκοπό.

Οτιδήποτε μπορεί να αποπροσανατόλιζε την ομάδα χαλώντας το μυαλό των παικτών, είναι από επικίνδυνο έως και καταστροφικό.

Από το μεσημέρι της Παρασκευής και μετά, άπαντες στην ΑΕΚ συζητούσαν για το ματς με την Τσέλιε. Δε μιλάμε για την τυπική και αναπόφευκτη κουβέντα που έγινε και στον Παναθηναϊκό για τη Μπέτις, αλλά μέσα σε όρια λογικής. Γι αυτό και κράτησε το πολύ μέχρι το απόγευμα της ίδιας ημέρας.

Στην ΑΕΚ το τερμάτισαν, συνέχισαν να συζητούν πως θα περάσουν και από τον προημιτελικό αφού νοερά είχαν ήδη αποκλείσει τους Σλοβένους και συνέχισαν χαράσσοντας πλάνα πρόκρισης στον ημιτελικό για να πάνε τελικό.

Τυχαία λέτε ο Νίκολιτς ξέκοψε κάθε συζήτηση για το Ευρωπαϊκό μιλώντας στους ποδοσφαιριστές;

Θα το έκανε αν δεν διαπίστωνε ότι η προαναφερθείσα ατμόσφαιρα τους είχε απορροφήσει εξ ολοκλήρου;

Οι προηγούμενες φανφάρες συνδυάστηκαν ιδανικά με τις πανηγυρικές αναφορές για τη μεγαλειώδη εκδρομή στο Βόλο:

Η μεγαλύτερη οπαδική μετακίνηση, θα βουλιάξει η εθνική οδός, θα στενάξουν τα οδοστρώματα, προ των πυλών το sold out ουζομεζέδων και παρόμοιες ομορφιές.

Ανάθεμα αν γράφτηκαν δυο - τρία άρθρα της προκοπής για το παιχνίδι με το Βόλο, που μπορεί να βρίσκεται σε καθοδική τροχιά τελευταία, τα λίγα χρονάκια που αγωνίζεται στη Super League όμως έχει κάνει αξιομνημόνευτες «κηδείες».

Οι περισσότερες εκ των οποίων, εκεί που δεν το περίμενε κανείς.

Κάπως έτσι κατάφερε η ΑΕΚ να δεχτεί δυο γκολ, έχοντας τον πλήρη έλεγχο του αγώνα. Στα δυο προηγούμενα παιχνίδια με Λεβαδειακό και ΠΑΟΚ, τις δυο καλύτερες επιθέσεις του πρωταθλήματος δηλαδή, κράτησε απαραβίαστη την εστία της για 180 λεπτά.

Δεν είναι θέμα ατυχίας, ούτε κακιάς στιγμής, ούτε διαιτησίας όπως θέλουν να περάσουν, αλλά «πειραγμένου μυαλού».

Προκύπτει ξεκάθαρα όχι μόνο στατιστικά, αλλά και από τον τρόπο που δέχτηκε τα γκολ.

Το πρώτο ξεκίνησε από παιδαριώδες λάθος του Ρότα.

Πιο ενδεικτικό το πέναλτι του Πήλιου, που μόνος και ανενόχλητος στόπαρε τη μπάλα με το χέρι.

Δε μιλάμε για πρωτοεμφανιζόμενους αλλά για αξιόλογους και διεθνείς ποδοσφαιριστές, κάτι που επιβεβαιώνει ότι ο λόγος ήταν η έλλειψη συγκέντρωσης.

Έτσι συμβαίνει όμως όταν το μυαλό σου ταξιδεύει αλλού και όχι στο στόχο.

Όταν επί 48 ώρες διαβάζεις αν τα τσίπουρα που θα καταναλωθούν στο Βόλο θα είναι με γλυκάνισο ή άνευ, θέλοντας και μη μεθάς κι εσύ.

Το αλκοτέστ θα σε βγάλει θετικό, ακόμη κι αν την έχεις βγάλει με φρουτοχυμό.