Αυτή τη φορά δεν μας «έπιασε» ο… αυχένας!

Το πρώτο ημίχρονο κόντρα στον Ατρόμητο δεν ήταν ακριβώς αυτό που θα λέγαμε χορταστικό. Το αντίθετο θα λέγαμε. Μας ταξίδεψε στην περσινή χρονιά και το «μια από τα ίδια» το ξεστομίσαμε αρκετές φορές.

Πέρα από το καλοχτυπημένο φάουλ του Φορτούνη, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να δημιουργήσει τις καταστάσεις που θα έβαζαν πραγματικά δύσκολα στον Ατρόμητο. Γιατί ακόμη και η χαμένη κεφαλιά του Ελ Κααμπί δεν θα μετρούσε αν κατέληγε στα δίχτυα, γιατί ο Μαροκινός φάνηκε να είναι εκτεθειμένος.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Ήταν ένα 45λεπτο στο οποίο οι «ερυθρόλευκοι» έψαχναν τα πατήματά τους και δεν είχαν την ένταση, ούτε την αποφασιστικότητα, ούτε το καθαρό μυαλό στην τελική προσπάθεια που θα ήθελε ο Μεντιλίμπαρ.

Στο δεύτερο ημίχρονο, όμως, είδαμε έναν διαφορετικό Ολυμπιακό. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο πράγμα που πρέπει να κρατήσουμε από την πρεμιέρα.

Είδαμε καθαρές ευκαιρίες. Και μάλιστα ευκαιρίες που προέκυψαν με διαφορετικούς τρόπους. Από τις γλυκές σέντρες του Φορτούνη, που έβαλαν την μπάλα εκεί ακριβώς που πρέπει για να δημιουργηθεί κίνδυνος (στη χαμένη κεφαλιά του Ελ Κααμπί), μέχρι τις όμορφες συνεργασίες, όπως το τακουνάκι του Ζέλσον στον Μπρούνο (στο χαμένο τετ  α τετ του Νιγηριανού), που έβγαλε τον τελευταίο απέναντι από τον Χουτεσιώτη.

Είδαμε προσωπικές ενέργειες, όπως αυτή του Ρόκα στη φάση του πέναλτι. Είδαμε επιμονή, που τελικά ανταμείφθηκε με το γκολ του Κάρμο. Και, κυρίως, είδαμε κάτι που πέρσι μας έλειψε σε αρκετά παιχνίδια: τον Ολυμπιακό να παίζει λίγο παραπάνω με την μπάλα κάτω.

Να μην είναι μονίμως η μπάλα στον αέρα και εμείς να κοιτάμε τα… αστέρια περιμένοντας να κατέβει και να πιάνουμε μετά τον αυχένα μας.

Αυτό είναι ένα στοιχείο που αξίζει να κρατήσουμε. Ο Γκουστάβο Σα, όσο άντεξε, βοήθησε σημαντικά προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Φορτούνης επίσης προσπάθησε να δώσει ποιότητα και να λειτουργήσει ως δημιουργικός πόλος. Ο Έσε ήταν αρκετά καλός στις ανακτήσεις.

Και υπάρχει και κάτι ακόμη. Ο Ολυμπιακός έπεσε πάνω στον Χουτεσιώτη. Ο τερματοφύλακας του Ατρομήτου έκανε σπουδαία εμφάνιση και ήταν ο βασικός λόγος που το σκορ έμεινε τόσο χαμηλά. Όμως οι «ερυθρόλευκοι» δεν λύγισαν ούτε από το χαμένο πέναλτι του Ελ Κααμπί.

Και εδώ αξίζει ειδική αναφορά στην κίνηση του Κάρμο. Μετά το 1-0, ο σκόρερ πήγε στον Ελ Κααμπί και του αφιέρωσε το γκολ, σε μία όμορφη κίνηση στήριξης προς τον συμπαίκτη του. Αυτές οι λεπτομέρειες λένε πολλά για το κλίμα που θέλει να δημιουργήσει ο Ολυμπιακός.

Αλλά αν πρέπει να κρατήσουμε έναν παίκτη περισσότερο από τους υπόλοιπους, αυτός είναι ο Ζοέλ Ρόκα. Σίγουρα και τον Λορέντσο Σιπιόνι που άφησε το αποτύπωμά του, αλλά ας ασχοληθούμε λίγο περισσότερο στον Ρόκα.

Ο Ισπανός μπήκε και άλλαξε αρκετά την εικόνα του Ολυμπιακού. Δεν είναι μόνο ότι κέρδισε το πέναλτι ή ότι συμμετείχε στη φάση του γκολ. Είναι η συνολική του παρουσία. Πήρε πρωτοβουλίες, δημιούργησε αναστάτωση στη δεξιά πλευρά του Ατρομήτου και έδωσε μία διαφορετική πνοή στο επιθετικό παιχνίδι.

Αυτό ακριβώς θέλει να βλέπει ο Μεντιλίμπαρ από τους παίκτες του. Η εικόνα του δεύτερου ημιχρόνου ήταν, σε μεγάλο βαθμό, κάτι από τα… προσεχώς. Έστω και ελάχιστα από αυτά που έχει υποσχεθεί ο Μεντιλίμπαρ ότι θα δούμε προσεχώς. Του έλειψε η αποτελεσματικότητα, αλλά απέναντί του είχε έναν εξαιρετικό Χουτεσιώτη. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσο δύσκολο ήταν μέχρι πρόσφατα για τον Ολυμπιακό να δημιουργεί καθαρές φάσεις απέναντι σε ομάδες που αμύνονται χαμηλά.

Τώρα είχε 10 τελικές στην εστία. Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι λύθηκαν όλα. Υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά. Πρέπει να ενσωματωθούν οι νέες μεταγραφές, να βρουν ρυθμό και χημεία και φυσικά να ολοκληρωθεί το παζλ του ρόστερ.

Όμως η εικόνα του δεύτερου ημιχρόνου άρεσε. Κυρίως, όμως, έδωσε έναν λόγο για να περιμένουμε με ενδιαφέρον τον Ολυμπιακό που έχει στο μυαλό του ο Μεντιλίμπαρ. Προφανώς δεν έκανε κάποιο κατόρθωμα απέναντι στον Ατρόμητο. Το καθήκον του έκανε… Αλλά τουλάχιστον είδαμε κάτι το διαφορετικό έως έναν βαθμό. Όχι αυτό το… πράμα με τις «καμινάδες» που βλέπαμε ως «κανόνα» πέρσι σε ανάλογες συνθήκες.

ΥΓ: Θέλουμε να δούμε και σε άλλα ματς τον Τικνιζιάν. Μία σέντρα – φαρμάκι που έβγαλε πάντως ο Αρμένιος, δεν μπορούμε να θυμηθούμε πότε ήταν η τελευταία φορά που είδαμε ανάλογη σέντρα από τον Ονιεμαέτσι, αλλά και από τον Φρανσίσκο Ορτέγκα που βγάζει πλέον το ψωμί του στη Ρίβερ Πλέιτ.