Είναι να απορείς...

Ο Άρης κατάφερε να γνωρίσει μία πολύ βαριά ήττα κι έναν σκληρό αποκλεισμό, χωρίς να είναι κατώτερος απ' τον αντίπαλο του. Γράφει ο Βασίλης Πολυχρονόπουλος.

Ένας εναλλακτικός τίτλος του κειμένου θα μπορούσε να ήταν το «Πόσο Άρης», αλλά έχει γίνει λίγο γραφικό αυτό. Οπότε πάμε έτσι, είναι να απορείς. Για πολλά πράγματα όμως, που σχετίζονται με το παιχνίδι που είδαμε στο ΟΑΚΑ το βράδυ της Τετάρτης, όπου ο Άρης γνώρισε την ήττα με 3-0 από τον Παναθηναϊκό στον μονό προημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας Betsson και αποχαιρέτισε τον βασικό στόχο του για φέτος.

Θα ξεκινήσω με το πιο βασικό. Είναι να απορείς πως ο Άρης κατάφερε να φύγει από την Αθήνα με μία τόσο βαριά ήττα στην πλάτη του κι έναν τόσο σκληρό αποκλεισμό μετά από ένα παιχνίδι, στο οποίο δεν ήταν κατώτερος από τον Παναθηναϊκό. Συγγνώμη, δεν ξέρω αν είδα άλλο ματς, όπως πιθανότατα θα μου προσάψουν οι φίλοι του Τριφυλλιού, αλλά εγώ δεν είδα τον Παναθηναϊκό να κυριαρχεί και να φτάνει άνετα σε μία τόσο επιβλητική νίκη.

Εγώ αυτό που είδα ήταν έναν Άρη να έχει τεράστια διπλή ευκαιρία με τον Μόντσου να προηγηθεί (από αυτές που δεν χάνονται), στη συνέχεια να βρίσκεται πίσω στο σκορ, πριν τη λήξη του πρώτου μέρους να έχει τεράστια ευκαιρία να ισοφαρίσει με τον Μορόν, με την έναρξη της επανάληψης να έχει ακόμα δύο μεγάλες ευκαιρίες με Παναγίδη και Μόντσου και μετέπειτα να δίνει δύο «δώρα» στην ομάδα του Ράφα Μπενίτεθ και κατ' επέκταση το εισιτήριο για τα ημιτελικά του Κυπέλλου. Αυτό είδα εγώ.

Είναι να απορείς με την απίστευτα κακή αμυντική λειτουργία της ομάδας της Θεσσαλονίκης σε αυτή την αναμέτρηση, καθώς δεν είναι μόνο ο Ρόουζ (θα πάμε σε λίγο σε εκείνον), αλλά γενικότερα υπήρχε σοβαρό θέμα στα μετόπισθεν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Θυμίζω πως το πρώτο γκολ του Παναθηναϊκού ήρθε από μία φάση από τις πολλές που ξεκίνησαν από την αριστερή πλευρά των «κιτρινόμαυρων», όπου Φαντιγκά και Παναγίδης είχαν μεγάλα ζόρια, ενώ και το δίδυμο των στόπερ τα βρήκε πολύ σκούρα με τον Τεττέη.

Πάμε τώρα και στον Ρόουζ, που είναι να απορείς τι σκεφτόταν στη φάση του πρώτου -αρχικά- πέναλτι. «Ας πάρω αγκαλιά τον Σβιντέρσκι μέσα στην περιοχή μετά από ένα τελείως ακίνδυνο γέμισμα την εποχή του VAR, που στο 98% των περιπτώσεων αυτά τα μαρκαρίσματα δίνονται πέναλτι. Τι μπορεί να πάει στραβά;». Αυτή μάλλον θα ήταν η σκέψη του. Ε και στο δεύτερο πέναλτι πρέπει να σκέφτηκε απλά πως ήταν η ώρα να γκρεμίσει ότι έχτισε τον τελευταίο καιρό. Γιατί μιλάμε για έναν παίκτη, που είναι... φευγάτος και το όνομα του είχε πέσει στο τραπέζι ακόμα και τώρα τον χειμώνα στις διαπραγματεύσεις με την ΑΕΛ Novibet, αλλά τον τελευταίο καιρό με τις εμφανίσεις του είχε πάει να γυρίσει το κλίμα. Ε, δεν γυρίζει πια.

Είναι να απορείς και με τον Μανόλο Χιμένεθ βέβαια όσαν αφορά την κατάσταση με τα στόπερ, καθώς όλοι περιμέναμε πως θα δούμε τον Φαμπιάνο να παίρνει φανέλα βασικού, δεδομένου πως είναι υγιέστατος και είχε πάρει και ανάσες, μένοντας στον πάγκο στο ντέρμπι με την ΑΕΚ, αλλά κράτησε το δίδυμο Ρόουζ-Άλβαρο για να αντιμετωπίσει τον Τεττέη και δεν του βγήκε καθόλου. Και μάλιστα, δεν έσωσε την κατάσταση με αλλαγή ούτε στο ημίχρονο, όπου ο Άρης ήταν ακόμα μέσα στο παιχνίδι και τα καμπανάκια είχαν ήδη χτυπήσει.

Τέλος, είναι να απορείς με τον διαιτητή Άγγελο Ευαγγέλου και ειδικότερα το πως χειρίστηκε τη φάση, όπου ο Παναθηναϊκός κέρδισε το δεύτερο πέναλτι. Καλά γενικότερα η διαιτησία του δεν ήταν καλή, αλλά στο πέναλτι που κέρδισε ο Τουμπά από τον Ρόουζ δεν κατάλαβα πραγματικά τι έκανε. Ο Άρης έφευγε στην κόντρα με πολλές προϋποθέσεις, του έκοψε τη φάση για να του δώσει ένα οφσάιντ και μετέπειτα πήγε για on field review, καθώς τελικά θεωρήθηκε πως δεν υπήρχε οφσάιντ (παρότι ο Τουμπά ήταν δύο μέτρα οφσάιντ και η επαφή του Γένσεν με την μπάλα ήταν ακούσια).

Στιγμή παραφροσύνης από τον Έλληνα ρέφερι και δεν ήταν η μόνη. Εδώ άφηνε το ματς να συνεχίζεται ένω οι παίκτες του Άρη βρίσκονταν στο έδαφος έχοντας χτυπήσει στο κεφάλι. Φυσικά, δεν λέω πως καθόρισε το αποτέλεσμα ο Ευαγγέλου, μην παρεξηγηθώ. Απλά σίγουρα δεν άρπαξε την ευκαιρία της ΚΕΔ, που προσπαθεί να βοηθήσει τους Έλληνες διαιτητές να επιστρέψουν στα μεγάλα παιχνίδια. Με τέτοιες διαιτησίες, δύσκολα τα πράγματα (μπορεί και όχι, προχωράμε).

Εν ολίγοις, ο Άρης πλήρωσε την τραγική αμυντική λειτουργία του και την αστοχία του και γνώρισε μία βαριά ήττα, που όπως πολύ σωστά είπε ο Χιμένεθ δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα που είχε στον αγωνιστικό χώρο. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει και το Κύπελλο τελείωσε για τους Θεσσαλονικείς, που τώρα πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να βγουν από την πολύ άσχημη κατάσταση που έχουν βρεθεί στο πρωτάθλημα. Πρώτη αποστολή η νίκη στη Λάρισα κόντρα στην ΑΕΛ Novibet, που δείχνει πως σιγά-σιγά ανεβαίνει. Και μετά βλέπουμε...