Η ΑΕΚ θα το θωρακίσει το μυαλό της, αλλά ο Γιόβιτς έχει ιστορίες τρέλας για τα εγγόνια του

Ο Κώστας Τσίλης παρακολούθησε προσεκτικά όλα αυτά που έγιναν από την περασμένη Κυριακή εως τώρα (και όχι μόνο) στο ελληνικό ποδόσφαιρο και γράφει για την ζωτική ανάγκη που έχει πλέον η ΑΕΚ

Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, παρακολουθούμε από την περασμένη Κυριακή την αγωνία που βγάζουν οι λογιών – λογιών και αποχρώσεων επικοινωνιακοί μηχανισμοί, για το εάν και πόσο έχει επηρεάσει το μυαλό της ΑΕΚ, όλη αυτή η ιστορία για την διαιτησία. Βεβαίως την ίδια στιγμή, οι ίδιοι ακριβώς επικοινωνιακοί μηχανισμοί, δουλεύουν σε φουλ ρυθμούς για να πείσουν πόσο άστοχα είναι τα παράπονα που έχει η ΑΕΚ.

Είχε πραγματικά πολύ πλάκα όλο αυτό το γαϊτανάκι, που την ΑΕΚ την βάζει στην μέση. Της προκαλούμε και μάλιστα απροκάλυπτα τα παράπονα για την διαιτησία, μετά τα αποδομούμε πλήρως και ταυτόχρονα βγάζουμε και ανησυχία για το πόσο αυτά επηρεάζουν την πνευματική της συγκέντρωση. Ένα πολύ ωραίο και βολικό γαϊτάνακι το οποίο φυσικά και ξεκίνησε όταν η ΑΕΚ απέδειξε στην πράξη, πως θα μείνει στο σβέρκο των άλλων δυο για την διεκδίκηση του πρωταθλήματος, μέχρι το τέλος.

Για να τα βάλουμε λοιπόν τα πράγματα σε μια σειρά και να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε. Η ΑΕΚ έχει όλο το δίκιο με το μέρος της, να αισθάνεται πως η μεταχείριση που έχει από τους διαιτητές είναι εντελώς διαφορετική σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Είτε στο κομμάτι του πειθαρχικού ελέγχου, είτε ακόμα και σ’ αυτό της ερμηνείας των κανονισμών. Και αυτό το λένε οι αριθμοί και τα δεδομένα, όχι κάποιου είδους ερμηνεία. Φιλότιμη η προσπάθεια να βγει η ΑΕΚ η παρανοϊκή της υπόθεσης. Αλλά υπάρχουν αριθμοί και δεδομένα

Η ΑΕΚ έχει τις διπλάσιες κίτρινες από τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό. Έχει εις βάρος της, τα διπλάσια πέναλτι, απ’ ότι οι άλλοι δυο ανταγωνιστές μαζί. Επίσης δεν γίνεται να υπάρχει ακορντεόν στα κριτήρια. Με τον Μακέλι στη Νέα Φιλαδέλφεια όταν μπλέκουν τα πόδια να είναι VARισιο πέναλτι και στην Τούμπα όταν μπλέκουν τα πόδια να είναι τυχαία ποδοσφαιρική επαφή. Στα μάτια ενός σώφρονα ποδοσφαιράνθρωπου κανένα από τα δυο δεν είναι πέναλτι. Αλλά αν δοθεί το ένα πρέπει να δοθεί και το άλλο.

Δεν γίνεται στο ματς του ΠΑΟΚ με την Κηφισιά το τρακάρισμα του Σάντσες με τον αμυντικό να είναι «έξυπνο» πέναλτι και στην Τούμπα η αγκωνιά του Μπάμπα στον Γιόβιτς να είναι επαφή απ’ αυτές που γίνονται χιλιάδες στην περιοχή και το ποδόσφαιρο που δεν μπορεί να γίνει μπάσκετ. Οι δυο φάσεις δίπλα – δίπλα, είναι να σου φεύγει το κεφάλι. Ειδικά από την στιγμή που ο Σάντσες πήρε φόρα και έπεσε πάνω στον αγκώνα του αμυντικού της Κηφισιάς, ενώ στην αντίστοιχη φάση στην Τούμπα, ο καψερός ο Γιόβιτς ήταν ακίνητος.

Για να είμαστε ρεαλιστές, προφανώς και όλα αυτά επηρεάζουν το μυαλό. Πρωτίστως βεβαίως επηρεάζουν την βαθμολογία. Αλλά ναι, δεν γίνεται να μην «πειράξουν» και το μυαλό όλων στην ΑΕΚ. Αν με ρωτάτε, αυτός θεωρώ πως είναι και ο στόχος στο τέλος της μέρας. Δεν είναι τυχαίο καθόλου πως στα περισσότερα απ’ όσα έχουν γίνει με την διαιτησία, είναι στην μέση ο Γιόβιτς. Ο πιο ποιοτικός και ο πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ. Όταν κάποια στιγμή το γιοβιτσάκι θα κάνει τα δικά του παιδιά, ο παππούς Λούκα γύρω από το τζάκι τις κρύες νύχτες του χειμώνα, δεν θα τους λέει ιστορίες από Ρεάλ Μαδρίτης και Μίλαν, αλλά τρέλας από το ελληνικό πρωτάθλημα.

Ειδικά αυτή που πήρε κίτρινη κάρτα στην Τρίπολη, παρόλο που ο αντίπαλος του φώναζε στον διαιτητή που ο Σέρβος δεν τον είχε ακουμπήσει καν. Τότε που αμέσως γύρισε από τον πάγκο και ζήτησε αλλαγή, προκειμένου να μην πάρει δεύτερη κίτρινη και αποβληθεί. Και μέσα σ’ όλα αυτά, είχε και τους… ανησυχούντες να κάνουν αναλύσεις επί αναλύσεων για το πόσο δεν πρέπει να επηρεάζεται πνευματικά ένας τόσο ποιοτικός παίκτης όπως ο Γιόβιτς. Πρώτα δηλαδή του κάνουν το μυαλό μιλκ σέικ και μετά τον εγκαλούν κιόλας που χαλάει το μυαλό του. Αστείο και τραγικό ταυτόχρονα.

Καθαρά ανθρώπινα, μ’ όλα αυτά που γίνονται, φυσικά και θα επηρεαστεί το μυαλό. Όχι μόνο του Γιόβιτς. Όλων μέσα στην ΑΕΚ. Ακριβώς όμως επειδή είναι πολύ προφανές και ξεκάθαρο πως αυτός είναι ο στόχος, απέναντι σ’ όλο αυτό πρέπει να αναπτυχτούν στεγανά. Η ΑΕΚ οφείλει να βρει τους τρόπους να θωρακίσει το μυαλό της. Να το κρατήσει καθαρό, ειδικά τώρα που η σεζόν έχει μπει στην τελική της ευθεία και κάθε λεπτομέρεια μετράει και κοστίζει. Ο Νίκολιτς είναι ένας έμπειρος ποδοσφαιράνθρωπος και το «παιχνίδι» το ξέρει καλά. Είναι ο πρώτος που καταλαβαίνει ποια είναι η στόχευση, είναι και ο πρώτος που θα βάλει τα στεγανά για να μπουν μέσα σ’ αυτά και οι ποδοσφαιριστές.

Για να είναι καθαρό. Η ΑΕΚ στον Βόλο έπρεπε να πάρει αυτά που δικαιούταν από τον διαιτητή και αν τα είχε πάρει θα κέρδιζε. Και εξυπακούεται πως δεν την βοήθησε σε τίποτα, το γεγονός πως από την φάση του πέναλτι που δεν δόθηκε στον Ρότα, χάλασε το μυαλό και του Νίκολιτς και κομβικών παικτών. Το ακριβώς αντίθετο συνέβη. Κακό της έκανε. Βεβαίως όσο αστείο είναι να συμβουλέψεις έναν αγχωμένο να μην αγχώνεται, αλλά τόσο αστείο είναι να επιχειρείς υποδείξεις καθαρού μυαλού, σε περίεργες καταστάσεις και με πέντε χιλιάδες παλμούς. Όμως από την άλλη μεριά, όταν συζητάμε για χαρακτήρα πρωταθληματισμού, μπαίνει μέσα και η πνευματική διαχείριση τέτοιου είδους περίεργων καταστάσεων. Ίσως ακόμα και πιο ακραίων.

Η ΑΕΚ εννοείται πως δεν πρόκειται ποτέ να μπει σε φάση «σφάξε πασά μου, να αγιάσω». Θα αντιδρά και έντονα και θεσμικά διότι αυτό οφείλει να το κάνει. Έχει ιδιοκτήτη που το κάνει και το κάνει με συνέπεια. Έχει και ανθρώπους στην διοίκηση της, που επίσης το κάνουν και θα συνεχίσουν να το κάνουν. Δεν πρόκειται να λειτουργήσει η ΑΕΚ σαν να έχει βουδιστές μοναχούς στο Θιβέτ, όσο και αν θα βόλευε αυτό. Από την άλλη μεριά, στο ποδοσφαιρικό κομμάτι, η ΑΕΚ θα (πρέπει να) κάνει ό,τι χρειάζεται για να κρατήσει καθαρό το μυαλό της. Όχι φυσικά επειδή της το επιδεικνύουν οι ανησυχούντες, αλλά διότι ειδικά στον Βόλο έγινε απολύτως σαφές πως αν δεν το κάνει, μόνο χαμένη μπορεί να βγει. Δεν είναι απλό ούτε ότι έπαιξε ένα ημίχρονο χωρίς τον προπονητή της, ούτε πως θα υποχρεωθεί να το κάνει σ’ ένα ολόκληρο κρίσιμο ματς απέναντι στην ΑΕΛ.

Όλοι μας καταλαβαίνουμε πόσο περίεργο και κωμικό, να είναι η ΑΕΚ η μοναδική απ' αυτούς που κυνηγούν τον τίτλο, που υποχρεούται ετσιθελικά όχι μόνο να παίζει καλά και να είναι τακτικά σωστή, αλλά να είναι και ψύχραιμη απέναντι στα σφυρίγματα. Ωστόσο πλέον είναι πολύ καθαρό στον Νίκολιτς πως σημαντικό κομμάτι της δουλειάς και της διαχείρισης που πρέπει να κάνει, είναι και το πνευματικό. Δεν αρκεί για την ΑΕΚ να είναι τακτικά προετοιμασμένη. Θα πρέπει να είναι και πνευματικά ατσαλωμένη. Οφείλει να είναι. Ζωτική πλέον η ανάγκη. Το οφείλει απέναντι στον εαυτό της.