Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος κάνει… σέντρα στο Sportal.gr και αναλύει γιατί η νίκη στη Λεωφόρο ήταν πολλά περισσότερα από ένα τρίποντο.
Το ποδόσφαιρο στο τέλος της ημέρας είναι ένα δίκαιο άθλημα. Όπως ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ παραδέχθηκε σε δηλώσεις του πριν από το ντέρμπι της Λεωφόρου με τον Παναθηναϊκό, τα στραβά αποτελέσματα του τελευταίου διαστήματος δεν οφείλονται στο καλό διάβασμα των αντιπάλων, αλλά στο γεγονός ότι ο Ολυμπιακός ήταν σκιά του καλού εαυτού του.
Μεσολάβησαν πολλά στη διακοπή του Πάσχα. Αλλεπάλληλες συζητήσεις στο αθλητικό κέντρο του Ρέντη, επίσκεψη αντιπροσωπείας των οπαδών, μηνύματα από τη διοίκηση για συσπείρωση και νέο ξεκίνημα. Εκείνο που μέτρησε περισσότερο, ωστόσο, προκειμένου να γυρίσει το χαρτί και να φτάσουμε στο 2-0 της Κυριακής, στην τελευταία -πιθανότατα- συνάντηση των «αιωνίων» στο «Απόστολος Νικολαΐδης» ήταν το δέσιμο ανάμεσα στον «Μέντι» και τους παίκτες του…
Οι «ερυθρόλευκοι» ή τουλάχιστον όσοι ανήκουν στον βασικό κορμό που… μεγάλωσε και δυνάμωσε από την ημέρα που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία ο Βάσκος προπονητής, ένιωσαν την πίεση και συνειδητοποίησαν ότι πέρα από τον εαυτό τους πρέπει να παίξουν και για τον προπονητή τους που βρέθηκε εσχάτως στο μάτι του κυκλώνα.
Γιατί ακολούθησε την πεπατημένη
Για όλους, λοιπόν, στον αγώνα με τους «πράσινους» δούλεψε η ανάγκη για επιστροφή στις εργοστασιακές ρυθμίσεις. Ο προπονητής όσα κι αν ακούστηκαν στο μεσοδιάστημα, πόνταρε κι έδωσε μία ακόμη ευκαιρία σε εκείνους που κατέκτησαν το Conference League πρόπερσι. Σ’ εκείνους που πανηγύρισαν μαζί το τρεμπλ πέρυσι κι έφτασαν στην 7η θέση του Europa. Σ’ εκείνους που πάτησαν γκάζι την κρίσιμη ώρα, πέτυχαν το «τρία στα τρία» και μέσω της 18ης θέσης που κατέκτησαν στη League Phase, έφτασαν ως τα νοκ-άουτ του Champions League.
Τι έκανε ο έμπειρος προπονητής; Χρησιμοποίησε στη δεξιά πτέρυγα το -δοκιμασμένο στα δύσκολα- δίδυμο των Κοστίνια και Ροντινέι. Ο πρώτος παρότι φέτος είχε αρκετά σκαμπανεβάσματα, ανταποκρίθηκε με θετικό πρόσημο στο ρόλο του. Ο δεύτερος έκανε ένα από τα κορυφαία του παιχνίδια φέτος, ενώ σημείωσε και το πρώτο του γκολ με μια ενέργεια σεντερφορίσια και παλικαρίσια, στα χασομέρια του πρώτου μέρους.

Η νίκη στη Λεωφόρο ήταν πολύ πιο σημαντική από ένα τρίποντο στη μάχη του τίτλου
Ο Σταύρος Γεωργακόπουλος κάνει… σέντρα στο Sportal.gr και αναλύει γιατί η νίκη στη Λεωφόρο ήταν πολλά περισσότερα από ένα τρίποντο.
Ο Ζέλσον που μετρούσε μέχρι προχθές στο πρωτάθλημα μόλις δύο γκολ κι άλλες τόσες ασίστ, ήταν ίσως ο κορυφαίος του γηπέδου, ενώ άνοιξε και το σκορ από το λάθος του Γεντβάι. Ο Ρέτσος που έχει πληρώσει ακριβά λάθη σε προηγούμενα ντέρμπι ήταν σχεδόν αψεγάδιαστος. Το ίδιο και ο Πιρόλα. Ο Ορτέγκα στάθηκε στο ύψος του, παρότι έπαιζε με κίτρινη από το 8ο λεπτό.
Οι «ερυθρόλευκοι»… έπαιξαν και για τον «Μέντι»
Στη μεσαία γραμμή κι ενώ οι περισσότεροι είχαμε υποπτευθεί ότι μπορεί να πάρει ευκαιρία ο Σιπιόνι που είχε ξεχωρίσει και στο αντίστοιχο ματς του πρώτου γύρου στο ίδιο γήπεδο, προτιμήθηκε ένα ακόμη παιδί του «Μέντι». Ο Ντάνι Γκαρθία. Πρόκειται για τον παίκτη που βρίσκεται στη δεύτερη θέση των συμμετοχών απ’ όσους έχουν συνεργαστεί με τον κόουτς του Ολυμπιακού από τότε που πρωτοκάθισε στους πάγκους. Πως να μην παίξει για τον ποδοσφαιρικό του πατέρα;
Ακόμη κι ο -φουλ καταπονημένος- Ελ Καμπί, αλλά και ο Τσικίνιο, τα έδωσαν όλα, έστω κι αν δεν σκόραραν, για να βγάλει η ομάδα ακόμη μια φορά αντίδραση, τώρα που βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Ολα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα, οι «ερυθρόλευκοι» να φτάσουν στο πρώτο τους «διπλό» σε ντέρμπι στο ένατο που έδωσαν φέτος σε πρωτάθλημα και Κύπελλο, έχοντας καθαρίσει με δύο γκολ από το ημίχρονο, ενώ στο δεύτερο ροκάνισαν απλά το χρόνο…
Το μεγαλύτερο κέρδος από αυτή τη νίκη δεν έχει να κάνει ούτε με το τρίποντο που κράτησε τον Ολυμπιακό ζωντανό στη μάχη του τίτλου, ούτε η κλονισμένη αυτοπεποίθηση που επανήλθε σε φυσιολογικά επίπεδα ακόμη και μεταξύ των δύο ημιχρόνων. Με άλλον αέρα μπήκαν οι «ερυθρόλευκοι» στο ματς, με άλλον αέρα επέστρεψαν από τα αποδυτήρια έπειτα από την ανάπαυλα κι αυτό λογικά αποτελεί ντόπα ηθικού για τα επόμενα…
Το δέσιμο προπονητή – παικτών δεν… σπάει με τίποτα
Το ακόμη πιο σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι το δέσιμο ανάμεσα στον προπονητή και το ρόστερ του δεν σπάει με τίποτα. Κι αυτό πρέπει να το έχουν καλά στο μυαλό τους όλοι όσοι έχουν ασθενή μνήμη και φρόντισαν το προηγούμενο διάστημα να «τελειώσουν» -στο μυαλό τους τουλάχιστον- και τον προπονητή και το… μισό ρόστερ.
Μην ξεχνάμε ότι αυτό το σύνολο, ολοκλήρωσε την κανονική διάρκεια της σεζόν στο πρωτάθλημα με την καλύτερη άμυνα της Ευρώπης (11 γκολ παθητικό μαζί με την Πόρτο στην Πορτογαλία). Δέχθηκε άλλο ένα στην πρεμιέρα των Play Offs από την ΑΕΚ, αλλά και προχθές στη Λεωφόρο πάλι εκεί στηρίχθηκε για να φτάσει στη νίκη, με τον κέρβερο Τζολάκη να μετράει 18 clean sheet, σε 28 ματς που έχει υπερασπιστεί φέτος την εστία, στις εγχώριες διοργανώσεις.
Πέρα, λοιπόν, από το γεγονός ότι η ομάδα του Πειραιά παρέμεινε με αυτό το σημαντικό «διπλό» στο κατόπι της ΑΕΚ, είναι δεδομένο ότι αυτή η επικράτηση θα λειτουργήσει ως… μαγικό φίλτρο και στο σκέλος της ψυχολογίας ενόψει της δύσκολης συνέχειας. Μπροστά στους περσινούς νταμπλούχους υπάρχουν δύο παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ που δεν διανύει το καλύτερο φεγγάρι του.
Αν, λοιπόν, ο Ολυμπιακός σταθεί στο ύψος του σε Τούμπα και Φάληρο απέναντι στο συγκρότημα του Λουτσέσκου είναι δεδομένο πως τίποτα δεν έχει κριθεί και η μπίλια θα καθίσει οριστικά στο κίτρινο ή το κόκκινο σε μία από τις τελευταίες δύο αγωνιστικές.
Από την άλλη είναι δεδομένο και το γνωρίζουν όλοι, όχι απλά ότι ο Ολυμπιακός ξέρει καλύτερα απ’ όλους τι σημαίνει πρωταθλητισμός, αλλά ότι αυτή η ομάδα όταν… αγριέψει είναι περισσότερο επικίνδυνη. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο εντός των συνόρων, αλλά κι εκτός.
Το ένιωσαν καλά στο πετσί τους όλοι οι αντίπαλοι στο Champions League, ακόμη και οι κορυφαίες ομάδες του πλανήτη (Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Αρσεναλ), ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Το ακόμη πιο ενθαρρυντικό είναι πως ακόμη και μετά την μεγάλη νίκη της Κυριακής, αυτή η ομάδα απέχει πολύ ακόμη από το ταβάνι που μας έχει αποδείξει ότι μπορεί -και πρέπει- να φτάσει…