Ο Κώστας Σωτηρίου γράφει για την είσοδο του Παναθηναϊκού στα playoffs από την έβδομη θέση και αναλύει τις συνήθειες της Βαλένθια, που πρέπει να διαχειριστούν οι Πράσινοι για να προκριθούν στο Final Four της Αθήνας.
Βαλένθια λοιπόν! Όπως το περιμέναμε. Ο Παναθηναϊκός δεν είχε όρεξη για αστεία και σενάρια συνωμοσίας και αφού όρθωσε ανάστημα απέναντι στην αποδεκατισμένη Μονακό, μπαίνει στη μάχη των playoffs της Εuroleague από την έβδομη θέση για να αντιμετωπίσει μια ομάδα, που κέρδισε όχι μόνο τους Πράσινους, αλλά και τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό και μάλιστα μέσα – έξω!
Η «πυραυλοκίνητη» ομάδα του δικαιωματικά «Coach of the Year» Πέδρο Μαρτίνεθ διαθέτει χαρακτηριστικά, που δεν ταιριάζουν στην ασταθή αμυντική λειτουργία του Παναθηναϊκού, εξ ου και οι δύο ήττες στο «Telecom Center» (79-89, στις 5/12/2025) και στην «Roig Arena» (102-84, στις 9/4/2026). Υπάρχουν, όμως, και ματς, στα οποία οι «Νυχτερίδες» βρήκαν τον δάσκαλό τους και αν είναι έξυπνοι οι Πράσινοι θα επιχειρήσουν να αποκωδικοποιήσουν αυτά που έκαναν σωστά ο Βασίλης Σπανούλης με την Μονακό (και μάλιστα δις) και ο Τσάβι Πασκουάλ με την Μπαρτσελόνα.
Το έκαναν δε με διαφορετικό τρόπο, καθώς οι μεν Μονεγάσκοι αντιμετώπισαν τους Ισπανούς σε αγώνες πολλών κατοχών (δηλαδή στο στιλ της Βαλένθια, που είναι η δεύτερη πιο γρήγορη ομάδα στην Ευρωλίγκα με 75,3 κατοχές ανά ματς), ενώ οι Καταλανοί του Τσάβι νίκησαν εκτός έδρας με το… παιδικό σκορ 62-66 επιτρέποντας στη γηπεδούχο Βαλένθια κάτι παραπάνω από εξήντα κατοχές! Είναι εύλογη, λοιπόν, η αντίδραση αρκετών, που λένε «εφόσον το κατάφεραν τα γερόντια της Μπαρτσελόνα, γιατί να μην το καταφέρει και ο Παναθηναϊκός;», ωστόσο απέναντι σε τόσο προηγμένη τακτικά ομάδα, που τα «διαβάζει» όλα, είναι άλλο πράγμα να το λες στη θεωρία και εντελώς διαφορετικό να το κάνεις στην πράξη.
«Μπούσουλας» για το «scouting report» του Παναθηναϊκού και… αντιπαράδειγμα, θα μπορούσε να αποτελέσει η πρόσφατη ήττα από την Βαλένθια στην Ισπανία, όπου οι γηπεδούχοι σκόραραν 35 πόντους στα οκτώ πρώτα δευτερόλεπτα (48 στα πρώτα δέκα δευτερόλεπτα) των επιθέσεών τους και συνολικά 31 πόντους από επιθετικά ριμπάουντ. Περισσεύουν και 23 πόντοι για να φτάσουμε στους 102, που σημείωσαν οι Ισπανοί απέναντι στην άμυνα του Τριφυλλιού, που δεν είχε συγκέντρωση και δομή.
Όσο για τον παίκτη – κλειδί; Ξεκάθαρα είναι ο Δομινικανός Γιάν Μοντέρο, ο οποίος δεν συνεισφέρει μόνο 13,7 πόντους και 4,6 ασίστ κατά μέσον όρο, αλλά είναι ο κύριος εκφραστής της «pick and roll» φιλοσοφίας του Πέδρο Μαρτίνεθ. Φυσικά υπάρχουν και άλλοι ποιοτικοί περιφερειακοί, όπως οι Τέιλορ, Μπάντιο, Τόμπσον, Μουρ, Πουέρτο και Ντε Λαρέα, ενώ η γραμμή των ψηλών έχει την ιδιαιτερότητα ότι οι Κόστελο και Ρίβερς σουτάρουν με πάνω από 40% στο τρίποντο με αποκορύφωμα τα… εννέα τρίποντα που πήρε ο Κόστελο στο ΟΑΚΑ. Άσχετα, που έβαλε το ένα!
Το «μυστικό» στην επίθεση είναι καλή κυκλοφορία για να αντιμετωπιστεί το μόνιμο «hedge-out», που παίζει η Βαλένθια με τους ψηλούς της. Έτσι, οι Πράσινοι θα βγάζουν ελεύθερο παίκτη και μετά το μόνο που μένει είναι η εκτέλεση με υψηλό ποσοστό. Και στην άμυνα, η προσοχή στο αμυντικό «transition» και στα επιθετικά ριμπάουντ, ώστε οι Ισπανοί να μην νιώσουν άνετα σκοράροντας είτε στα οκτώ πρώτα δευτερόλεπτα είτε από δεύτερες ευκαιρίες.
Ένα δίλημμα πρέπει μόνο να υπάρχει στο τεχνικό επιτελείο του Έργκιν Άταμαν: να δώσουν πολλές μπάλες στον Λεσόρ για να μεγαλώσουν την απόσταση άρα και τον χρόνο του επιθετικού «transition» της Βαλένθια; Ή να επιστρατεύσουν σχήματα με μεγάλα κορμιά, αλλά χωρίς κλασικό σέντερ, ώστε να παίξουν με αλλαγές στα «pick and roll» των Ισπανών; Είναι κάτι, που μόνο οι προπονητές του ΠΑΟ μπορούν να απαντήσουν, αν και σε μια σειρά αγώνων δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο, αλλά το πιο πιθανό είναι να δούμε αρκετές δοκιμές και «πειράματα»…