Η μπίλια στο κόκκινο (ΟΑΚΑ) και το all in της Κυριακής!

Ο Γιάννης Ψαράκης γράφει για την πρόκριση του Ολυμπιακού που έκανε τη μισή δουλειά και θέλει ακόμα 40 λεπτά για την κατάκτηση της EuroLeague

Το ήθελε περισσότερο. Το δούλεψε πολύ περισσότερο. Το άξιζε με… χίλια. Ο Ολυμπιακός πανηγύρισε πολύ πιο εύκολα απ’ ότι θα περίμενε κανείς την πρόκρισή του στον 10ο τελικό της ιστορίας του βάζοντας το όνομα του δίπλα σε αυτά των Ρεάλ, Μακάμπι, ΤΣΣΚΑ και Βαρέζε ως οι 5 (πλέον) ομάδες με διψήφιο αριθμό τελικών στην ιστορία του Κυπέλλου Πρωταθλητριών / Ευρωλίγκα.

Η ομάδα του Μπαρτζώκα, άριστα διαβασμένη, με στοχευμένη άμυνα στα ατού της περσινής τροπαιούχου που… αποκαθηλώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες, ήταν απόλυτα κυρίαρχος παίζοντας ουσιαστικά στο… ΣΕΦ. Μπορεί τα καθίσματα στο T-Center να είναι πράσινα αλλά το μόνο που φαινόταν στον ημιτελικό της Παρασκευής (και το ίδιο θα γίνει και στον Κυριακάτικο τελικό) ήταν μία ερυθρόλευκη λαοθάλασσα από 14.000 και πλέον φίλους του περσινού πρωταθλητή Ελλάδας.

Το πλάνο του Ολυμπιακού αμυντικά εκτελέστηκε στο 110% και αυτό του έδωσε τη νίκη υποχρεώνοντας τη Φενέρ στους 61 πόντους. Έναν λιγότερο απ’ όσους έβαλε στο ημίχρονο του 2ου ημιτελικού η Ρεάλ… Ποιοι ήταν οι βασικοί άξονες του πλάνου; Να κοπεί το κάθετο παιχνίδι του Χόρτον-Τάκερ τον οποίο η άμυνα του Ολυμπιακού ανάγκασε να σουτάρει από μακριά, να περιορίσει τη δράση του Μπιμπέροβιτς που για να φτάσει στους 16 πόντους χρειάστηκε 12 σουτ και να αποδιοργανώσει έτσι την τουρκική ομάδα.

Όσο και αν σούταραν Μέλι και Γιάντουνεν (που τα έσπασαν) δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει ο Ολυμπιακός που περιόρισε στο ελάχιστο στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα τις pick-n-roll συνεργασίες του Μπάλντγουιν με τους ψηλούς της ομάδας του και έλεγξε απόλυτα τα ριμπάουντ. Ο Μπαρτζώκας δεν… τσίμπησε στο small-ball που από νωρίς επιστράτευσε ο απεγνωσμένος από το ημίχρονοι Γιασικεβίτσιους, ο Μιλουτίνοφ “καθάρισε” τα αμυντικά ριμπάουντ (10) και το μόνο που απέμενε ήταν να μπουν τα σουτ.

Στα πρώτα 4-5 λεπτά έμπαιναν με το σταγονόμετρο όταν όμως πήρε φόρα ο Ντόρσεϊ και στη 2η περίοδο έδωσε τη σκυτάλη στον clutch Πίτερς (9 πόντοι στο διάστημα αυτό, οι 7 με τρία καλάθια στη λήξη επίθεσης) και ο Ολυμπιακός κυριάρχησε. Να σκεφτείτε ότι στο 1ο ημίχρονο οι δύο σταρ του Βεζένκοφ και Φουρνιέ είχαν βάλει μαζί 3 πόντους! Ήταν, δε, ξεκούραστοι ο πρώτος στην 3η περίοδο με 14 μαζεμένους πόντους εκεί που η Φενέρ έδειξε πρόθεση να τρόπον τινά “απειλήσει” μειώνοντας στους 7 και ο δεύτερος έδωσε τη χαριστική βολή στην 4η περίοδο.

Με αυτά και μ’ αυτά δηλαδή ο Ολυμπιακός όχι μόνο νίκησε με χαρακτηριστική άνεση 18 πόντων αλλά έκανε και… συντήρηση δυνάμεων για όλους τους παίκτες του ενόψει τελικού αφού κανείς δεν έπαιξε περισσότερο από τα 26’42’’ του Μιλουτίνοφ.

Η μισή δουλειά λοιπόν έγινε αλλά άπαντες γνωρίζουν ότι τα σπουδαία είναι στον τελικό της Κυριακής. Η ιστορία γράφει μεν τους φιναλίστ αλλά πάντα θα μένουν στη σκιά των νικητών. Και ο φετινός Ολυμπιακός μόνο αν φύγει τροπαιούχος από το ερυθρόλευκο ΟΑΚΑ θα είναι ευχαριστημένος και πετυχημένος, διαφορετικά…