Η… κόλαση του ΠΑΟΚ και η ευχή

Ο Μάνος Τσαλγατίδης προσπαθεί να αποτυπώσει στον γραπτό λόγο τις σκέψεις που τον πλημμυρίζουν μετά τον χθεσινό χαμένο τελικό του ΠΑΟΚ

Γράφεις, σβήνεις, γράφεις σβήνεις, προσπαθείς να είσαι ψύχραιμος, να φέρεις στο μυαλό τα γεγονότα του χθες και όλα αυτά που οδήγησαν στο χθες. Είναι δύσκολο, δεν μπορείς να διαχειριστείς εύκολα αυτόν τον χαμένο τελικό. Μια λέξη έρχεται αυτομάτως στο μυαλό και αυτή είναι η ντροπή. Ναι, είναι μια βραδιά ντροπιαστική για τον ΠΑΟΚ, όχι γιατί ηττήθηκε, προφανώς η ήττα είναι στο πρόγραμμα, αλλά για τον τρόπο που ήρθε αυτή.

Έγραφα πριν τον τελικό πως ο ΠΑΟΚ πρέπει να πάρει αυτό το τρόπαιο για όλους αυτούς που έφυγαν από τη ζωή, να το κατακτήσει και να το αφιερώσει εκεί ψηλά σε όσους έφυγαν από τη ζωή τόσο άδικα φέτος. Το πίστευα με το όλο μου το είναι πως η ομάδα θα μπει να παίξει για όλους αυτούς, πως θα μπει στο γήπεδο με το μαχαίρι στα δόντια και είτε με καλή απόδοση, είτε όχι θα παλέψει μέχρι τέλους για να γυρίσει στη Θεσσαλονίκη με το τρόπαιο στην αγκαλιά.

Κι όμως έκανα τεράστιο λάθος που εμπιστεύθηκα αυτή την ομάδα ότι μπορεί να μπει στο χορτάρι και έστω για αυτό το ματς θα βγάλει μια άλλη εικόνα και όχι αυτή της κατάρρευσης. Δεν σας κρύβω πως για λίγο πίστεψα πως κάτι θα άλλαζε σε αυτό το ματς. Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε και στο πρώτο εικοσάλεπτο του ματς έμοιαζε με έναν σχεδόν κανονικό ΠΑΟΚ. Κι όμως έκανα λάθος, τελικά με το που κατάλαβαν στον Δικέφαλο πως ο ΟΦΗ μπορεί να απειλήσει ήρθε η κατάρρευση.

Εδώ κολλάει η λέξη ντροπή, δεν είναι λογικό ο ΠΑΟΚ να καταρρέει επειδή ο αντίπαλος του απλά πέρασε το κέντρο. Δεν νοείται να χάνεται το Κύπελλο και ο κορυφαίος της ομάδας να είναι ο Καμαρά που έπαιξε λιγότερο από όλους και που απλά έκανε τα βασικά συν την ασίστ μέχρι να τραυματιστεί. Η ομάδα είναι σαφές πως βρίσκεται στα σκοτάδια της και πως το πνευματικό κομμάτι είναι διαλυμμένο.

#FullTime Τελικό αποτέλεσμα στο Πανθεσσαλικό: ΠΑΟΚ-ΟΦΗ 2-3. #PAOKOFI #GreekCup pic.twitter.com/uzibzFBPY1
— PAOK FC (@PAOK_FC) April 25, 2026
 

Το ίδιο ισχύει και για τον Ράζβαν, που το έχουμε πει και γράψει άπειρε φορές πως όταν είναι καλά τότε είναι καλά και οι παίκτες, όταν όχι δεν είναι καλά και οι παίκτες. Ο Λουτσέσκου είναι λογικό να έχει εύθραυστη ψυχολογία μετά τον θάνατο του πατέρα του. Έκανε κι αυτός λάθη χθες όπως η χρησιμοποίηση του Μεϊτέ, αλλά επιμένω πως οι παίκτες θα έπρεπε να παίξουν και για αυτόν.

Λάθη, λάθη, λάθη, από πέρσι τον Μάϊο μέχρι και χθες στο Πανθεσσαλικό από όλο τον ΠΑΟΚ, από τα υψηλά στρώματα μέχρι τα πιο χαμηλά. Η χρονιά των 100 ετών αποδεικνύεται μαρτυρική εκτός και εντός γηπέδου για τον ποδοσφαιρικό Δικέφαλο που μοιάζει άρρωστος και δεν ξέρω αν υπάρχει φάρμακο για να συνέλθει έως το τέλος της σεζόν.

Διαβάζω διάφορα σχόλια επίσης για τους παίκτες του ΟΦΗ που έπεφταν κάτω και έκαναν καθυστερήσεις. Οκ ναι, ήταν εκνευριστικό, ήταν αντιποδοσφαιρικό, αλλά παιδιά οι τελικοί δεν παίζονται, κερδίζονται. Ας μην έδινε δικαιώματα ο ΠΑΟΚ, ο ΠΑΟΚ έδωσε το δικαίωμα στον ΟΦΗ να το κάνει αυτό. Γιατί αν οι «ασπρόμαυροι» ήταν κανονικοί τότε οι Κρητικοί δεν θα περνούσαν το μισό και βάλε δεύτερο μέρος ξαπλωμένοι στο χορτάρι του Πανθεσσαλικού.

Τα απόνερα του τελικού και της φετινής χρονιά ακόμα δεν τα έχουμε δει, θεωρώ πως έρχονται και θα είναι έντονα. Δεν μπορώ να προβλέψω τι θα γίνει από εδώ και στο εξής, αλλά ο Δικέφαλος μπαίνει ακόμα πιο βαθειά στην εσωστρέφεια και στην ποδοσφαιρική μαυρίλα. 

Ο ΠΑΟΚ θα το ξεπεράσει και αυτό το βράδυ ναι, έχουν υπάρξει κι άλλα δύσκολα βράδια στην 100ετή ζωή του, αλλά σίγουρα θα αργήσει να το αφήσει πίσω και σίγουρα οι πληγές θα μείνουν πάνω του. Ελπίζω πως η… κόλαση που περνάει και θα περάσει ο Δικέφαλος το επόμενο διάστημα στο τέλος θα τον βγάλει ακόμα πιο δυνατό.

Υ.Γ. Ναι, ο Λουτσέσκου έχει ευθύνη για το φετινό, αλλά είναι και ο ίδιος που έκανε την ομάδα να κεντάει μέσα στο γήπεδο στη διάρκεια της σεζόν. Δεν νομίζω πως άλλος προπονητής θα μπορούσε να πετύχει τόσα πολλά στο οικοδόμημα που λέγεται ΠΑΟΚ