Ο Γιάννης Ψαράκης γράφει για τον υποβιβασμό του Πανιωνίου COSMORAMA Travel στην Elite League και τη δικαίωση του Αμαρουσίου CHERY που παρέμεινε στη Stoiximan GBL.
Κρίμα ναι, άδικο όχι. Ο Πανιώνιος όπως και η ΑΕΚ παλαιότερα, έκανε φέτος ένα ιστορικό λάθος και το πλήρωσε πολύ ακριβά. Οι δύο αυτές ομάδες είναι από εκείνες που συνηθίζουν να ζουν με τις δάφνες του παρελθόντος και να τις επικαλούνται σε κάθε ευκαιρία για να τονίσουν την ιστορικότητά τους. Μέχρι ενός σημείου αυτό είναι θεμιτό, όμως όταν το παρελθόν είναι αυτό που “καθοδηγεί” τις αποφάσεις σε ένα εντελώς διαφορετικό σήμερα, τότε υπάρχει πρόβλημα. Και μάλιστα μεγάλο.
Η διοίκηση της ΚΑΕ που ανέλαβε τις τύχες της ομάδας ακριβώς πριν τέσσερα χρόνια όταν αυτή “βολόδερνε” μεταξύ Β Εθνικής και Α2 (σ.σ. καλά ντε, National League και Elite League αφού το προτιμάτε έτσι) είχε ένα πλάνο το οποίο έφερε εις πέρας τα τρία πρώτα χρόνια. Νοικοκύρεψε την ομάδα, έβαλε δίπλα στο αγωνιστικό τμήμα τον παίκτη-θρύλο, παίκτη-σύμβολο του Πανιώνιου Φάνη Χριστοδούλου, έριξε (μπόλικο) χρήμα πριν καν επιστρέψει η ομάδα στην Α1 (GBL) και την έκανε να πατάει ξανά καλά στα πόδια της. Προσοχή στη λέξη που χρησιμοποίησα. Καλά, όχι γερά.
Όταν λοιπόν μια ομάδα σαν τον Πανιώνιο, που μέχρι τη σεζόν 2023-24 έπαιζε στην πιο κάτω κατηγορία παίρνει μέσω της διοίκησής της την απόφαση να συμμετάσχει σε μία τόσο επίπονη και μακρά διοργάνωση σαν το EuroCup απλά και μόνο για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία των νοσταλγών του παρελθόντος (και αυτών που πήραν την απόφαση) τότε θα πληρώσει και το τίμημα. Που δεν είναι άλλο από τον υποβιβασμό στην Elite League. Ρετσινιά που θα μείνει ανεξάρτητα αν το καλοκαίρι μέσω wild card βρεθεί ξανά στα μεγάλα σαλόνια κάτι για το οποίο αμφιβάλω πολύ.
Μέσα σε επτά μήνες αγωνιστικής δράσης λοιπόν ο Πανιώνιος που έψαχνε… μεγαλεία στο EuroCup των 18 αγώνων, των 9 δύσκολων ταξιδιών έχοντας παράλληλα τις εγχώριες υποχρεώσεις, έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιεί 5 διαφορετικούς προπονητές (οι δύο υπηρεσιακοί), να μένει για σχεδόν δύο μήνες δίχως νίκη σε επίσημο αγώνα (Οκτώβριο και Νοέμβριο του 2025) μετρώντας 14 σερί ήττες σε όλες τις διοργανώσεις δεν του φταίει κανείς άλλος παρά μόνο αυτοί που πήραν τις αποφάσεις. Ιστορικές αποφάσεις που έφεραν ιστορικό υποβιβασμό.
Όσο για το μέλλον; Οι πληροφορίες που έρχονται στα αυτιά μου από την πιάτσα των ατζέντηδων (και όχι μόνο) λένε ότι οι Μικρόπουλος και Ηλιάδης, δηλαδή αυτοί που τον Μάιο του 2022 βγήκαν μπροστά και νοικοκύρεψαν τον “ιστορικό” αλλά χρεώνονται πέρα για πέρα τον υποβιβασμό, δεν πρόκειται να συνεχίσουν στο τιμόνι της ομάδας που σύντομα θα βρεθεί προς αναζήτηση άλλης διοίκησης και επενδυτή. Μακάρι να μην ισχύει αλλά πολύ φοβάμαι ότι είναι το πιο πιθανό σενάριο για μια ομάδα που… μυρίζει μπάσκετ από χιλιόμετρα και που ειδικά την τελευταία 15ετία έχει ταλαιπωρηθεί όσο καμία άλλη διοικητικά.
Και κάτι τελευταίο για το (δικαιωμένο πέρα για πέρα) Μαρούσι. Οι κιτρινόμαυροι ουδέποτε έπαψαν να το πιστεύουν και δικαιώθηκαν με την παραμονή τους όταν ελάχιστοι εκτός ομάδας πίστευαν σε αυτή. Το πάλεψαν, έκαναν στοχευμένες αλλαγές στους ξένους (ειδικά οι προσθήκες Ντε Σόουζα και Ουόκερ), άντεξαν στους… εξωγενείς παράγοντες και μπορούν μαθαίνοντας από τα λάθη τους να χτίσουν μία ομάδα που τη νέα σεζόν δεν θα παλέψει για τη σωτηρία της αλλά θα διεκδικήσει κάτι πολύ καλύτερο.