Ο Νίκολιτς είχε τρελαθεί με το 3-1, δεν τρελάθηκε με το 0-4, γι' αυτό και η ΑΕΚ δεν έχει ταβάνι

Ο Κώστας Τσίλης ήταν ξανά στο Τσέλιε και γράφει για τις αντιδράσεις του Νίκολιτς μετά τα δυο ματς με τους Σλοβένους, που φανερώνουν γιατί ουδείς μπορεί να προβλέψει πόσο ψηλά ταβάνια έχει η ΑΕΚ

Τον θυμάμαι πολύ καλά τον Νίκολιτς στο ταξίδι της επιστροφής, μετά από εκείνο το εφιαλτικό βράδυ στο Τσέλιε τον περασμένο Οκτώβρη. Δεν μπορούσε να το βαστάξει και αν τον άφηναν θα το έκοβε με το πόδι για την Αθήνα, μπας και να το χώνευε. Δεν ήταν έτσι ούτε μετά τις δυο απανωτές ήττες από τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό. Κυρίως διότι η ΑΕΚ δεν είχε σε κανένα απ’ αυτά τα δυο ματς, υποφέρει τόσο, όσο εκείνο το βράδυ στην Σλοβενία.

Ήταν κυρίως η εικόνα που τον είχε «τρελάνει» τον Νίκολιτς. Ήταν και νοοτροπία της ομάδας. Συνολικά το μοντέλο που δεν μπορούσε να λειτουργήσει με τις αρχές του παιχνιδιού που ο ίδιος ήθελε. Και στο νου του είχε πως πρώτος ήταν αυτός που κάτι δεν έκανε σωστά και που έπρεπε να σπάσει το κεφάλι του για να βρει τις λύσεις. Η δική του ομάδα δεν μπορεί να ήταν αυτή που έγινε μπαλάκι από την Τσέλιε.

Ο Νίκολιτς ήταν σίγουρος πως θα την έβρισκε την λύση. Ο Ριμπάλτα ήξερε πως ο Νίκολιτς είναι ο προπονητής που βρίσκει την λύση. Και ο Ηλιόπουλος βγήκε μπροστά και δεν επέτρεψε σε κανέναν τριγμό αμφισβήτησης, να κλονίσει έστω και στο ελάχιστο αυτή την διαδικασία. Πιστώνεται στο 100% ο ιδιοκτήτης της ΑΕΚ, πως σ’ εκείνον τον δύσκολο Οκτώβρη, ήταν αυτός που εξακολουθούσε να έχει την μεγαλύτερη πίστη απ’ όλους στο πρότζεκτ.

Ακολούθησε ο Νοέμβρης και ο Δεκέμβρης, που η ΑΕΚ πήγε σε Φλωρεντία και Σαμψούντα και κέρδισε, επειδή το πλάνο Νίκολιτς ήταν για να πάει και να κερδίσει. Που πήγαινε από νίκη σε νίκη στο πρωτάθλημα, διότι είχε βάλει ο Σέρβος κόουτς τις αρχές που ήθελε στο παιχνίδι. Περνούσαν τα ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη και ο Νίκολιτς έβρισκε όλο και περισσότερο και τις λύσεις και τις ισορροπίες που ήθελε μέσα στην ομάδα. Ζήτησε να του φέρουν και τον Βάργκα για να κουμπώσει το αγωνιστικό του μοντέλο, ακριβώς όπως το ήθελε.

Η ΑΕΚ έξι μήνες μετά από εκείνο το βράδυ που «τρέλανε» τον Νίκολιτς, ταξίδεψε ξανά στο Τσέλιε. Ταξίδεψε ως πρώτη στην βαθμολογία του πρωταθλήματος με τις περισσότερες νίκες απ’ όλους και τις περισσότερες φορές που βρέθηκε στην κορυφή από κάθε άλλον ανταγωνιστή της. Που έχασε τη νίκη επί του Ολυμπιακού στο 105’ με το πέναλτι του Μάκελι. Που δεν κέρδισε τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα επειδή η τέλεια κεφαλιά του Γιόβιτς, πήγε δοκάρι και έξω και όχι δοκάρι και μέσα στην τελευταία φάση των καθυστερήσεων. Ταξίδεψε ξανά στο Τσέλιε και αυτή την φορά ισοπέδωσε τους Σλοβένους.

Μπορεί να είναι κωμικό αυτό που είπε ο προπονητής της Τσέλιε, πως «στο πρώτο ημίχρονο είχαμε την κατοχή της μπάλας, αλλά όποτε την χάναμε τρώγαμε γκολ», αλλά είναι η αλήθεια του παιχνιδιού. Με κατοχή των Σλοβένων κοντά στο 70% στα μισά του πρώτου ημιχρόνου, είχε ήδη πετύχει δυο γκολ, η ΑΕΚ είχε ένα δοκάρι, είχε ένα χαμένο τετ α τετ του Βάργκα και δυο καθαρές ευκαιρίες με τον Γκατσίνοβιτς. Ένιωθε τυχερή η Τσέλιε που έκλεισε το πρώτο 45άλεπτο με 0-3 και όχι με 0-6.

Δεν έδειχνε να έχει κανέναν τρόπο, να σταματήσει αυτά που έκανε η ΑΕΚ στην επίθεση. Δεν είχε κανέναν τρόπο ούτε να κάνει την ΑΕΚ να αισθανθεί απειλή. Και ας της έδινε με μεγάλη ευκολία ένα σωρό κόρνερ. Περισσότερα κόρνερ είχε η Τσέλιε, αλλά απ’ αυτά δεν πήρε ούτε μισή ευκαιρία. Διότι το είχε δουλέψει τόσο πολύ ο Νίκολιτς, που ο Βάργκα όταν δεν σκόραρε και δεν είχε δοκάρι και δεν είχε χαμένο τετ α τετ, καθάριζε στον αέρα τις στατικές των Σλοβένων.

Βεβαίως μπορεί να μοιάζει ελκυστική η ατάκα «η ΑΕΚ κέρδισε με 4-0 αντί για 8-0», που είναι και πέρα για πέρα ακριβής με βάση την εικόνα του ματς, αλλά είναι και αυτό που έκανε τον Νίκολιτς να μην ευχαριστηθεί όσο θα της άξιζε, αυτήν την σπουδαία ευρωπαϊκή βραδιά. Στη συνέντευξη Τύπου είπε δυο φορές πως δεν έμεινε ικανοποιημένος παρά την μεγάλη σε έκταση νίκη, διότι ήταν πολλές οι χαμένες ευκαιρίες. Και συνεχώς την κουβέντα την πήγαινε σ’ αυτό το κομμάτι.

Είναι γεγονός πως και ο Βάργκα και πολύ περισσότερο ο Γιόβιτς, έχασαν φάσεις που με βάση την κλάση τους, θα έπρεπε να της έχουν κάνει γκολ, ακόμα και με το ένα μάτι κλειστό. Και ο Νίκολιτς αφενός ξέρει πως στο σημείο που έχει φτάσει η σεζόν, εδώ που κάθε λεπτομέρεια μετράει και μπορεί να είναι καθοριστική, τέτοιες αστοχίες πληρώνονται ακριβά. Αφετέρου είναι κρίμα, διότι οι ευκαιρίες αυτές προήλθαν από καλά κτισμένες επιθετικές προσπάθειες. Σαν αυτή που είχε γίνει στο δεύτερο λεπτό του ματς στον Βόλο, που αν κατέληγε σε γκολ, ίσως οι δυο βαθμοί δεν θα είχαν χαθεί και τώρα η διαφορά με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό θα ήταν στους τέσσερις.

Προφανώς ο Νίκολιτς είδε με ικανοποίησε πως για μια ακόμα φορά το 4-4-2 με Γιόβιτς και Βάργκα μαζί στην ενδεκάδα, έφερε αποτελεσματικότητα στην επίθεση. Αλλά επίσης προφανώς, το γεγονός πως η αποτελεσματικότητα στην παραγωγή φάσεων, ήταν σε αναντιστοιχία με την αποτελεσματικότητα στο σκοράρισμα, έστω και σε ματς 4-0, δεδομένα ενόχλησε τον κόουτς. Το είπε δημοσίως και θα το πει και στους παίκτες του μέσα στα αποδυτήρια. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος, που κανείς δεν μπορεί να ξέρει και να προβλέψει, ποια είναι τα ταβάνια της ΑΕΚ του Νίκολιτς.

Όταν ένας προπονητής «τρελαίνεται» τόσο πολύ από μια κακή ήττα στο ξεκίνημα της σεζόν και κάνει τα πάντα προκειμένου να τα αλλάξει όλα και να καταφέρει μετά από έξι μήνες να ισοπεδώσει τον ίδιο αντίπαλο από τον οποίο είχε υποστεί την ήττα. Όταν ένας προπονητής «δεν τρελαίνεται» και το εκφράζει και δημοσίως και στους παίκτες του, μετά από νίκη 4-0, εκτός έδρας, σε ματς νοκ άουτ για την φάση των «16» της Ευρώπης. Τότε σίγουρα αυτός ο προπονητής έχει την δυνατότητα να πάει την ομάδα μακριά. Κυρίως διότι χρησιμοποιεί για καύσιμο το μάθημα από τα λάθη και όχι την αλεγκρία από τα πανηγύρια.

Η ΑΕΚ είναι ήδη στα προημιτελικά της Ευρώπης. Έχει κάνει ήδη τις περισσότερες ευρωπαϊκές νίκες μέσα στην ίδια σεζόν, στην ιστορία της. Οκτώ τον αριθμό. Μέχρι που θα φτάσει κανείς δεν μπορεί να προβλέψει. Σίγουρα δεν θα φοβηθεί κανέναν, στην διαδρομή που έχει μπροστά της. Επίσης την Κυριακή παίζει ένα ζόρικο και κομβικό ματς στο Περιστέρι. Είναι καταπονημένη, αλλά όχι τόσο όσο θα περίμενε κανείς από εκτός έδρας ευρωπαϊκό ματς. Είναι φτιαγμένη ψυχολογικά και δεν έχει και το άγχος της ρεβάνς στη Νέα Φιλαδέλφεια. Είναι θαρρώ και γειωμένη, καθώς ο Νίκολιτς μοίρασε περισσότερες παρατηρήσεις απ’ ότι συγχαρητήρια. Όλοι στην ΑΕΚ ξέρουν πως δεν θα είναι εύκολο ματς. Ούτε στο Τσέλιε ήταν. Πριν αρχίσει.