O Στέλιος Παρθενάκης γράφει από το Μπιλμπάο για την τρομερή προσπάθεια του ΠΑΟΚ να φτάσει στην κατάκτηση του FIBA Europe και σίγουρα το αξίζει το χειροκρότημα.
Ήταν ένας αγώνας μιας βραδιάς, μιας ανάσας και ο ΠΑΟΚ ήθελε με κάθε τρόπο να κατακτήσει το τρίτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας την ολοκλήρωση μιας πολύ δύσκολης ευρωπαϊκής πορείας και δεν άντεξε σε ένα πολύ απαιτητικό ταξίδι!
Δεν τα κατάφερε, αλλά αξίζει ένα χειροκρότημα για το αγωνιστικό κομμάτι και παρά την απώλεια, θα κοιτάξει μπροστά.
Η αποστολή του ΠΑΟΚ κάθε άλλο παρά απλή δεν ήταν. Η Μπιλμπάο μετατρέπει την έδρα της σε «απόρθητο οχυρό», έχοντας ηττηθεί μόλις μία φορά φέτος στην Ευρώπη από το Περιστέρι Betsson στην πρεμιέρα και συνολικά πέντε φορές σε όλες τις διοργανώσεις.
Παρά το πλεονέκτημα των 6 πόντων από τον πρώτο τελικό, η Μπιλμπάο κατάφερε να ξεφύγει με διψήφια διαφορά, που της επέτρεψε να φτάσει μέχρι το τέλος του δρόμου.
Με την παρουσία του Τέλη Μυστακίδη και του Αντρέα Τρινκιέρι, αλλά και τους 600 περίπου φιλάθλους που δε σταμάτησαν να υποστηρίζουν την ομάδα τους, ήταν κοντά στο όνειρο μέχρι το ημίχρονο, αλλά στη συνέχεια η Μπιλμπάο «πάτησε γκάζι» και δεν κοίταξε πίσω.
Ο ΠΑΟΚ ήταν τρομερά άστοχος, κανείς από τους παίκτες-προσωπικότητες δε βρέθηκε σε καλή ημέρα και σε μια καταπληκτική ατμόσφαιρα για τελικό ευρωπαϊκού τελικού όπως είναι το FIBA Europe Cup.
Είναι όμως ένα ακόμη βήμα μπροστά, που θα μετουσιωθεί αργότερα σε καρπούς. Κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για αποτυχία κόντρα σε μια πολύ δυνατή ομάδα όπως είναι η Μπιλμπάο.
Η ομάδα της Θεσσαλονίκης έφτασε για ακόμη μια χρονιά σε ευρωπαϊκούς «διπλούς» τελικούς και μόνο τον σεβασμό έχει κερδίσει από αυτήν την πορεία και την προσπάθεια.
Το μέλλον για τον ΠΑΟΚ, που ήθελε όσο τίποτε άλλο ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο είναι λαμπρό, οπότε θα πρέπει να κοιτάξει τα θετικά και να προχωρήσει μπροστά!