Οι κινήσεις στον Άρη για την επόμενη μέρα και το νερό που πλέον μπήκε στο αυλάκι!

Ο Χρύσανθος Τσαλτίδης γράφει για τη δύσκολη χρονιά του Άρη και την επόμενη μέρα.

Η χρονιά για τον ποδοσφαιρικό Άρη ολοκληρώνεται σε λίγες μέρες με ολοκληρωτική αποτυχία. Ακόμα και αν τελικά κατακτήσει την… συνηθισμένη 5η θέση, η σεζόν που ξεκίνησε με τον αποκλεισμό από την απίθανη Αράζ θα ολοκληρωθεί με ένα ολοκληρωτικά αρνητικό πρόσημο.

Δεν χρειάζεται ούτε να αναλύουμε ιδιαίτερα την κατάσταση, τα θέλω του κόσμου για ένα καλύτερο αύριο, διακρίσεις, διεκδίκηση τίτλων.

Σε περιπτώσεις μεγάλων ομάδων όπως ο Άρης που βρίσκονται στο ίδιο μοτίβο επί σειρά ετών, είναι απολύτως φυσιολογικό ο κόσμος να προσδοκά και να αναζητά το καλύτερο, να θέλει να περάσει στην επόμενη…πίστα. Ο Αρειανός είναι ο μοναδικός που είχε την δυνατότητα μάλιστα να καθορίζει τον…επόμενο μέσω της Λέσχης. Μία συνθήκη μοναδική, απολαυστική ως διαδρομή, αλλά και…τρομακτική με βάση την κατάληξη.

Σε στιγμές κρίσης πολλές φορές οι ακραίες απόψεις οδηγούν σε ακραίες καταστάσεις και στον Άρη αυτό το δυσάρεστο φαινόμενο αποδείχθηκε αυτοκαταστροφικό στο παρελθόν.

Η πλειοψηφία, λοιπόν, του κόσμου έχει πάθει και έχει μάθει και για αυτό τον λόγο θέλει, αναζητά, επιδιώκει ένα καλύτερο αύριο με τον σωστό τρόπο.

Ποιος είναι ο σωστός τρόπος; Αυτός που έχει επιλέξει ο ΑΣ Άρης που αφού διασφάλισε τις συνθήκες…επανέναρξής του (δικαστικές νίκες και εξαφάνιση 30 εκ χρεών, ένταξη στον εξωδικαστικό μηχανισμό, άνοδος ανδρικού βόλει, γυναικείου μπάσκετ, παραμονή γυναικείου βόλει, αντιμετώπιση μίας σειράς προβλημάτων στην καθημερινότητα του συλλόγου, άνοιγμα λογαριασμών, συμφωνία για το μπάσκετ και απαγκίστρωση και μετοχική και ταμειακά από το τμήμα, νέα συμφωνία για την συνεργασία πλέον με την ΚΑΕ), έπιασε στα χέρια του την καυτή πατάτα της ΠΑΕ!

Και έκανε αυτό που έπρεπε, ζήτησε έκθεση βιωσιμότητας με βάση την δημιουργία νέου γηπέδου από μία εκ των κορυφαίων εταιριών και την ίδια στιγμή βγήκε στην αγορά για να βρει επενδυτές. Και πόρτες έχει χτυπήσει και επαφές έχει κάνει και θα συνεχίζει να κάνει, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι ανατέθηκε σε αυτούς που είναι η δουλειά τους, να ψάξουν στην αγορά των…επενδυτών.

Το θέμα είναι να βρεθεί ο άνθρωπος που θα περάσει στην επόμενη φάση και θα μπει στην διαδικασία διαπραγματεύσεων με την οικογένεια Καρυπίδη που είναι η ιδιοκτήτρια της εταιρίας. Ναι ο κόσμος θα ήθελε ήδη να έχει γίνει αυτό, θέλει να γίνει άμεσα, ονειρεύεται ένα πολύ ισχυρό επενδυτή που θα οδηγήσει σε τίτλους και μεγάλες ευρωπαϊκές πορείες. Ποιος δεν το θέλει αυτό; Θεωρώ ότι οι άνθρωποι του ΑΣ πρέπει να τα επικοινωνήσουν όλα αυτά στον κόσμο και να πουν και που βρισκόμαστε-αν βρισκόμαστε κάπου-. Άλλωστε και ο ίδιος ο Θόδωρος Καρυπίδης στην τελευταία του τοποθέτηση σημείωσε- έτσι τουλάχιστον μεταφέρθηκε- ότι θα συζητήσουν την όποια σοβαρή πρόταση, αλλά ως τώρα επισημάνθηκε ότι δεν έχει υπάρξει καμία.

Το νερό, λοιπόν, έχει μπει στο αυλάκι και μακάρι να φτάσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα στην πηγή και να δροσίσει την δίψα του Αρειανού. Και μακάρι να γίνει άμεσα, όσο πιο άμεσα γίνεται.
Ως τότε όμως η ομάδα πρέπει να έχει συνέχεια, πρέπει να λειτουργεί κανονικά και πρέπει αν μη τι άλλο να μην απωλέσει το πάτωμα της-αφού δεν μπορεί να πάει ψηλότερα-, ώστε να είναι δελεαστική και ως προϊόν. Όσοι νομίζουν ότι οι ΠΑΕ είναι εταιρίες που συμφέρει να τις διαλύσεις για να τις αποκτήσεις μπορούν να το κάνουν στις δικές τους ομάδες. Ο Άρης το έχει πληρώσει πολύ ακριβά αυτό το τίμημα στο παρελθόν και προφανώς δεν χρειάζεται να μπει ξανά σε τέτοιες διαδικασίες.

Όσο και να τρελαίνεται ο μέσος Αρειανός και προπονητή πρέπει να πάρει η ομάδα και παίκτες και καλή ομάδα να δημιουργήσει και να διεκδικήσει ότι καλύτερο μπορεί τη νέα σεζόν. Αυτό είναι προαπαιτούμενο και υποχρέωση άλλωστε της τωρινής ιδιοκτησίας και προφανώς μόνο ανόητος θα ισχυριζόταν ότι αν λειτουργεί η εταιρία, πληρώνει τις υποχρεώσεις της, λαμβάνει αδειοδότηση και παίζει τα παιχνίδια στον αγωνιστικό χώρο μέχρι να έρθει ο επιθυμητός επενδυτής, είναι λάθος και δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί, ο κόσμος να μην βλέπει Άρη, τα μέσα να μην ασχολούνται με το αγωνιστικό και η ομάδα να επιλέξει την αυτοκαταστροφή.

Και ναι δυστυχώς όπως τελειώνει σε άδειο γήπεδο (γιατί 6-7000 που για κάποιους είναι ρεκόρ, για τον Άρη είναι νούμερο για… αδιάφορο φιλικό), θα αρχίσει και σε άδειο γήπεδο. Το αν θα το γεμίσει ξανά είναι θέμα πολλών παραμέτρων και δεν είναι της ώρας.

Σε κάθε περίπτωση όμως η ομάδα πρέπει να λειτουργεί κανονικά και την ίδια στιγμή μέσω των ενεργειών, που προανέφερα να ψάχνει την ολική αναβάθμιση. Και ευτυχώς όλοι οι άνθρωποι που αγαπούν και έχουν βρεθεί δίπλα στον Άρη σε Γ εθνικές και πολύ δυσκολότερες καταστάσεις και υπέρμαχοι αυτής της θέσης είναι και προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις για ένα καλύτερο αύριο. Δεν μπορεί το νερό θα φτάσει στην πηγή…