Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του τη μεγαλύτερη πρόκληση της ιστορίας του: να σηκώσει την EuroLeague μέσα στο ΟΑΚΑ και να παρουσιαστεί συνεπής στο μεγαλύτερο ραντεβού της εποχής του. Γράφει ο Νότης Ψιλόπουλος
Ο Ολυμπιακός ετοιμάζεται για το 15ο Final Four της ιστορίας του και για την 5η συνεχόμενη παρουσία του στην τελική φάση της EuroLeague. Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν τις περισσότερες συμμετοχές από κάθε άλλη ελληνική ομάδα, έχουν αγωνιστεί σε εννέα τελικούς, αλλά έχουν κατακτήσει το τρόπαιο μόλις τρεις φορές. Κι όμως, τα τελευταία τέσσερα χρόνια παρουσιάζουν ίσως το πιο σταθερά ποιοτικό και ολοκληρωμένο μπάσκετ στη διοργάνωση. Τρεις φορές τερμάτισαν στην κορυφή της regular season, οι ατομικές διακρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη, όμως στο τέλος της ημέρας αυτό που μένει είναι οι τίτλοι. Αυτοί είναι που καθορίζουν το πώς θα γραφτεί η ιστορία.
Ο Ολυμπιακός θα πάει στο T-Center έχοντας τον ρόλο του φαβορί — έστω και οριακά απέναντι στις υπόλοιπες ομάδες — όχι μόνο επειδή τερμάτισε πρώτος στη βαθμολογία, αλλά και επειδή το Final Four διεξάγεται στη χώρα του. Διαθέτει τον MVP της διοργάνωσης, Σάσα Βεζένκοφ, τον κορυφαίο σέντερ της φετινής EuroLeague, Νίκολα Μιλουτίνοφ, έναν από τους καλύτερους σουτέρ της λίγκας και μέλος της δεύτερης καλύτερης πεντάδας, τον Τάιλερ Ντόρσεϊ, αλλά και έναν προπονητή εγνωσμένης αξίας, όπως ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Έχει στο ρόστερ του έναν παίκτη τεράστιας προσωπικότητας όπως ο Εβάν Φουρνιέ, βάθος και ποιότητα σε όλες τις θέσεις, αλλά κυρίως ένα σύνολο που παίζει με χημεία, συνοχή και ξεκάθαρους ρόλους. Μία ομάδα που ολοκλήρωσε τη σεζόν πρώτη σε ασίστ, που σκοράρει με συνέπεια πάνω από 90 πόντους και που αποτυπώνει στο παρκέ τόσο το επιθετικό της ταλέντο όσο και τον πλουραλισμό της.
Ναι, ο Ολυμπιακός θα πάει στο φετινό Final Four κουβαλώντας ένα μεγάλο «πρέπει». Ένα βάρος που καλείται να διαχειριστεί σωστά, υποστηρίζοντας παράλληλα τον τίτλο του φαβορί, με αρχή τον ημιτελικό απέναντι στη Φενέρμπαχτσε. Στο κάτω-κάτω της γραφής, οφείλει να διεκδικήσει και να πάρει αυτό που αναλογεί στη συνολική εικόνα που παρουσίασε σε όλη τη σεζόν. Οι Πειραιώτες δεν επιτρέπεται να εμφανίσουν ξανά την απογοητευτική εικόνα που παρουσίασαν στον ημιτελικό του Βερολίνου απέναντι στη Ρεάλ το 2024, όταν ουσιαστικά πέταξαν στα σκουπίδια ένα ολόκληρο ημίχρονο. Ούτε να παρουσιαστούν νευρικοί, άστοχοι και εγκλωβισμένοι πνευματικά, όπως συνέβη πέρσι στον ημιτελικό απέναντι στη Μονακό στο Άμπου Ντάμπι. Πέντε σερί Final Four. Τέσσερις αποτυχημένες προσπάθειες. Και τώρα η μεγαλύτερη πρόκληση απ’ όλες: να σηκώσει την EuroLeague μέσα στο ΟΑΚΑ. Μία ευκαιρία που ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να αφήσει να πάει χαμένη
Οι «ερυθρόλευκοι» είναι πλήρεις σε όλες τις θέσεις, ειδικά στη γραμμή των ψηλών τους, εκεί όπου διαθέτουν δύναμη, μέγεθος, αθλητικότητα και εμπειρία. Ακόμη κι αν υπάρχει ένα μικρό ερωτηματικό στη θέση του playmaker — καθώς δεν υπάρχουν οι μεγάλες προσωπικότητες προηγούμενων ετών, οι δημιουργοί που μπορούσαν να σκοράρουν και να οργανώσουν με την ίδια άνεση σε elite επίπεδο — ο Ολυμπιακός έχει καταφέρει να καλύψει αυτό το κενό μέσα από την ομαδικότητά του. Υπάρχουν άλλοι παίκτες που μπορούν να αναλάβουν ευθύνες όταν η μπάλα θα… καίει. Οι Βεζένκοφ, Ντόρσεϊ, Φουρνιέ και Μιλουτίνοφ είναι έτοιμοι να ηγηθούν και να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις στα μεγάλα σουτ και στις καθοριστικές κατοχές. Από την άλλη, οι Τόμας Ουόκαπ, Κόρι Τζόσεφ και Φρανκ Νιλικίνα καλούνται να δώσουν ισορροπία, έλεγχο ρυθμού και δημιουργία από τη θέση του point guard — και η αλήθεια είναι πως όποτε χρειάστηκε μέσα στη σεζόν, έδωσαν το κάτι παραπάνω.
Υπάρχει πίεση; Προφανώς και υπάρχει. Όμως αυτή η ομάδα καλείται πλέον να αποδείξει πως διαθέτει νοοτροπία νικητή σε επίπεδο Final Four και την προσωπικότητα να αντέξει το βάρος της στιγμής. Ο Ολυμπιακός έχει όλα τα απαραίτητα εφόδια για να τα καταφέρει. Το ρόστερ του είναι γεμάτο, δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα τραυματισμών και οι κομβικοί του παίκτες βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση. Ο Σάσα Βεζένκοφ, ο Εβάν Φουρνιέ και ο Τάιλερ Ντόρσεϊ θα αποτελέσουν τα βασικά επιθετικά στηρίγματα της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα, όμως απαραίτητη θα είναι και η κυριαρχία του Νίκολα Μιλουτίνοφ μέσα στη ρακέτα. Ο Τάισον Γουόρντ θα χρειαστεί να δώσει ενέργεια, πίεση και ταχύτητα, ο Άλεκ Πίτερς να είναι συνεπής στα ελεύθερα σουτ που θα βρει, οι Χολ και Τζόουνς να προσφέρουν αθλητικότητα και παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη, ο αρχηγός Κώστας Παπανικολάου την πλούσια εμπειρία του, ενώ οι Ουόκαπ, Τζόσεφ και Νιλικίνα να παρουσιαστούν ουσιαστικοί στη δημιουργία και στην αμυντική ισορροπία. Ο καθένας, δηλαδή, να κάνει ακριβώς αυτό που πρέπει.
Γιατί αν ο Ολυμπιακός καταφέρει να κατακτήσει το πολυπόθητο τρόπαιο, θα το πετύχει επειδή λειτούργησε σωστά ως σύνολο. Όμως στα Final Four δεν αρκεί μόνο η τακτική, τα συστήματα, η χημεία και η οργάνωση. Χρειάζονται και οι προσωπικότητες. Το ένστικτο και το ατομικό ταλέντο, όσο ομαδικό και αν είναι το άθλημα. Χρειάζονται οι παίκτες που θα πάρουν την ευθύνη και θα αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Εκείνοι που θα κληθούν να κάνουν τη διαφορά όταν ο χρόνος θα μετρά αντίστροφα και η μπάλα θα… ζυγίζει τόνους.
Ο Ολυμπιακός βρίσκεται μπροστά στη μεγαλύτερη ίσως πρόκληση της ιστορίας του. Να κατακτήσει την τέταρτη EuroLeague μέσα στη χώρα του και μάλιστα στην έδρα του «αιώνιου» αντιπάλου του. Αν το πετύχει, θα πρόκειται για ένα επίτευγμα που θα μνημονεύεται για δεκαετίες. Παίκτες και προπονητής καλούνται να παρουσιαστούν συνεπείς στο μεγαλύτερο ραντεβού της εποχής τους. Κυρίως, όμως, οφείλουν να μην αδικήσουν τους εαυτούς τους και να μη χαραμίσουν τη σπουδαία σεζόν που έχουν πραγματοποιήσει. Γιατί στο τέλος την ιστορία δεν τη γράφουν εκείνοι που είχαν το προβάδισμα από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο. Την ιστορία τη γράφουν όσοι άντεξαν στην πίεση του Μαΐου και σήκωσαν το τρόπαιο όταν όλα κρίθηκαν.