Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ έστειλαν πρώτη την ΑΕΚ, αλλά έδειξαν ότι δεν τους «παλεύει»

Όσο πιθανό είναι να δεις χειμώνα το Λουτσέσκου χωρίς το αγαπημένο του σκουφί, άλλο τόσο είναι να μην παίξει για τη νίκη.

Τι ματσάρα ήταν αυτή χθες στο Καραϊσκάκης! Γκολ δεν είχε, ούτε πολλές τελικές, ούτε κραυγαλέες ευκαιρίες, δεν είδαμε δοκάρια, χαμένα τετ α τετ και αποκρούσεις τερματοφυλάκων για highlight.

Απολαύσαμε πάντως απίστευτο ρυθμό από το πρώτο σφύριγμα μέχρι το τελευταίο, η μπάλα πήγαινε πάνω κάτω με ταχύτητες που σου έκοβαν την ανάσα.

Μπαίνοντας ταυτόχρονα στο μυαλό ενός Ολυμπιακού κι ενός ΠΑΟΚτσή, θα διάβαζες το ίδιο: «Πάμε γερά, το έχουμε το γκολ. Προσοχή όμως γιατί παίζει και να το φάμε...».

Τελικά ούτε το έβαλαν ούτε το έφαγαν, το μενού όμως ήταν χορταστικό και γευστικότατο.

Στο χθεσινό blog έδωσα πρώτη προτεραιότητα στο Χ και δίπλα κόλλησα τον άσο, θεωρώντας το διπλό ως κάτι μακρινό έως άπιαστο.

Δεδομένου ότι ο αγώνας έληξε ισόπαλος και οι στιγμές που ο γηπεδούχος πλησίασε το γκολ ήταν περισσότερες, ίσως ήταν επιβεβλημένο να συνοδεύσω το άναμμα του πούρου μου με στεναγμό ναρκισσισμού μονολογώντας «ρεσιτάλ έδωσα πάλι, πόσο τεράστιος είμαι...»

Για να είμαι ειλικρινής βέβαια, η εικόνα που είχα πλάσει στο μυαλό μου για να δώσω την

«κάτι σαν πρόγνωση» όπως θα έλεγε κι ο Βασίλης Σκουντής, απείχε αρκετά από αυτό που είδαμε στο χόρτο.

Η διαφορά έχει να κάνει κυρίως με τον ΠΑΟΚ που ήταν πολύ πιο επικίνδυνος από το αναμενόμενο.

Κανείς δεν τον περίμενε τόσο ανταγωνιστικό, ακόμη κι αν όλοι γνωρίζουν ότι όσο πιθανό είναι να δεις χειμώνα το Λουτσέσκου χωρίς το αγαπημένο του σκουφί, άλλο τόσο είναι να μην παίξει για τη νίκη.

Μετά τον τραυματισμό του Ζίφκοβιτς στη προθέρμανση μάλιστα, οι Θεσσαλονικείς ένοιωσαν να ξυπνάει μέσα τους ο Βασίλης Αυλωνίτης, ψελλίζοντας «ωρέ που πάμε ρε, που πάμε;»

Nαι ΟΚ συμφωνούμε πως το όπλο του ΠΑΟΚ είναι το παροιμιώδες ομαδικό πνεύμα και πως η έννοια της ομάδας είναι αυτή ακριβώς. Να μη στηρίζεται τόσο σε πρόσωπα, αλλά όποιος μπαίνει να «υπηρετεί» την προκαθορισμένη λειτουργικότητα του συνόλου.

Υπάρχουν και όρια όμως καθώς δε μιλάμε για μια, δυο απουσίες έστω και κομβικών παικτών. Στη front line του ΠΑΟΚ χθες υπήρχαν οι Μπιάνκο, Χατσίδης, Ιβανούσετς, Γερεμέγεφ.

Ο πρώτος έχει έχει μόλις δυο συμμετοχές σε ντέρμπι ως αλλαγή, 30 λεπτά στο ένα και 7-8 στο άλλο. Ο Χατζίδης αν και κρύο αίμα δεν έχει παραστάσεις από ντέρμπι, ο τρίτος απουσίαζε για μεγάλο διάστημα λόγω τραυματισμού, ο τελευταίος μεταγράφηκε πριν δυο μήνες. Πιο απλά, ούτε σε οικογενειακό διπλό δεν έχουν παίξει μαζί και αναγκάστηκαν να αγωνιστούν παρέα σε ντέρμπι υψηλής επικινδυνότητας και κρισιμότητας.

Η συνολική εικόνα τους ωστόσο ήταν εξαιρετική, ταλαιπώρησαν αρκετά τους αντιπάλους και στο ανασταλτικό σκέλος κάλυψαν επαρκώς τις υπεραριθμίες που επεδίωκαν οι γηπεδούχοι, λιγότερο από τον άξονα και περισσότερο από τα άκρα.

Ούτε ο Ολυμπιακός όμως έδωσε χώρους, με την άκρη του μυαλού του στα μετόπισθεν εννοείται, γυρόφερνε όσο περισσότερο μπορούσε στο μισό του αντιπάλου.

Η ισοπαλία δίκαιη μεν χωρίς να βολέψει κανέναν αφού έδωσε αέρα δυο βαθμών στην ΑΕΚ, αν και το συμπέρασμα του χθεσινού αγώνα ήταν πως οι δυο τους θα είναι οι βασικοί πρωταγωνιστές των play offs.

Συγκρίνοντας αυτά που είδαμε στα φετινά Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ, με τα αντίστοιχα των ίδιων ομάδων κόντρα στην ΑΕΚ, φαίνεται ότι η τελευταία δύσκολα τους «παλεύει».

Αν μιλούσαμε για play offs τριών ομάδων, η μόνη απορία θα ήταν ποιος εκ των δυο θα βγει πρώτος και ποιος δεύτερος.

Εκεί βέβαια θα υπάρχει και ο Παναθηναϊκός τον οποίον ο Ολυμπιακός δεν έχει καταφέρει να κερδίσει, είναι ο μόνος που πήρε τρίποντο με τον ΠΑΟΚ, ενώ η ΑΕΚ τον νίκησε δυο φορές.

Αλλά γι΄ αυτά υπάρχει χρόνος και θα τα δούμε στην πορεία