Το… πολεμικό πρώτο μέρος και η σκιά του εαυτού του

Ο Απόστολος Μαυράκης γράφει για την εχθρική διαιτητική αντιμετώπιση που είχε ο Παναθηναϊκός AKTOR σε ακόμα ένα ματς της EuroLeague και όσα δεν έκανε για να πετύχει τον στόχο του.

Αρχή ήμισυ παντός, λένε. Κι αυτό φάνηκε στο ματς του Παναθηναϊκού AKTOR με τον Ολυμπιακό το βράδυ της Παρασκευή (6/3) στο ΣΕΦ, όπου οι πράσινοι ηττήθηκαν για τέταρτη σερί φορά στη EuroLeague (86-80). Γιατί; Γιατί στην αρχή του παιχνιδιού, στο πρώτο ημίχρονο πιο συγκεκριμένα, μερικά γεγονότα σημάδεψαν και το ίδιο το ματς.

Για την ακρίβεια, ας μιλήσουμε αρχικά με νούμερα. Οι πράσινοι στο πρώτο αγωνιστικό εικοσάλεπτο εκτέλεσαν... μηδέν βολές, την ίδια ώρα που οι ερυθρόλευκοι δέκα, ενώ οι φιλοξενούμενοι είχαν έντεκα φάουλ έναντι μόλις πέντε. Δεν είναι τυχαίο το ξέσπασμα άλλωστε του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, ενός παίκτη που ξεχωρίζει για το ήθος και την ευγενή του άμιλλα, κατακεραυνώνοντας στο ημίχρονο τη διαιτησία.

«Πρέπει να σταματήσουμε τις αγκαλιές από τους παίκτες του Ολυμπιακού. Πήραν πολλά φάουλ κι εμείς όχι», ήταν τα λόγια του Ισπανού και δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερα πειστήρια από τους αριθμούς, αλλά και τα... φαινόμενα. Ακόμα και ο Χέιζ-Ντέιβις, που επίσης διακρίνεται για την ηρεμία του, είχε έντονα παράπονα και κουβέντα με τους διαιτητές και μάλιστα όχι για μόνο μία φάση.

Μόνο τυχαία επίσης δεν είναι η αποκαθήλωση του λαβάρου της δεύτερης Ευρωλίγκας του 2000 στη Θεσσαλονίκη, που απεικονίζει τον πρόεδρο της διοργάνωσης, Ντέγιαν Μποντιρόγκα. Ο ίδιος αποτελεί μία ξεχωριστή φιγούρα στην ιστορία του συλλόγου, που έχει συνδεθεί με τις επιτυχίες του, ωστόσο φέρει κι εκείνος ευθύνη για την εικόνα και τη συμπεριφορά της διαιτησίας. Έχει τον σεβασμό όλων των Παναθηναϊκών, αλλά το όλο πράγμα με τις προβληματικές... σφυρίχτρες έχει καταντήσει καθημερινότητα.

Όπως και να 'χει, οι πράσινοι έκαναν μεγάλη προσπάθεια να γυρίσουν την όλη αυτή κατάσταη στο τρίτο δεκάλεπτο και στις αρχές του τετάρτου κατάφεραν -προς στιγμήν- την μεγάλη ανατροπή από το -17 ισοφαρίζοντας στο 58-όλα με τον Κέντρικ Ναν. Παρόλα αυτά, οι παίκτες του Έργκιν Αταμάν δεν πήραν το προβάδισμα και ο Ολυμπιακός εκμεταλλεύτηκε και τα λάθη των πράσινων, που ήταν αρκετά και μάλιστα σε κρίσιμες φάσεις.

Λίγο κάτι κακές πάσες/αποφάσεις, λίγο κάτι λάθη ξεκάθαρα από έλλειψη συγκέντρωσης (π.χ. βήματα) έδωσαν δικαιώματα στον Ολυμπιακό και παρά το γεγονός πως αγωνιζόταν δίχως τους Βεζένκοφ και Ουόκαπ, βρήκαν πολλούς χώρους και χτύπησαν ανελέητα στον αιφνιδιασμό. Πιο συγκεκριμένα, ο Παναθηναϊκός πλήρωσε ακριβά τα 17 λάθη του (για 17 μάλιστα ασίστ), αφού οι Πειραιώτες είχαν 21 πόντους από λάθη του αντίπαλου.

Στον αιφνιδιασμό δε, ο Ολυμπιακός είχε διπλάσιους πόντους (12 έναντι 6) από τον Παναθηναϊκό, με τους πράσινους να «κολλάνε» πολλές φορές στο σετ παιχνίδι και απλώς να... μην έχουν τι να κάνουν την μπάλα. Υπήρξε γενικότερα μία σύγχυση επιθετικά, δίχως ιδιαίτερο πλάνο σε πολλές φάσεις του παιχνιδιού, ενώ στην άμυνα από την άλλη υπήρξε ξεκάθαρη ασυνεννοησία.

Δεν είχε φαντασία ο Παναθηναϊκός και σίγουρα του έλειψε η ταχύτητα στο παιχνίδι του. Ο Ολυμπιακός έθεσε τον δικό του ρυθμό, πήρε παλμό από την έδρα του και είχε τον πάνω λόγο στο μεγαλύτερο μέρος. Οι πράσινοι έδειξαν πόσο απειλητικοί μπορούν να γίνουν στο δεύτερο μέρος, με το masterclass του Κέντρικ Ναν, αλλά μόνο αυτό φυσικά και δεν έφτανε. Μεγάλη προσπάθεια και από τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, που πραγματικά έχυσε τόνους ιδρώτα στο παρκέ.

Πλέον, οι πράσινοι πηγαίνουν με έναν μόνο στόχο στο ματς της ερχόμενης Πέμπτης με τη Ζαλγκίρις στο T-Center (12/3, 22:00). Η νίκη δεν είναι απλά μονόδρομος, αλλά η μοναδική σκέψη που υπάρχει. Και φυσικά, μαζί της η ελπίδα για μία καλύτερη, ακριβοδίκαιη και αδέκαστη διαιτησία, η οποία δεν θα επηρεάζει τα ματς και τον ρυθμό τους. Γιατί μην ξεχνάμε πως και στο παιχνίδι με την Παρί, είχαμε τα... ίδια πάλι.