Ο περσινός Ολυμπιακός θα έχανε ξανά στην Λυών!

Ο Κώστας Σωτηρίου γράφει για την πολύ σημαντική νίκη των Ερυθρόλευκων επί της Βιλερμπάν και γυρίζει τον χρόνο πίσω για να κάνει τις απαραίτητες συγκρίσεις μεταξύ του περυσινού και του εφετινού Ολυμπιακού…

Ο ημιτελικός με την Μονακό στο Αμπου Ντάμπι έβαλε τον μπασκετικό Ολυμπιακό σε ένα εντελώς διαφορετικό mood ως προς τον σχεδιασμό της ομάδας το περασμένο καλοκαίρι. Η ενίσχυση της αθλητικότητας κρίθηκε επιτακτική ανάγκη και τώρα ο κόουτς Μπαρτζώκας και οι συνεργάτες του απολαμβάνουν τους καρπούς των επιλογών τους.

Ο Ολυμπιακός πέρασε νικηφόρα από την «LDLC Arena» της Λυών και ο λόγος ήταν ξεκάθαρος: κλείδωσε τη νίκη χάρη στην αθλητικότητα, που προσέδωσαν σε συγκεκριμένα σχήματα δύο παίκτες, που αποκτήθηκαν για αυτήν ακριβώς την αποστολή, ο Τάισον Ουόρντ και ο φοβερός το τελευταίο διάστημα Ντόντα Χολ, ο οποίος και προτού τραυματιστεί ο Ταϊρίκ Τζόουνς έδειχνε να πατά καλύτερα από τον συμπατριώτη του.

Υπάρχει κανείς, που διαφωνεί ότι ο περυσινός Ολυμπιακός δεν θα είχε ξαναχάσει από την Βιλερμπάν στο ίδιο γήπεδο; Αν γυρίσουμε πίσω τον χρόνο, στις 25 Μαρτίου 2025, θα θυμηθούμε ότι… οι 50 πόντοι (25+25) των δύο σταρ Βεζένκοφ και Φουρνιέ δεν ήταν αρκετοί για να αποσοβήσουν την ήττα (81-70) από μια ομάδα, που είχε βέβαια στο ρόστερ της τον Euroleague legend Ντε Κολό και τον υπερταλαντούχο Μαλεντόν!

Σε επίπεδο αθλητικότητας, λοιπόν, ο Ολυμπιακός, ο οποίος παρεμπιπτόντως έχει βελτιώσει και την άμυνά του (τέταρτη θέση στη λίστα με 114,5 πόντους ανά εκατό κατοχές), αισθάνεται παραπάνω από ασφαλής έχοντας στο οπλοστάσιό του και τον Τζόουνς, που αναρρώνει από θλάση στη γάμπα, καθώς και τον Νιλικίνα, που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα στους προσαγωγούς, ενώ υπάρχει και ο… έφηβος ΜακΚίσικ, που πάντα είναι εκεί για να ανεβάσει τους δείκτες ενέργειας της ομάδας του.

Εδώ, που τα λέμε, η αγωνιστική εικόνα και οι δυσκολίες, που έβαλε η Βιλερμπάν στον Ολυμπιακό, δεν συνάδουν με τη βαθμολογική θέση της στην Ευρωλίγκα (τελευταία με ρεκόρ 8 νίκες - 27 ήττες). Καμία μα καμία σχέση! Και όπως πολύ σωστά επεσήμανε ο Γιώργος Μπαρτζώκας… «είναι μια νίκη που πραγματικά εκτιμάμε. Δεν περιμέναμε πως θα είναι εύκολο. Κυρίως γιατί είδαμε την ASVEL στα τελευταία παιχνίδια που έχασαν πριν το δικό μας. Ήταν κλειστά παιχνίδια που κρίθηκαν στο τελευταίο λεπτό. Δεν εγκαταλείπουν ποτέ. Παίζουν για την υπερηφάνεια τους, κάνουν το παιχνίδι τους και όσον αφορά στο σημερινό (σσ. χθεσινό) ματς, εμείς είχαμε την πίεση, όχι εκείνοι».

Η αναμέτρηση, βέβαια, με τους αθλητικούς Γάλλους ανέδειξε και ένα πρόβλημα, που βασανίζει καιρό -για να μην πω χρόνια- τον Ολυμπιακό. Και αυτό είναι η επιθετική παραγωγικότητα από τη θέση «1». Όσο άξιος και ηγετικός και αν είναι ο Τόμας Ουόκαπ (3 ρ., 7 ασ., 1 κλ.), άλλο τόσο δυσανάλογοι είναι οι αριθμοί του στο σκοράρισμα. Απέναντι στην όγδοη χειρότερη άμυνα της διοργάνωσης ο Αμερικανός τελείωσε το ματς με… μηδέν πόντους παίρνοντας μόλις δύο σουτ σε 18’13’’ συμμετοχής, ενώ το backup του, Μόντε Μόρις, που έπαιξε και περισσότερο (21’47’’), σημείωσε δύο πόντους με 1/2 προσπάθειες! Αλήθεια, ο ίδιος παίκτης είναι, που αγωνίστηκε οκτώ χρόνια στο ΝΒΑ;

Η επιθετική συνεισφορά από τη θέση «1» είναι κομβική, όχι μόνο στο σύγχρονο μπάσκετ, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες και κάποιος, που έχει δει πχ τον Ουόκαπ σε προηγούμενα Φάιναλ Φορ (5 π., 0 π., 4 π., 2 π.) δικαιολογημένα θα μπορούσε να ανησυχεί για αυτή την επαναλαμβανόμενη εικόνα, καθώς και την έλλειψη αξιόπιστου επιθετικά backup. Και αυτό διότι όταν οι άμυνες κλείσουν τους χαρισματικούς σταρ Βεζένκοφ, Φουρνιέ ή Ντόρσι (δεν παίζουν πια μαζί και ορθώς συμβαίνει αυτό), δεν θα υπάρχει μια σίγουρη απειλή από τη θέση του πόιντ γκαρντ για να ξεκλειδώσει την πρόκριση ή ακόμη και τον τίτλο. Εκτός και αν γίνουμε μάρτυρες μιας αγωνιστικής μετάλλαξης ενός ευφυέστατου γκαρντ, οπότε όλοι θα του βγάλουμε το καπέλο!