Ο Παναθηναϊκός AKTOR έπεσε ηρωικά στο ΣΕΦ. Σε μία σειρά που τίποτα δεν ήταν υπέρ του. Σε μία σειρά που ολοκληρώθηκε, εστιάζοντας πάλι την προσοχή μας σε λάθος λόγους. Η αισχρή επίθεση του Ταϊρίκ Τζόουνς με γροθιά στον Κέντρικ Ναν, ενώ μάλιστα είχε προηγηθεί και το σπρώξιμο από τον λαιμό κατά τη διάρκεια του ματς, είναι συμπεριφορές που δεν χωρούν στις 4 γραμμές του γηπέδου και δεν συνάδουν με τα αθλητικά ιδεώδη.
Όπως και να ‘χει, η σεζόν ολοκληρώθηκε και με τρόπο που σίγουρα κανείς στον ελληνικό αθλητισμό δεν θα ονειρευόταν. Άμα κρίνουμε φυσικά και τις επιθέσεις των ΜΑΤ στους παίκτες του Παναθηναϊκού που πήγαν να υπερασπιστούν τον συμπαίκτη τους. Όλοι, σαν μία γροθιά, παρά το γεγονός πως είχε στηθεί διμοιρία από έξω. Όπως και να ‘χει, η χρονιά ολοκληρώθηκε και πλέον αυτό που θα έχει ενδιαφέρον στον Παναθηναϊκό θα είναι η επόμενη ημέρα.
Όποια βέβαια και να είναι εκείνη, το σημαντικό είναι πως φέτος οι πράσινοι πήραν πολλά μαθήματα, σε όλους τους τομείς. Σε θέματα αγωνιστικά, εξωαγωνιστικά, ιατρικά. Τα πάντα. Μία χρονιά που όπως είπαμε δεν πήγε κατ’ ευχήν σε καμία περίπτωση, όμως αν θέλει να επιστρέψει στην κορυφή όπως δυο χρόνια πριν, οι πράσινοι πρέπει μόνο να μάθουν από όλα αυτά, παρά να απογοητευτούν. Και ο σύλλογος έχει αποδείξει πως πάντα έχει τον τρόπο.
Και επίσης, με τέτοιον κόσμο στο γήπεδο, ενώ η ομάδα δεν αγωνίζεται καν σε αυτό, τι να φοβηθεί; Έχει δίπλα της το καλύτερο fan base της Ευρώπης -και όχι μόνο- και ακόμα και τη στιγμή που η ομάδα είχε χάσει άλλον έναν στόχο, άναψαν τα καπνογόνα και άρχισαν να τραγουδούν το «Εγώ θα σε αγαπώ και μη σε νοιάζει». Μία συγκινητική στιγμή σε υπερθετικό βαθμό, που δεν την συναντάς και… καθημερινά. Σίγουρα, τέτοιους φιλάθλους, μπορείς να ανασυγκροτηθείς και να πας μπροστά, όπως πλείστες φορές έχει κάνει ο Παναθηναϊκός.
Το ματς, τα παρατράγουδα και η παρολίγον ανατροπή
Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο ματς ανταγωνιστικά, όμως ο Ολυμπιακός έτρεξε ένα σερί 7-0 για να περάσει μπροστά έχοντας τα ηνία. Οι δύο ομάδες είχαν αρκετοί ένταση και αυτό αποτυπωνόταν στο παρκέ του ΣΕΦ. Την ίδια ώρα το T-Center είχε πάρει φωτιά, ενώ την απορία και την έκρηξη όλων προκάλεσαν τα επίμαχα σφυρίγματα της Βασιλικής Τσαρούχα. Κερασάκι στην τούρτα ήταν ένα αντιαθλητικό που σφυρίχτηκε στον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, την ίδια ώρα ωστόσο που κανένα ριπλέι δεν έδειξε να δικαιολογεί το ανεξήγητο αυτό σφύριγμα.
Συνεχίστηκε και στο δεύτερο δεκάλεπτο η προβληματική διαιτησία, με τον Ντίνο Μήτογλου να… κάθεται απλά στη θέση του και τον Τάιρικ Τζόουνς να πηδάει από πάνω του, κάτι που χρεώθηκε -για κάποιο λόγο- φάουλ στον Έλληνα φόργουορντ. Το παιχνίδι είχε πάρει πολύ κακή τροπή, με τα αμφιλεγόμενα αυτά σφυρίγματα να επισκιάζουν πλήρως την ανταγωνιστική φύση ενός Game 5. Εν συνεχεία βέβαια ο Παναθηναϊκός έχασε αρκετά ριμπάουντ και έδωσε στον Ολυμπιακό το δικαίωμα να σκοράρει αρκετούς πόντους δεύτερης ευκαιρίας.
Οι ερυθρόλευκοι είχαν 7 επιθετικά έναντι 4 και κατάφεραν να αναπτύξουν σε σταθερό ρυθμό διψήφιο προβάδισμα. Σημείο αναφοράς βέβαια, ήταν τα υψηλά ποσοστά… αστοχίας των δύο ομάδων από το τρίποντο, κάτι που μαρτυρούσε πως το ματς θα κριθεί πιο πολύ εντός αυτού και συγκεκριμένα στο ζωγραφιστό, εκεί που θεωρητικά οι ερυθρόλευκοι έχουν το πλεονέκτημα. Στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, οι ερυθρόλευκοι βρέθηκαν μπροστά με 47-35, έχοντας το πλεονέκτημα στα ριμπάουντκαι το ζωγραφιστό, ενώ ο Παναθηναϊκός δυσκολευόταν να βρει φάσεις στην επίθεση και να σκοράρει.
Στο τρίτο δεκάλεπτο οι πράσινοι προσπαθούσαν συνεχώς να ανατρέψουν την εις βάρος τους κατάσταση, ωστόσο αυτό δεν συνέβη. Αυτό που σημάδεψε την περίοδο ήταν η ένταση μεταξύ Ναν και Βεζένκοφ. Σφήνα βέβαια μπήκε ο Ταϊρίκ Τζόουνς, ο οποίος έπιασε τον Ναν από τον λαιμό και τον έσπρωξε. Αυτό έφερε μεν την αποβολή του ψηλού των ερυθρόλευκων, όσο και του Ναν. Γενικά, ένα χάος, που οι διαιτητές έμοιαζαν αδύναμοι να διαχειριστούν, εκθέτοντας σε κάθε φάση τους εαυτούς τους.
Στο τελευταίο δεκάλεπτο το προαναφερθέν τροπάριο δεν έμελλε να αλλάξει κατά πολύ, με τις αποφάσεις πλέον να μοιάζουν με… αχταρμά, ιδίως όσον αφορά στα κριτήρια των ρεφ. Παλικαρίσια όμως και δίχως να αφήνουν ποτέ το ματς οι πράσινοι, κατάφεραν με Όσμαν και Σορτς να μειώσουν στο 78-72 στα τελευταία λεπτά και πλέον είχαν… δικαίωμα στο όνειρο, με το Telekom Center Athens να παίρνει φωτιά ξανά. Παρόλα αυτά, έφτανε ένα 5-0 των ερυθρόλευκων για το 83-72 και ξανά οι πράσινοι ήταν πίσω με διψήφιο, 2:30′ πριν τη λήξη.
Ο Βασίλης Τολιόπουλος ήταν συγκινητικός, με το τρίποντό του να βάζει ξανά φωτιά στο ματς, ωστόσο οι πράσινοι δεν έφτασαν στη νίκη. Το 89-85 ήταν και το τελικό σκορ, όμως αυτά που μένουν είναι δύο πράγματα. Η τρομερή, συγκινητική, ανεπανάληπτη στήριξη από τον κόσμο no matter what, αλλά και η μαχητικότητα του Παναθηναϊκού σε ματς που είτε δεν ήταν καλός είτε είχε να υπερβεί εμπόδια. Σίγουρα, δεν μιλάμε για μία επιτυχυμένη χρονιά, ίσα-ίσα.
Όμως, σε μία σειρά που οι πιθανότητες ποτέ δεν ήταν υπέρ του, πάλεψε μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο, κόντρα σε όλα. Και αυτό είναι που πρέπει να κρατήσει ο Παναθηναϊκός. Όσον αφορά δε στην επόμενη ημέρα, αυτά είναι πράγματα που θα τα δούμε εν ευθέτω χρόνω.