Χρήστος Αλεξίου
Προφανώς και δεν αποτελεί καμία απολύτως έκπληξη το γεγονός πως η ΑΕΚ έβαλε οχτώ γκολ στον Πανσερραϊκό. Και μεταξύ μας, αν δεν είχαν λίγο παγώσει όλοι με τον τραυματισμό του Βάργκα, μάλλον ακόμα πιο πάνω θα έφτανε το σκορ. Δεν είναι ούτε έκπληξη, ούτε περίεργο, όταν πριν απ’ αυτό το ματς, η ΑΕΚ φέτος μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια έβαλε τέσσερα στον Ηρακλή, τέσσερα στην Λέφσκι, πέντε στον Άρη. Και της είχε γλιτώσει μόνο με ένα η ΛΑΣΚ, κυρίως λόγω πολλών χαμένων ευκαιριών και ενός οριακού οφσάιντ.
Πως λοιπόν να γλίτωνε με λίγα γκολ ο Πανσερραϊκός που δεν είναι καν ομάδας Superleague. Ειδικά από την στιγμή που η ΑΕΚ μπήκε και με κέφι και με διάθεση να δει το ματς πολύ σοβαρά. Και υπήρχε μια ξεκάθαρη και ομαδική πρόθεση για ξέσπασμα μετά την γκέλα στην Τρίπολη, αλλά και ατομική από παίκτες που το είχαν ανάγκη. Όπως ο Ζούμπκοφ για παράδειγμα.
Η ΑΕΚ πέτυχε οχτώ γκολ και θα μπορούσε περισσότερα. Ο Μάνταλος έδωσε τέσσερις ασίστ και πέτυχε και ένα γκολ. Εξαιρετικά σπάνιο. Ο Ζοάο Μάριο στο πρώτο του φετινό ματς είχε μια ασίστ και ένα πολύ όμορφο γκολ. Ο Ζούμπκοφ έβαλε αυτό που έψαχνε εδώ και καιρό και από το ξέσπασμά του όλοι καταλάβαμε πόσο πιεσμένος είναι και πόσο ανάγκη έχει για να λυθεί. Ο Βάργκα μέχρι να συναντηθεί με την ατυχία, έβαλε ακόμα δυο γκολ και έφτασε τα οκτώ ήδη, έχοντας σκοράρει στα μέσα Σεπτέμβρη σ’ όλες τις διοργανώσεις.
Όμως η αλήθεια είναι πως δυο από τα οχτώ γκολ της ΑΕΚ, είχαν μια λίγο μεγαλύτερη γλύκα από τα υπόλοιπα. Ήταν αυτά που πέτυχε ο Αλεξίου. Πρόκειται για ένα παιδί που ήρθε με δανεισμό από την Ιντερ του Μιλάνου. Εκεί που ήταν αρχηγός στην δεύτερη ομάδα, κάτι που δεν είναι εύκολο για κανέναν ποδοσφαιριστή. Αλλά πολύ περισσότερο για έναν Έλληνα που δεν έχει μεγαλώσει στο Μιλάνο.
Ο Αλεξίου ήρθε στην ΑΕΚ όχι για να παίζει μόνο στα ματς κυπέλλου, λόγω ηλικιακών κριτηρίων. Ήρθε για να πετύχει. Για να εκτοξευτεί μέσω της ΑΕΚ. Είναι επαγγελματίας, καριέρα στο ποδόσφαιρο θέλει να κάνει και πρωταθληματισμό με την ΑΕΚ. Όμως η καρδούλα του πεταρίζει λίγο παραπάνω, διότι το να μπει στη Φιλαδέλφεια με τα κιτρινόμαυρα, ήταν παιδικό του όνειρο. Και το έκανε πράξη, συνδυάζοντάς το και με δυο γκολ. Πάντα λοιπόν είναι πιο γλυκό να βλέπεις ΑΕΚόπουλο με ταλέντο που ξεχειλίζει, να σκοράρουν μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Ο Αλεξίου ήταν στο ματς με τον Πανσερραϊκό, ο ένας από τους δυο νεαρούς που προβλέπει πλέον η προκήρυξη του κυπέλλου. Ο Μπαλαμώτης ήταν ο δεύτερος. Ένα παιδί που δεν είχε παίξει ποτέ σε ματς ούτε της Ακαδημίας. Και έκανε ντεμπούτο στο Σουπερ Καπ. Έπαιξε βασικός τώρα, έγινε και αρχηγός. Καθάρισε και δυο πολύ δύσκολες φάσεις. Πολύ αθόρυβα και εντελώς κάτω από τα ραντάρ, μπορεί και να φτιάχνεται μια πολύ όμορφη ποδοσφαιρική ιστορία. ΑΕΚτζήδικη και αυτή, διότι ο Μπαλαμώτης μεγάλωσε μέσα στην ΑΕΚ. Είναι πολλά χρόνια και γι αυτό και ο Νίκολιτς του έδωσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού, όταν βγήκε ο Μάνταλος και μετά ο Βίντα.
Εκτός από τον Αλεξίου και τον Μπαλαμώτη, στο ματς κάποια στιγμή μπήκαν και ο Χριστακόπουλος, ο Καλοσκάμης και ο Αργυρίου. Αντί για δυο δηλαδή, συνολικά πέντε που να πληρούν αυτό τον… κανόνα που επέβαλλε η ΕΠΟ στην προκήρυξη του κυπέλλου και ξάφνου και του περασμένου σούπερ καπ. Και κάπως έτσι δικαιώθηκε και αυτό που έλεγε ο Νίκολιτς όλο το καλοκαίρι, όταν σχολίαζε μάλλον με προβληματισμό αυτή την επιλογή για την υποχρέωση των δυο νεαρών στην ενδεκάδα.
Αυτό που έλεγε ο κόουτς ήταν, πως εάν ένας προπονητής έχει έναν πολύ καλό πιτσιρικά, δεν θα περιμένει κανέναν κανονισμό και καμία προκήρυξη για να τον βάλει στην ενδεκάδα. Πρώτος ο προπονητής θα θέλει να τον έχει στο γήπεδο. Αν όμως υπάρχει αυτή η υποχρέωση, μπορεί να χρειαστεί να παίξουν και νεαροί που δεν είναι έτοιμοι και αυτό θα είναι κακό και για τους ίδιους, αλλά και για την ομάδα. Δεν θα βοηθήσει κανέναν.
Ο Νίκολιτς με τον Πανσερραϊκό ξεκίνησε με τον Αλεξίου που έβαλε δυο γκολ και με τον Μπαλαμώτη κάτω από τα δοκάρια που ήταν πολύ καλός. Έβαλε στη συνέχεια τον Καλοσκάμη που είχε πολύ κέφι. Έβαλε και τον Χριστακόπουλο, που έδωσε την ασίστ στο γκολ του Ζούμπκοφ και έδειξε στον χρόνο που έπαιξε, την ίδια εξαιρετική εικόνα που είχε δείξει και στην προετοιμασία στην Ολλανδία. Είναι ένα δεξί μπακ, που ο Νίκολιτς επενδύει. Επίσης έβαλε ο κόουτς στο τέλος και τον Αργυρίου. Έναν φορ 17 χρονών, που έχει σαρώσει στα μικρά τμήματα στο σκοράρισμα. Και επίσης είναι ένα παιδί που ο Νίκολιτς και η ΑΕΚ το πιστεύουν πολύ.
Αυτές τις επιλογές που έκανε ο κόουτς, δεν τις επέβαλλε καμία προκήρυξη. Έδωσε χρόνο σ’ αυτά τα παιδιά, επειδή ο Νίκολιτς τα πιστεύει. Και αυτό θα συνεχίσει να κάνει. Στους χρόνους του και με βάση την πρόοδο που βλέπει και ξέρει από τις προπονήσεις. Χωρίς να πιεστεί από καμία προκήρυξη. Διότι οι παίκτες μπαίνουν και παίζουν και στέκονται σε μια ομάδα όπως η ΑΕΚ, όταν είναι έτοιμοι και όταν το αξίζουν. Όχι όταν το επιβάλλουν οι κανονισμοί.
Και κάτι τελευταίο. Είναι μεγάλο πλήγμα για την ΑΕΚ ο τραυματισμός του Βάργκα. Δείτε τους αριθμούς του φέτος και θα καταλάβετε. Ευτυχώς υπάρχει η διακοπή. Ευτυχώς ο Βάργκα είναι ένα παιδί με δύναμη και πείσμα. Και ευτυχώς ο Νίκολιτς έχει αποδείξει πως πάντα βρίσκει μια λύση για κάθε πρόβλημα και όχι ένα πρόβλημα για κάθε λύση.