Το… λυχνάρι του Νίκολιτς και ο «κάνε ένα θαύμα Ζίνι»!

Στα όρια της μυθοπλασίας, έως και μυθολογίας, αυτό που πετυχαίνει φέτος η ΑΕΚ, τρεις οι ευχές της, 14 τα πρωταθλήματά της! 

Στα παραμύθια που μας έλεγαν, κυρίως παππούδες και γιαγιάδες, όταν ήμασταν μικροί, πολλές φορές υπήρχε ένα τζίνι που πραγματοποιούσε ευχές! Μεγαλώνοντας το μοτίβο συνεχιζόταν στα κινούμενα σχέδια που βλέπαμε στην τηλεόραση, στα περιβόητα, για τη γενιά μας, “παιδικά”!

Αυτές οι ευχές συνήθως ήταν τρεις, πάντα αναρωτιόμουν γιατί τρεις και όχι δύο, τέσσερις, πέντε ή όσες τέλος πάντων! Απάντηση δεν πήρα, κάποια θα υπάρχει φαντάζομαι αλλά τι σημασία έχει στ’ αλήθεια!

Σίγουρα καμία για το κιτρινόμαυρο “παραμύθι” που ολοκληρώθηκε χθες, δεν είχε τζίνι αλλά Ζίνι, ένα γράμμα πάνω ένα γράμμα κάτω δεν έχει και τόσο μεγάλη διαφορά! Γιατί τι ήταν αν δεν ήταν παραμύθι, όχι αυτό που συνέβη χθες αλλά σίγουρα αυτό που σηματοδότησε το ό,τι συνέβη χθες στη Νέα Φιλαδέλφεια! Για το πρωτάθλημα που κατέκτησε η ΑΕΚ φυσικά ο λόγος. Πρωτάθλημα που κατέκτησε κόντρα όχι μόνο στα προγνωστικά αλλά και στα…παραδοσιακά του ποδοσφαίρου.

Κι αυτό επειδή είναι εξαιρετικά σπάνιο προπονητής στην πρώτη του χρονιά, παραλαμβάνοντας ομάδα “διαλυμένη” ψυχολογικά και αγωνιστικά, με αντιπάλους ισχυρούς και “δουλεμένους”, να κατακτά τον τίτλο! Το πέτυχε και ο Αλμέιδα, ναι, αλλά ο Νίκολιτς όχι μόνο είχε Ευρώπη, σε αντίθεση με τον Αργεντινό, έκανε και πορεία μέχρι τους “8”!

Είχε και Ζίνι ο Νίκολιτς, για να επανέλθουμε στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό που κλείδωσε τον τίτλο, αλλά και στον…τίτλο του κειμένου, ίσως και της σεζόν ολόκληρης! Μιας σεζόν που έμοιαζε όχι χαμένη αλλά σίγουρα εν κινδύνω όταν ο Ανγκολέζος επιθετικός πέρασε στο ματς για να κάνει τα μαγικά του!

Όπου μαγικά το πώς από την πρώτη στιγμή που πάτησε το χορτάρι κατάφερε να αναστατώσει όσο κανένας άλλος την άμυνα του Παναθηναϊκού…Το πώς κράτησε καθαρό το μυαλό του και σκόραρε ενώ οι δικοί του διαμαρτύρονταν και οι αντίπαλοι τους κοιτούσαν να διαμαρτύρονται…Ακόμη και το πώς απογειώθηκε για να πάρει την κεφάλια που έστειλε την μπάλα στον Γιόβιτς για να σερβίρει στον Ζοάο Μάριο!

Ζοάο Μάριο που και αυτός αλλαγή ήταν στο ντέρμπι, όπως εκ των υστέρων αποδείχθηκε, τίτλου! Τίτλου που κατακτήθηκε με πιο Νίκολιτς στιλ πεθαίνεις, με τον Σέρβο να…σκάβει στα βάθη του ψυχισμού και του πάγκου της ομάδας του για να την οδηγήσει στη νίκη, μια ολόκληρη σεζόν αυτό έκανε και δικαιώθηκε στο 100%!

Έβαλαν φυσικά για μια ακόμη φορά το χεράκι τους οι δύο μεγάλοι του αντίπαλοι που ένα αποτέλεσμα είχαν να τους καταδικάζει παρέα σε περίπτωση νίκης της ΑΕΚ και…αυτό σημάδεψαν! Σε ένα βράδυ που αποτύπωσε χαρακτηριστικά και…εύγλωττα όλες τους τις αδυναμίες τόσο σε αγωνιστικό όσο και σε ψυχοπνευματικό επίπεδο, έτρεχαν, σα να το πίστευαν στο μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν, μόνοι τους και ήρθαν…δευτερότριτοι!

Βλέπετε, όσο Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ, σίγουρα λίγο πριν από την έναρξη αλλά και στο πρώτο κομμάτι της σεζόν, έτριβαν τα χέρια τους που ήταν οι δυο τους για δύο τίτλους, η ΑΕΚ έτριβε… το λυχνάρι της! Πρώτη ευχή, να “καταπιεί” τρεις ευρωπαϊκούς προκριματικούς, πραγματοποιήθηκε! Δεύτερη, να ξεπεράσει τη δύσκολη περίοδο με τις δύο σερί ήττες από τους συνδιεκδικητές και τις μέτριες εμφανίσεις, done! Τρίτη, να βρει οριστικά το δρόμο της και να μείνει έξι και βάλε μήνες αήττητη, έγινε! Τέταρτη δεν είχε, δε χρειάστηκε!!!