Το πραγματικό πρόβλημα του Παναθηναϊκού

Ο Κώστας Σωτηρίου γράφει για τη δεύτερη σερί ήττα του Παναθηναϊκού στο «Telecom Center», υπενθυμίζει τι έγινε στην αναμέτρηση του πρώτου γύρου στο Μιλάνο και στέκεται σε ένα στοιχείο, που διακρίνει και τις πέντε πρώτες ομάδες της βαθμολογίας!

Κάθε φορά που ο μπασκετικός Παναθηναϊκός γνωρίζει μια ήττα, οι δείκτες των χεριών (αν όχι όλων) των περισσοτέρων έχουν συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Τη μια φταίνε τα «τεσσάρια», τα οποία έβγαλε στη σέντρα ο ίδιος ο Έργκιν Άταμαν μετά την πρόσφατη ήττα από τον Ολυμπιακό, την άλλη ο Σορτς, επειδή είναι κοντός, την τρίτη ο Γκραντ, που δεν είναι ο ίδιος με πέρυσι, την επόμενη η απουσία του Λεσόρ, που έχει αποδυναμώσει τη «front line» του Τριφυλλιού. Πάντα κάποιος φταίει!

Αυτή τη φορά και ίσως για πρώτη φορά, μετά τη δεύτερη εφετινή ήττα από την Αρμάνι Μιλάνο και τις αποδοκιμασίες, που ακούστηκαν κατά την αποχώρηση των Πρασίνων προς τα αποδυτήρια, ο προπονητής ανέλαβε την ευθύνη! «Είναι μια τεράστια ήττα για μας. Λυπάμαι για τους οπαδούς μας, για όλους αυτούς που μας υποστηρίζουν, ωστόσο δεν είναι ώρα να κλαίμε για αυτή την ήττα, καθώς είμαστε μέσα στους στόχους μας και σε λίγες ώρες έχουμε ακόμη ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι και πρέπει να είμαστε έτοιμοι», σχολίασε ο κόουτς Άταμαν, ωστόσο η έννοια «ευθύνη» έχει τεράστιο εύρος.

Ποια ευθύνη εννοεί ο έμπειρος κόουτς; Την ευθύνη για την προετοιμασία, την ευθύνη για την πνευματική ετοιμότητα, την ευθύνη για το κοουτσάρισμα; Την ευθύνη για όλα μαζί; Και κυρίως, τι προτίθεται να κάνει για να αντιστρέψει το σκηνικό και να επαναφέρει τον Παναθηναϊκό όχι μόνο στις νίκες, που πάντα είναι το ζητούμενο σε ένα τέτοιο «υπερωκεάνιο», αλλά και σε μια μπασκετική κανονικότητα, που επί των ημερών του είναι υπό συζήτηση.

Διότι, ο Άταμαν είναι ο ίδιος προπονητής, που σήκωσε το «ιερό δισκοπότηρο» της Ευρωλίγκας και μάλιστα για τρίτη φορά στην καριέρα του, ο ίδιος προπονητής στις νίκες και ο ίδιος στις ήττες, που ειδικά φέτος είναι πιο ηχηρές από τις νίκες της ομάδας του με αποκορύφωμα τα δύο ματς με την Αρμάνι, την αναμέτρηση στην Μπολόνια και το παιχνίδι με τον Ερυθρό Αστέρα στο Βελιγράδι. Η ήττα από τον Ολυμπιακό πόνεσε φυσικά τους Πράσινους, αλλά η εικόνα δεν ήταν αποκαρδιωτική, όπως στις άλλες περιπτώσεις.

Δεν ξέρω ποιοι το έχετε προσέξει, εννοώ ποιοι έχετε δώσει την απαιτούμενη σημασία, αλλά αν δείτε τη βαθμολογία της Ευρωλίγκας, θα διαπιστώσετε ότι και οι πέντε πρώτες ομάδες υπερέχουν σε τακτική έναντι του Παναθηναϊκού. Στην Χάποελ Τελ Αβίβ προπονητής είναι ο Δημήτρης Ιτούδης, ο οποίος έχοντας θητεύσει επί δεκατρία χρόνια στο πλευρό του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, δίνει απίστευτη σημασία στο κομμάτι της τακτικής. Στην Βαλένθια εργάζεται ο Πέδρο Μαρτίνεθ, που θεωρείται μετρ της τακτικής. Στην Φενέρμπαχτσε ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, που είναι ο… Κασπάροφ του μπάσκετ. Στην Μονακό ο Βασίλης Σπανούλης, που σκέφτεται συστήματα και στον ύπνο του και στην Μπαρτσελόνα ο Τσάβι Πασκουάλ, που φημίζεται για το «Playbook» με τα εκατό και βάλε συστήματα!

Ο κόουτς Άταμαν έχει το δικό του στιλ. Στις νίκες και στις ήττες! Θα το επαναλάβω, γιατί τις περισσότερες φορές δεν υπάρχει διαφορά. Εχει κάνει αλλοπρόσαλλα πράγματα και σε μεγάλες νίκες του Παναθηναϊκού, απλά επειδή επενδύει στο ταλέντο και στις αποφάσεις των παικτών, κάποια λάθη τακτικής κρύβονται κάτω από το χαλί μιας μεγάλης ατομικής ή και ομαδικής εμφάνισης, που πάντα προκαλεί ευφορία και διθυραμβικά σχόλια. Υπάρχουν, όμως, ορισμένες λεπτομέρειες, που δεν μπορεί κανείς να προσπεράσει. Και οι δύο αφορούν τον Κέντρικ Ναν!

Στην αναμέτρηση του πρώτου γύρου στο Μιλάνο, η στρατηγική του Πέπε Ποέτα ήταν να οδηγείται ο Αμερικανός στο λεγόμενο «weak hand», το αδύναμο χέρι, δηλαδή το δεξιό του, με το οποίο ο Ναν δεν έχει τις καλύτερες αποφάσεις σε εκτέλεση και πάσα. Οπως είδαμε στο δεύτερο ματς, οι Ιταλοί έκαναν ακριβώς το ίδιο στην αντιμετώπιση του περυσινού «MVP», ο οποίος βγήκε από την «comfort zone» του και τελείωσε το ματς με δέκα πόντους, τρία ριμπάουντ, τέσσερις ασίστ και πέντε λάθη! Το ένα κομμάτι, λοιπόν, ήταν η τακτική, που δεν βοήθησε τον Ναν να ξεμαρκαριστεί για να το γράψω απλά και το δεύτερο η πνευματική κούραση.

Απέναντι στην Καρδίτσα, την Κυριακή το απόγευμα (4/1, 16.00), ο Αμερικανός αγωνίστηκε 31 λεπτά σκοράροντας 27 πόντους, ενώ ακολουθούσε διπλή αγωνιστική στην Ευρωλίγκα. Δηλαδή, τόσο ακραίο θα ήταν αν έμπαινε στα παπούτσια του ο Βασίλης Τολιόπουλος, ο οποίος πρόλαβε να ευστοχήσει σε δύο τρίποντα (το ένα buzzer beater), αλλά για ανεξήγητο λόγο έμεινε στο παρκέ 5’15’’ και δεν ξανάπαιξε ποτέ; Κάποιες καταστάσεις οφείλεις να έχεις τη διορατικότητα και να τις προβλέψεις, διότι το «ξεζούμισμα» ενός παίκτη ή κάποιων παικτών (θυμηθείτε περίπτωση Χουάντσο κατά καιρούς) μπορεί να αποδειχθεί επιζήμιο σε βάθος χρόνου και σε συγκεκριμένα ματς, όπως συνέβη με την Αρμάνι Μιλάνο στο ΟΑΚΑ!

«Έπαιξαν σκληρά σε αντίθεση με εμάς. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, ήθελαν να κερδίσουν και αυτό έδειξαν μέσα στο παιχνίδι. Δεν ματσάραμε την ενέργεια και την έντασή τους, δεν απαντήσαμε με τον τρόπο που έπρεπε και αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο. Προχωράμε, καταλαβαίνουμε ότι δεν παίξαμε καλά. Θα δουλέψουμε κι άλλο, θα δούμε σε βίντεο τι δεν κάναμε σωστά. Πρέπει να παίξουμε πιο σκληρά και έτσι θα απαντήσουμε στη συνέχεια», διέγνωσε ένα άλλο πρόβλημα και έδωσε την υπόσχεση για τα επόμενα ματς ο Ρισόν Χολμς, που ομολογουμένως προσπάθησε πολύ απέναντι στους Ιταλούς. Το πρόβλημα, ωστόσο, στον Παναθηναϊκό είναι συνδυαστικό και μαζί με την ενέργεια και την ένταση, που ανέφερε ο Αμερικανός, πρέπει να μπει και η τακτική, που έχει πάει πολύ πίσω στην πράσινη ιεραρχία…