Ο Ζοάο Μάριο που… χρωστούσε, ο Νίκολιτς που ήξερε

Η σκέψη του Νίκολιτς ήδη από το ματς της Λεωφόρου για τον game changer Ζοά Μάριο και η χαμένη ευκαιρία που έπαιξε ρόλο στο γκολ τίτλου

Στην όμορφη ιστορία της κατάκτησης του φετινού πρωταθλήματος από την ΑΕΚ, ο Ζοάο Μάριο έβαλε την πιο καθοριστική πινελιά. Για κάποιους είναι ο Τάκης Καραγκιοζόπουλος του 2026, καθώς και του Πορτογάλου το γκολ σφράγισε τον τίτλο. Βεβαίως λίγοι θυμούνται πως ο 33χρονος δεν ήταν παίκτης που η απόκτηση του υπήρχε στο καλοκαιρινό μεταγραφικό σχεδιασμό. Προέκυψε ως ευκαιρία τον Σεπτέμβρη. Μια ευκαιρία που ο Μάρκο Νίκολιτς την άρπαξε χωρίς δεύτερη σκέψη. Που να ήξερε τι θα συνέβαινε εννέα μήνες μετά. Ή μήπως ήξερε;

Για τον Νίκολιτς ένας παίκτης σαν τον Ζοάο Μάριο, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός game changer. Πολλές φορές μέσα στη σεζόν προσπάθησε να τον χρησιμοποιήσει τον Πορτογάλο χαφ σ’ αυτόν τον ρόλο. Πολύ πιο έντονα, στα δυο παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό. Τόσο στην Λεωφόρο, όσο και στη Νέα Φιλαδέλφεια. Μάλιστα ενώ συνήθως ο Νίκολιτς χρησιμοποιούσε τον Ζοάο Μάριο στο αριστερό άκρο, αυτή την φορά, στα δυο ματς με τον Παναθηναϊκό, τον έβαλε στον άξονα. Με τον Σέρβο τεχνικό να έχει σκεφτεί πως απ’ αυτόν τον ρόλο ο Πορτογάλος θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ στο δημιουργικό κομμάτι, αλλά και στο εκτελεστικό. Είχε βλέπετε ο Ζοάο Μάριο, αρκετά γκολ στο (έτσι κι αλλιώς βαρύ) βιογραφικό του.

Μάλιστα ο Πορτογάλος χαφ θα μπορούσε να είχε σκοράρει και στην Λεωφόρο. Είχε πιέσει το τέλειο σουτ, όμως ο Λαφόντ, είχε κάνει μια εξαιρετική απόκρουση. Και η αλήθεια είναι πως ο Ζοάο Μάριο το έφερε λίγο βαρέως. Ήξερε πως αν είχε μπει το γκολ, η ΑΕΚ θα κέρδιζε και στην Λεωφόρο. Γενικώς ο Πορτογάλος αισθανόταν πως συνολικά στη σεζόν δεν είχε δώσει όλα όσα θα μπορούσε. Και ο Νίκολιτς έβλεπε στις προπονήσεις το πόσο του έβγαινε αυτό του Ζοάο Μάριο στις τελευταίες προπονήσεις. Καθόλου τυχαία δεν τον έριξε στο γήπεδο σε δυο συνεχόμενα παιχνίδια, όταν η μπάλα έκαιγε. Και ο Πορτογάλος με το γκολ – τίτλου, δικαίωσε και τον Νίκολιτς, αλλά και τον ίδιο τον εαυτό του.