Ο Τζόλης και η αντίδραση του δευτέρου ημιχρόνου ήταν τα θετικά για την Εθνική, προβληματισμός για τη νέα απώλεια νίκης και τα αμυντικά κενά.
Η ήττα με 1-0 από την Ιταλία στο Παγκρήτιο άφησε ανάμεικτα συναισθήματα στην Εθνική ομάδα. Απέναντι σε μία από τις πιο νεανικές ομάδες που έχει παρουσιάσει η «Σκουάντρα Ατζούρα» τα τελευταία χρόνια, με μέσο όρο ηλικίας κοντά στα 20 χρόνια, η Ελλάδα παρουσίασε δύο διαφορετικά πρόσωπα μέσα στο ίδιο παιχνίδι.
Τι μας άρεσε
Το σημαντικότερο θετικό στοιχείο ήταν η αντίδραση που έβγαλε η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο δεύτερο ημίχρονο. Παρότι βρέθηκε πίσω στο σκορ και είχε κακή εικόνα στο πρώτο μέρος, δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια, ανέβασε την έντασή της και έψαξε μέχρι το τέλος το γκολ (δοκάρι ο Ζαφείρης 84′ και ευκαιρία του Παυλίδη στο φινάλε) της ισοφάρισης.
Παράλληλα, ο Τζόλης ήταν ξανά ένας από τους παίκτες που ξεχώρισαν. Ο διεθνής εξτρέμ πήρε πρωτοβουλίες, ήταν ο πιο δραστήριος παίκτης της Ελλάδας στο επιθετικό τρίτο και έδειξε για ακόμη μία φορά ότι βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση.
Τι δεν μας άρεσε
Η εικόνα της Εθνικής στο πρώτο ημίχρονο προβλημάτισε έντονα. Οι οκτώ αλλαγές επηρέασαν τη συνοχή της ομάδας, η μεσαία γραμμή δεν μπόρεσε να ελέγξει τον ρυθμό και οι νεαροί Ιταλοί κυριάρχησαν με την ένταση, την πίεση και την ταχύτητά τους. Η Ελλάδα έπαιξε αργά, δυσκολεύτηκε να δημιουργήσει και για μεγάλο διάστημα δεν κατάφερε να απειλήσει ουσιαστικά τον Ντοναρούμα.
Πέρα από την εικόνα του αγώνα, προβληματισμό προκαλούν και οι αριθμοί. Η Εθνική δεν κατάφερε για ακόμη ένα παιχνίδι να πανηγυρίσει νίκη -έχει να το κάνει από το ματς με την Σκωτία στο Φάληρο-, ενώ δέχθηκε γκολ για όγδοη φορά στα τελευταία δέκα παιχνίδια της. Ένα στοιχείο που δείχνει ότι υπάρχουν ακόμη αρκετά περιθώρια βελτίωσης ενόψει των προκριματικών.